Sosialurinarkiv
Sosialurin 2012-12-21, síða 68
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 21. desember 2012síða 68

‹ fyrra síða allar 84 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Jólini 2012 16 blaðið Samrøða Heini í Skorini heini.skorini@gmail.com Tað er týskvøld 9. oktober í 2012. Klokk­ an er farin av sjey. Tað er myrkt, kalt og nakað av vindi. Ein kvinna úr Havn er farin í viðarlundina við ommudóttrini. Naknu trækrúnurnar liva í vindinum. Hóast sýnið er vánaligt, finna svongu dunn­urnar skjótt fram til óvæntaðu mál­tíðina. Brádliga kemur ein maður til sjónd­ar á gøtuni. Hann gongur skjótt fram­við húkandi ommuni, sum hevur ommu­dóttrina við sína lið. Maðurin er í svørt­um klæðum og hyggur niður. Tær geva sær ikki stórvegis far um hann og tveita seinastu breyðbitarnar í hylin. Deyðsboðini 14 tímar eftir løtuna í viðarlundini bank­ar á dyrnar í einum snotiligum, brún­um húsum í Stoffalág í Havn. Kirstin Rasmussen er einsamøll heima, tí mað­ur hennara, Mortan Rasmussen, er farin oman í Tilhaldið í Tórsgøtu at gera morgun­fimleik. Á trappusteininum standa tveir løgreglumenn. – Streymurin var av tí besta, og eg var á veg á flot við einum vinmanni. Bát­urin var riggaður til, og eg skuldi júst fara úr Tilhaldinum. Meðan eg standi og práti, verði eg prikaður á øksl­ina. Tað er eldri sonur mín, Georg. Hann biður meg koma út um. Og tað bleiv eingin útróður tann dagin, stað­ festir Mortan. Hann fer í staðin heim í Stoffalág. Inni í stovuni sita løgreglumenninir og konan, Kirstin. »Teir vóru fyri­myndar­ ligir«, minnist Mortan aftur. Boðberarnir hava sorgarboð í skjátt­ uni. Ein maður, sum var farin til ar­ beiðis í viðarlundini mikumorgunin 10. oktober, hevði rakt við okkurt aftanfyri hólman í niðara hylinum. Tað vísti seg at vera eitt lík. Sonurin hjá Mortani og Kirstin, Rasmus Rasmussen. Ársins gittar­leikari í 2005 og ein høvuðs­per­ sónur í politisku orrustuni um støðu teirra samkyndu. Eftir at hava stríðst við sálar­sjúku í mong ár hevði hann sett eitt endaligt punktum við hjálp av heili­vági. Og hann varð funnin á sjálv­um altjóða sálarheilsudegnum hjá WHO. Hann hevði fyrireikað seg í fleiri dag­ar. Og Mortan ivast ikki í, at tað ikki var av tilvild, at Rasmus hevði valt júst hend­an dagin. – Tað løgna var, at hann hevði fingið tað betri. Hann var útskrivaður, og heili­vágurin var í stigvísari minking. Men síðani havi eg latið mær fortalt, at tað ikki er óvanligt, at sálarsjúk taka sítt egna lív, tá tað gongur framá. Tá tey hava kreftirnar og yvirskotið til at gera tað, sigur Mortan. Álopið og duldar hóttanir Rasmus Rasmussen var føddur í Havn í 1980 og vaks upp í høvuðsstaðnum. Hann hevði eina tvíburðasystir um­ framt trý eldri systkin. Tónleikurin var hans­ara stóra passión, og í eygunum á for­eldr­unum var hann ein vanligur drong­ur. Glaður, men kortini eisini nak­ að afturlatin. Kreativa spæliplássið var kjallarin í Stoffalág. Hann spældi við rokk­bólkunum Makrel og Diatribes. Hann gav út instrumentalar solofløgur. Hann var vertur í útvarpssendingini Rokk­stovan. Og í 2005 varð hann kosin árs­ins gittarleikari á Atlantic Music Event í Norðurlandahúsinum. Sambært ein­um vinmanni í bólkinum Makrel var Rasmus altíð eitt fet frammanfyri hinar. – Hann var ein perfektionistur og óendaliga kreativur. Tá vit aðrir vóru nøgdir við venjingar og upptøkur í studio, kundi Rasmus blíva við. Somu brot­ini skuldu spælast umaftur og um­ aftur, hóast alt sat, sum tað skuldi, og vit aðrir ikki hoyrdu mun. Onkuntíð tykt­ist hann hálvgum autistiskur. Og tá vit vóru super nøgdir við eina konsert, kundi hann fara av pallinum við gron, tí onkur hevði spælt okkurt skeivt. Hann hataði sín heilivág. Hann vildi tryggja sær, at hann ongantíð aftur endaði á stongdari deild á Psykiatriska deplinum. Hann var ein tónlistarligur úrmælingur. Hann mátti svíða fyri sín samkyndleika. Og eftir situr ein pápi, sum er alt annað enn nøgdur við umstøðurnar hjá sálarsjúkum. Rasmus Rasmussen varð funnin í einum dunnuhyli í viðarlundini í Havn á altjóða sálarheilsudegnum, 10. oktober, í ár Sær nakar míni innaru sár? – Hann var óendaliga kreativur, festligur og humoristiskur. Men hann var eisini kensluborin, lættur at stoyta og sjáldan nøgdur, sigur ein vinmaður um Rasmus, sum í 2005 gjørdist ársins gittarleikari