mikudagur 14. apríl 2004síða 20
‹ fyrra síða allar 50 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
38
39
Todi Jónsson gloppar nú
hur›ina fyri møguleik-
anum at koma heim til
Føroya at spæla, á›renn
hann gevst sum fótbólts-
spælari, og hann hevur
eisini gjørt sær tankar
um eina yrkislei› sum
venjari. Fremsti føroyski
fótbóltsspælarin strí›ist
nú vi› at koma í topp-
form aftur eftir langan og
hóttandi ska›a
Eyðun Klakstein
eydun@sosialurin.fo
Seinastu mána›irnir hava ikki
veri› serliga hugaligir hjá fremsta
føroyska fótbóltsspælaranum
uttanlands.
Todi Jónsson hevur enn eina-
fer› veri› plága›ur av einum
treiskum ska›a í lærkrikanum, og
ta› hevur for›a› honum í at
spæla bólt í nærum eitt hálvt ár.
Men nú er Todi á veg aftur.
Hann hevur spælt dyst á eykali›-
num hjá FCK, og hann hevur nú
eyguni vend ímóti einum plássi í
álopinum á superligali›num hjá
FCK.
Men ta› er kanska ikki so løg-
i›, um Todi stúrir fyri at fáa ein
álvarsaman ska›a afturat næstu
mána›irnar.
32 ára gamli álopasspælarin
hevur sáttmála vi› FC Keyp-
mannahavn fram til summari›
2005, og skal hann leingja sátt-
málan vi› FCK skal ta› ver›a
sí›st í hesum árinum.
– Um eg nú fari› at ver›a nógv
skaddur næsta ári›, so er ta›
helst game over hjá mær í FCK.
Ein ska›i upp á eitt hálvt ár merk-
ir meira, tá i› tú ert 32 ára gamal,
enn tá i› tú ert 20 ára gamal, sig-
ur Todi.
– Um eg hinvegin kann spæla
væl og gera nøkur mál í hesum
árinum, so er helst møguleiki at
halda fram í FCK.
Brestur í dysti við Tur
Ta› var í oktober mána›i í fjør, at
ein ska›i í lærkrikanum fór at
gera um seg. Todi var í nærdyst
vi› Diego Tur hjá Frem, tá i›
hann merkti ein brest í lærinum.
Pínan vildi ikki fara burtur, hóast
heilsufólkini hjá FCK ikki dugdu at
finna nakran ska›a vi› muskl-
inum.
Ta› var ikki, fyrr enn Todi
tríggjar vikur seinni gav ilt av sær
í danska bla›num BT, at fer› var›
sett á vi›ger›ina av honum.
Vi› nøkrum óvanligum úttalils-
um seg›i Todi vi› BT, at hann
skilti ikki, hví vi›ger›in av ska›-
anum hjá honum gekk so seint.
Eingin dugdi at siga, hví hann
hev›i pínu í lærinum, men hann
var› ikki sendur til serfrø›ingar at
ver›a kanna›ur.
Tá i› BT var komi› á gøtuna,
gekk ta› skjótt vi› at finna Toda
tí› til skanning og kanning. Men
forvirringur var framvegis stórur,
tí fleiri bo› vóru upp á, hvat var
gali› vi› lærinum. Samstundis
var framgongdin lítil og eingin, og
Todi mátti enn einafer› brynja
seg vi› toli mótvegis einum arg-
andi ska›a.
Skaðajól í Eysturríki
Á jólum var Todi sendur til Eyst-
urríkis at fáa vi›ger›. Hetta var
sama sta›, sum á›ur hevur hjálpt
honum burtur úr langtí›arska›a.
Todi, sum ætla›i sær at halda jól
heima í Føroyum, enda›i á einum
vi›ger›arstovni í Eysturríki, har
hann vandi um jólini og inn í
n‡ggja ári›.
– Ta› er einki stuttligt at fara
longri burtur á jólum, enn eg van-
liga eri, men ta› er einki at gera
vi› hetta. Hetta er baksí›an av at
liva av at spæla fótbólt. Hjá mær
hevur ta› alt at siga, at eg ver›i
klárur aftur. Ta› ver›ur hildi›, at
ta› er størri møguleiki fyri tí, um
eg fái servenjingina í Salzburg,
enn ta› er, um eg bara veri
heima á jólum. Solei›is er ta›
bara, seg›i Todi, tá i› hann skuldi
av sta› í fjør.
Fyrstu mána›irnar av hesum
árini hevur vi›ger›in og venjingin
hjá Todi hildi› fram. Ta› hevur
gingi› spakuliga, men stø›ugt
rætta vegin, og nú hevur hann
vant aftur vi› besta li›num hjá
FCK í nakrar vikur.
