Sosialurinarkiv
Sosialurin 2004-04-14, síða 20
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 14. apríl 2004síða 20

‹ fyrra síða allar 50 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

38 39 Todi Jónsson gloppar nú hur›ina fyri møguleik- anum at koma heim til Føroya at spæla, á›renn hann gevst sum fótbólts- spælari, og hann hevur eisini gjørt sær tankar um eina yrkislei› sum venjari. Fremsti føroyski fótbóltsspælarin strí›ist nú vi› at koma í topp- form aftur eftir langan og hóttandi ska›a Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Seinastu mána›irnir hava ikki veri› serliga hugaligir hjá fremsta føroyska fótbóltsspælaranum uttanlands. Todi Jónsson hevur enn eina- fer› veri› plága›ur av einum treiskum ska›a í lærkrikanum, og ta› hevur for›a› honum í at spæla bólt í nærum eitt hálvt ár. Men nú er Todi á veg aftur. Hann hevur spælt dyst á eykali›- num hjá FCK, og hann hevur nú eyguni vend ímóti einum plássi í álopinum á superligali›num hjá FCK. Men ta› er kanska ikki so løg- i›, um Todi stúrir fyri at fáa ein álvarsaman ska›a afturat næstu mána›irnar. 32 ára gamli álopasspælarin hevur sáttmála vi› FC Keyp- mannahavn fram til summari› 2005, og skal hann leingja sátt- málan vi› FCK skal ta› ver›a sí›st í hesum árinum. – Um eg nú fari› at ver›a nógv skaddur næsta ári›, so er ta› helst game over hjá mær í FCK. Ein ska›i upp á eitt hálvt ár merk- ir meira, tá i› tú ert 32 ára gamal, enn tá i› tú ert 20 ára gamal, sig- ur Todi. – Um eg hinvegin kann spæla væl og gera nøkur mál í hesum árinum, so er helst møguleiki at halda fram í FCK. Brestur í dysti við Tur Ta› var í oktober mána›i í fjør, at ein ska›i í lærkrikanum fór at gera um seg. Todi var í nærdyst vi› Diego Tur hjá Frem, tá i› hann merkti ein brest í lærinum. Pínan vildi ikki fara burtur, hóast heilsufólkini hjá FCK ikki dugdu at finna nakran ska›a vi› muskl- inum. Ta› var ikki, fyrr enn Todi tríggjar vikur seinni gav ilt av sær í danska bla›num BT, at fer› var› sett á vi›ger›ina av honum. Vi› nøkrum óvanligum úttalils- um seg›i Todi vi› BT, at hann skilti ikki, hví vi›ger›in av ska›- anum hjá honum gekk so seint. Eingin dugdi at siga, hví hann hev›i pínu í lærinum, men hann var› ikki sendur til serfrø›ingar at ver›a kanna›ur. Tá i› BT var komi› á gøtuna, gekk ta› skjótt vi› at finna Toda tí› til skanning og kanning. Men forvirringur var framvegis stórur, tí fleiri bo› vóru upp á, hvat var gali› vi› lærinum. Samstundis var framgongdin lítil og eingin, og Todi mátti enn einafer› brynja seg vi› toli mótvegis einum arg- andi ska›a. Skaðajól í Eysturríki Á jólum var Todi sendur til Eyst- urríkis at fáa vi›ger›. Hetta var sama sta›, sum á›ur hevur hjálpt honum burtur úr langtí›arska›a. Todi, sum ætla›i sær at halda jól heima í Føroyum, enda›i á einum vi›ger›arstovni í Eysturríki, har hann vandi um jólini og inn í n‡ggja ári›. – Ta› er einki stuttligt at fara longri burtur á jólum, enn eg van- liga eri, men ta› er einki at gera vi› hetta. Hetta er baksí›an av at liva av at spæla fótbólt. Hjá mær hevur ta› alt at siga, at eg ver›i klárur aftur. Ta› ver›ur hildi›, at ta› er størri møguleiki fyri tí, um eg fái servenjingina í Salzburg, enn ta› er, um eg bara veri heima á jólum. Solei›is er ta› bara, seg›i Todi, tá i› hann skuldi av sta› í fjør. Fyrstu mána›irnar av hesum árini hevur vi›ger›in og venjingin hjá Todi hildi› fram. Ta› hevur gingi› spakuliga, men stø›ugt rætta vegin, og nú hevur hann vant aftur vi› besta li›num hjá FCK í nakrar vikur. Heim at spæla