Heim at spæla
Todi gjørdist tí›liga í hesum ár-
inum 32 ára gamal. Enn er krút í
beinunum hjá fremsta føroyska
spælaranum nakrantí›, men Todi
er ivaleyst í holt vi› seinastu árini
av yrkislei› sínari sum spælari.
– Eg havi altí› sagt, at eg ætli
mær at spæla bólt, til eg ver›i 35
ára gamal, men ta› veldst sjálv-
andi um, hvussu ta› gongur vi›
Todi kundi hugsað sær
at spælt aftur í Føroyum
heilsuni. Ver›i eg nógv skaddur
næstu tí›ina, so er ikki vist, at eg
spæli so leingi, sigur Todi.
Tí er tankin um, hvat Todi skal
gera eftir eina framúr karrieru
sum fótbóltsspælari, komin fram
í ljósi›.
– Eg kundi hugsa› mær at
ver›i venjari, og ta› hev›i kanska
veri› upplagt at byrja í Føroyum,
sigur Todi og fjalur harvi› ikki út
yvir, at hann kanska hevur ambi-
tiónir um at gerast venjari í út-
londum.
Men tá i› hann kanska er sinn-
a›ur at gerast fótbóltsvenjari í
Føroyum, er hann so eisini hug-
a›ur at spæla í Føroyum.
– Eg skal ikki útiloka›, at eg
komi heim at spæla eitt ár, á›r-
enn eg gevist, men so skal ta›
helst ver›a sum spælandi venjari.
Eg veit væl, at ta› er sera trupult
hjá mær at koma aftur til Føroya
sum spælari, tí fólk vænta nógv
av mær.
– Um eg komi heim at spæla,
so ver›ur ta› bara í eitt ár, tí ta›
ver›ur trupult at halda stø›i› frá
superliguni, tá i› tú venur og
spælir í Føroyum, sigur Todi.
Vanlig arbeiði
og landsliðið
Ta› hevur veri› nógv tosa› og
skriva› um leiklutin – ella vant-
andi leiklutin – hjá Toda á føroy-
ska fótbóltslandsli›num. Fólk
hava meiningar um hetta –
summi skilja væl fótbóltsútisetan,
me›an onnur siga seg ikki skilja
hann.
Ta› slepst heldur ikki undan at
taka landsli›i› fram, tá i› slík
samrø›a ver›ur gjørd vi› Toda.
– Ta› er eitt sindur strævi› vi›
teimum mongu spurningunum,
sum eg altí› fái um landsli›i›,
vi›urkennir Todi.
– Í løtuni er eingin kjansur fyri,
at eg bjó›i meg fram til landsli›i›
aftur. Kroppurin hjá mær klárar
ta› ikki, og tí ver›i eg fyrst
noyddur at hugsa um felagi›, har
eg havi mítt arbei›i og tjeni mínar
pengar.
Todi hevur tosa› róliga, men
nú ljó›ar hann meira avgjørdur –
ja, næstan eitt sindur harmur
um, at fólk ikki gó›taka avger›
hansara og skilja hansara stø›u.
– Skal eg spæla á landsli›num,
so má eg gevast í FCK og fáa
mær eitt vanligt arbei›i fyri at
klára ta›, og ta› vil eg ikki, sigur
hann.
Møguleiki fyri gulli
FC Keypmannahavn klára›i í
fyrru hálvu av donsku landskapp-
ingini ikki rættiliga at fylgja vi›
Brøndby, og tá i› hesar linjur
ver›a skriva›ar, vóru framvegis
nøkur stig upp til oddin, men Todi
hevur ikki mist vónina um, at
hann og FCK kunnu endurvinna
DM.
– Orsøkin til, at vit ikki klára›u
okkum so væl í fyrru hálvu av
kappingini var, at vit fingu ska›ar,
og a›rir spælarar ste›ga›u eitt
sindur upp. Vit spældu ikki væl,
men klára›i hóast ta› at vinna
nógvar dystir.
– Ta› er framvegis møguleiki at
gerast meistari, tí feløg hava fyrr
mist trygga lei›slu, sum tey hava
havt í ste›ginum. Men ein treyt
er so, at vit skulu spæla betur,
enn vit hava gjørt. Brøndby var
nógv betur enn vit í fyrru hálvu av
kappingini, men nú fáa vit at
síggja, hvussu ta› ver›ur, sigur
Todi.
FCK hevur enn einafer› veri›
fyri fleiri broytingum, og sentralir
spælarar sum Peter Nielsen og
Erik Mykland eru burtur. Todi er
ein av teimum núverandi spælar-
unum í FCK, sum hevur veri›
longst í felagnum, og hann hevur
uppliva›, at útskiftingin hevur
veri› stór.