Todi gjørdist tí›liga í hesum ár- inum 32 ára gamal. Enn er krút í beinunum hjá fremsta føroyska spælaranum nakrantí›, men Todi er ivaleyst í holt vi› seinastu árini av yrkislei› sínari sum spælari. – Eg havi altí› sagt, at eg ætli mær at spæla bólt, til eg ver›i 35 ára gamal, men ta› veldst sjálv- andi um, hvussu ta› gongur vi› Todi kundi hugsað sær at spælt aftur í Føroyum heilsuni. Ver›i eg nógv skaddur næstu tí›ina, so er ikki vist, at eg spæli so leingi, sigur Todi. Tí er tankin um, hvat Todi skal gera eftir eina framúr karrieru sum fótbóltsspælari, komin fram í ljósi›. – Eg kundi hugsa› mær at ver›i venjari, og ta› hev›i kanska veri› upplagt at byrja í Føroyum, sigur Todi og fjalur harvi› ikki út yvir, at hann kanska hevur ambi- tiónir um at gerast venjari í út- londum. Men tá i› hann kanska er sinn- a›ur at gerast fótbóltsvenjari í Føroyum, er hann so eisini hug- a›ur at spæla í Føroyum. – Eg skal ikki útiloka›, at eg komi heim at spæla eitt ár, á›r- enn eg gevist, men so skal ta› helst ver›a sum spælandi venjari. Eg veit væl, at ta› er sera trupult hjá mær at koma aftur til Føroya sum spælari, tí fólk vænta nógv av mær. – Um eg komi heim at spæla, so ver›ur ta› bara í eitt ár, tí ta› ver›ur trupult at halda stø›i› frá superliguni, tá i› tú venur og spælir í Føroyum, sigur Todi. Vanlig arbeiði og landsliðið Ta› hevur veri› nógv tosa› og skriva› um leiklutin – ella vant- andi leiklutin – hjá Toda á føroy- ska fótbóltslandsli›num. Fólk hava meiningar um hetta – summi skilja væl fótbóltsútisetan, me›an onnur siga seg ikki skilja hann. Ta› slepst heldur ikki undan at taka landsli›i› fram, tá i› slík samrø›a ver›ur gjørd vi› Toda. – Ta› er eitt sindur strævi› vi› teimum mongu spurningunum, sum eg altí› fái um landsli›i›, vi›urkennir Todi. – Í løtuni er eingin kjansur fyri, at eg bjó›i meg fram til landsli›i› aftur. Kroppurin hjá mær klárar ta› ikki, og tí ver›i eg fyrst noyddur at hugsa um felagi›, har eg havi mítt arbei›i og tjeni mínar pengar. Todi hevur tosa› róliga, men nú ljó›ar hann meira avgjørdur – ja, næstan eitt sindur harmur um, at fólk ikki gó›taka avger› hansara og skilja hansara stø›u. – Skal eg spæla á landsli›num, so má eg gevast í FCK og fáa mær eitt vanligt arbei›i fyri at klára ta›, og ta› vil eg ikki, sigur hann. Møguleiki fyri gulli FC Keypmannahavn klára›i í fyrru hálvu av donsku landskapp- ingini ikki rættiliga at fylgja vi› Brøndby, og tá i› hesar linjur ver›a skriva›ar, vóru framvegis nøkur stig upp til oddin, men Todi hevur ikki mist vónina um, at hann og FCK kunnu endurvinna DM. – Orsøkin til, at vit ikki klára›u okkum so væl í fyrru hálvu av kappingini var, at vit fingu ska›ar, og a›rir spælarar ste›ga›u eitt sindur upp. Vit spældu ikki væl, men klára›i hóast ta› at vinna nógvar dystir. – Ta› er framvegis møguleiki at gerast meistari, tí feløg hava fyrr mist trygga lei›slu, sum tey hava havt í ste›ginum. Men ein treyt er so, at vit skulu spæla betur, enn vit hava gjørt. Brøndby var nógv betur enn vit í fyrru hálvu av kappingini, men nú fáa vit at síggja, hvussu ta› ver›ur, sigur Todi. FCK hevur enn einafer› veri› fyri fleiri broytingum, og sentralir spælarar sum Peter Nielsen og Erik Mykland eru burtur. Todi er ein av teimum núverandi spælar- unum í FCK, sum hevur veri› longst í felagnum, og hann hevur uppliva›, at útskiftingin hevur veri› stór. – Spælarar koma og fara, og tí er ta› trupult at fáa veruligar vin- menn millum li›felagarnar. Júst sum tú ert komin at kenna onkr- an, so er hann kanska