– Spælarar koma og fara, og tí
er ta› trupult at fáa veruligar vin-
menn millum li›felagarnar. Júst
sum tú ert komin at kenna onkr-
an, so er hann kanska burtur aft-
ur, og so missir tú so lí›andi
sambandi› vi› hann. Eg haldi, at
eg havi einar tríggjar vinmenn frá
tí›ini í FCK.
Todi Jónsson skal komandi
mána›irnar royna at koma rætti-
liga fyri seg aftur sum spælari.
Kappingin í FCK er hør›, men
Todi hevur fyrr víst, at hann kann
standa seg, tá i› har›ast leikar á.
Hóast ta› í løtuni tykist
vera langur vegur til
besta OB-li›i› hjá
Jákupi á Borg, so ivast
hann ikki í, at umstø›-
urnar í superligufelag-
num fara at menna
hann sum fótbóltsleik-
ara
Jákup Mørk
jakup@sosialurin.fo
OB er í løtuni millum tey allar
bestu í donskum fótbólti.
Í skrivandi løtu eru tveir dystir
leiktir av várhálvuni í donsku
superliguni, og vi› sigrum á FC
Midtjylland og Brøndby hava
odensianararnir av álvara sligi›
fast, at teir skulu teljast millum
teirra, sum nú hava sett kós
móti Europa.
Langt til liðið
Ímillum leikararnar í OB-hóp-
inum er eisini Jákup á Borg,
sum fyri fyrst er partur av ein-
um leigumáli› millum HB og
danska felagi›. Ein leigusátt-
máli, sum Jákup sjálvandi hevur
vónir um kann gerast eina
meira varandi avtalu.
Enn tykist ta› tó so, at vegur-
in til besta li›i› í Odense er
hampuliga langur. Sum sagt, so
hava úrslitini higartil veri› fram-
úr, og sum Jákup eisini sjálvur
sigur, so krevst ta› kanska
meira, tá hann bara er leiga›ur
fyri nakrar fáar mána›ir.
Men hóast hetta, so tykist
Jákup at stórtrívast í Odense.
– Hetta er bara super. Vit
hava fingi› eina gó›a íbú›, sum
liggur væl fyri. Teinurin til venj-
ing er stuttur, og skulu vit til
handils, so er ein handilsmi›-
stø› eisini tætt vi›, og nú dama
og sonur eisini eru komin ni›ur,
er alt júst so, sum eg vil hava
ta› at vera.
– Sjálvandi vildi eg ynskt, at
eg eisini kom á li›i›, men í løt-
uni sær ta› út til, at ta› mugu
antin ska›ar ella leikbann til,
um eg skal hava nakran møgu-
leika, men eg má bara royna at
strí›ast. Bara ta› at venja undir
slíkum umstø›um, er heilt víst
vi› til at menna meg sum leik-
ara. Tú mást hvønn tann ein-
asta dag prógva, at tú ert nóg
gó›ur til at vera vi› á hesum
stø›inum, og hetta í sjálvum
sær er ein stór avbjó›ing, ljó›ar
ta› úr telefonini.
Øðrvísi tilvera
Tá leigumáli› millum HB og OB
gjørdist veruleiki, var hetta
samstundis ein dreingjadreym-
ur hjá Jákupi, sum rann út, og
tó at hann fegnast um hetta, so
ásannar hann, at tilveran sum
yrkisleikari kann gerast heldur
einstátta›.
– Her er at kalla hvør dagur
tann sami. Vit møta eitt korter
til tíggju, og so venja vit klokkan
tíggju. T‡s- og hósdagar venja
vit so eisini seinnapart og miku-
dag hava vit frí. Hinir arbei›s-
dagarnir ste›ga so á mi›degi,
og so skulu vit bara syrgja fyri
at hvíla.
– Ikki tí. Ta› er í fínasta lagi
nú, og eg haldi ta› er fantast-
iskt, at eg fái veri› so nógv
saman vi› hesum lítla kúllinum,
sum eg eigi, men skuldi talan
blivi› um veruligan sáttmála, so
má mann helst finna sær okkurt
at takast vi› um dagarnar. Eg
síggi eisini, at fleiri av hinum
leikarunum lesa onkur smáveg-
is fak og solei›is, so ta› kundi
veri›, at tankarnir fara at leita
tann vegin. Men fyri fyrst royni
eg so bara at gera mítt besta.
So fáa vit at síggja, hvussu langt
ta› røkkur, sigur Jákup á Borg
at enda.
Próvtøka
hvønn dag
Ta› var ein dreingjadreymur hjá
24 ára gamla Jákup á Borg, tá hann
tí›liga í ár fekk møguleika at royna
seg sum fulltí›ar yrkisleikari
– Um eg komi heim at spæla, so ver›ur ta› bara í eitt ár, tí ta› ver›ur trupult at halda stø›i› frá superliguni, tá i› tú ven-
ur og spælir í Føroyum, sigur Todi
Mynd: Jonhard Hammer