burtur aft- ur, og so missir tú so lí›andi sambandi› vi› hann. Eg haldi, at eg havi einar tríggjar vinmenn frá tí›ini í FCK. Todi Jónsson skal komandi mána›irnar royna at koma rætti- liga fyri seg aftur sum spælari. Kappingin í FCK er hør›, men Todi hevur fyrr víst, at hann kann standa seg, tá i› har›ast leikar á. Hóast ta› í løtuni tykist vera langur vegur til besta OB-li›i› hjá Jákupi á Borg, so ivast hann ikki í, at umstø›- urnar í superligufelag- num fara at menna hann sum fótbóltsleik- ara Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo OB er í løtuni millum tey allar bestu í donskum fótbólti. Í skrivandi løtu eru tveir dystir leiktir av várhálvuni í donsku superliguni, og vi› sigrum á FC Midtjylland og Brøndby hava odensianararnir av álvara sligi› fast, at teir skulu teljast millum teirra, sum nú hava sett kós móti Europa. Langt til liðið Ímillum leikararnar í OB-hóp- inum er eisini Jákup á Borg, sum fyri fyrst er partur av ein- um leigumáli› millum HB og danska felagi›. Ein leigusátt- máli, sum Jákup sjálvandi hevur vónir um kann gerast eina meira varandi avtalu. Enn tykist ta› tó so, at vegur- in til besta li›i› í Odense er hampuliga langur. Sum sagt, so hava úrslitini higartil veri› fram- úr, og sum Jákup eisini sjálvur sigur, so krevst ta› kanska meira, tá hann bara er leiga›ur fyri nakrar fáar mána›ir. Men hóast hetta, so tykist Jákup at stórtrívast í Odense. – Hetta er bara super. Vit hava fingi› eina gó›a íbú›, sum liggur væl fyri. Teinurin til venj- ing er stuttur, og skulu vit til handils, so er ein handilsmi›- stø› eisini tætt vi›, og nú dama og sonur eisini eru komin ni›ur, er alt júst so, sum eg vil hava ta› at vera. – Sjálvandi vildi eg ynskt, at eg eisini kom á li›i›, men í løt- uni sær ta› út til, at ta› mugu antin ska›ar ella leikbann til, um eg skal hava nakran møgu- leika, men eg má bara royna at strí›ast. Bara ta› at venja undir slíkum umstø›um, er heilt víst vi› til at menna meg sum leik- ara. Tú mást hvønn tann ein- asta dag prógva, at tú ert nóg gó›ur til at vera vi› á hesum stø›inum, og hetta í sjálvum sær er ein stór avbjó›ing, ljó›ar ta› úr telefonini. Øðrvísi tilvera Tá leigumáli› millum HB og OB gjørdist veruleiki, var hetta samstundis ein dreingjadreym- ur hjá Jákupi, sum rann út, og tó at hann fegnast um hetta, so ásannar hann, at tilveran sum yrkisleikari kann gerast heldur einstátta›. – Her er at kalla hvør dagur tann sami. Vit møta eitt korter til tíggju, og so venja vit klokkan tíggju. T‡s- og hósdagar venja vit so eisini seinnapart og miku- dag hava vit frí. Hinir arbei›s- dagarnir ste›ga so á mi›degi, og so skulu vit bara syrgja fyri at hvíla. – Ikki tí. Ta› er í fínasta lagi nú, og eg haldi ta› er fantast- iskt, at eg fái veri› so nógv saman vi› hesum lítla kúllinum, sum eg eigi, men skuldi talan blivi› um veruligan sáttmála, so má mann helst finna sær okkurt at takast vi› um dagarnar. Eg síggi eisini, at fleiri av hinum leikarunum lesa onkur smáveg- is fak og solei›is, so ta› kundi veri›, at tankarnir fara at leita tann vegin. Men fyri fyrst royni eg so bara at gera mítt besta. So fáa vit at síggja, hvussu langt ta› røkkur, sigur Jákup á Borg at enda. Próvtøka hvønn dag Ta› var ein dreingjadreymur hjá 24 ára gamla Jákup á Borg, tá hann tí›liga í ár fekk møguleika at royna seg sum fulltí›ar yrkisleikari – Um eg komi heim at spæla, so ver›ur ta› bara í eitt ár, tí ta› ver›ur trupult at halda stø›i› frá superliguni, tá i› tú ven- ur og spælir í Føroyum, sigur Todi Mynd: Jonhard Hammer