fríggjadagur 15. mars 2013síða 38

nr. 31 · 15. mars 2013 2 VIKUSKIFTI Tónleikur Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Teir hava selt 1,5 milliónir fløgur, hava 3000 limir í sínum fjepparafelag og áttu í fjør 18. mest seldu útgávuna í Dan­ mark. Teir hava ferðast 1,3 milliónir kilometrar í sambandi við fram­førslur á festivalum, í høllum, á marknaðar­ pláss­um, og tað svarar til meira enn 30 ferð­ir runt verðina. Dansibólkurin Kandis hevur verið virkin í 24 ár, og tað høvdu menninir í bólk­inum ikki sæð fyri sær. – Kandis byrjaði, tá ið vit gingu á musikkskúla. Vit fingu møguleikan at koma út at spæla saman við øðrum bólk­um á musikkskúla, og nú hava vit verið virknir í 24 ár. Hetta er ítrívið, sum gjørdist til livibreyð, sigur Johny Hansen, sum sangari í bólkinum. Teir spældu fyrstu ferð til einkjuball á einum gistingarhúsi 4. januar í 1989, og síðani hava teir undirhildið trimum milliónum fólkum. Misti konuna Um vikuskiftið vitjar Kandis aftur í Før­ oyum, og leygarkvøldið spæla teir til dans í ítróttarhøllini á Hálsi í Havn. – Vit hava havt tveir framúr góðar ferðir í Føroyum, og vit gleða okkum sera nógv til at vitja aftur, sigur Johnny Hansen. Hann hevur verið nógv frammi í Dan­mark, eftir at hann fyri fýra árum síðani misti konu sína. Eftir sótu hann og tvær døtur. – Eg havi tað gott í dag, men ein slík hending gevur nøkur arr, sum tú ongan­tíð sleppur av við, men vit hava sum familja roynt at koma víðari. Ser­ liga tann yngra gentan hevur verið av merkt av tí, sum hendi, og vit fara ongan­tíð at gloyma tað ella heilt at koma yvir tað, men vit royna sum fræg­ast at liva við tí og koma víðari, sig­ur Johnny Hansen. Tá eg fekk blóð­propp Redaktørur: Eyðun Klakstein Útgevari: Sosialurin, www.sosialurin.fo Sniðgevi/umbróting: Pætur Eyðunsson Jensen, Sosialurin Forsíðumynd: Jórun Høgnesen / Mynd: Heinesen myndir klumman Eyðun Klakstein – Vit fingu møguleikan at koma út at spæla saman við øðrum bólkum á musikkskúla, og nú hava vit verið virknir í 24 ár, sigur Johnny Hansen, sangarin í dansi­ bólkinum Kandis, sum vitjar í Føroyum um vikuskiftið Í síðstu viku fekk eg blóðpropp, varð sendur niður og var í lívsvanda. Ella tað var í øllum førum søgan, sum gekk her heima, samstundis sum eg var staddur uttanlands – frískur og væl fyri. Fyrstu ferð, eg frætti um mín blóðpropp, var mánadagin í farnu viku, tá ið ein vinmaður skrivaði til mín: – Ert tú í Wien nú? Hoyrdi tú vart inn­ lagdur, men tað passar kanska ikki? Spurdi hann, hvat man verður innlagdur fyri í Wien? Og soleiðis var tað eisini fyri fyrst. Eitt sindur festligt og skemtiligt, at fólk skuldu ganga og siga søguna um mína lívshóttandi sjúku, meðan eg spákaði mær ein túr í kuldanum framman fyri Stephansdom í eysturríkska høvuðsstaðnum. Men ikki tí – tað kann henda fyri ein og hvønn, nær tað skal verða. Vit eru skroypilig menniskju, sum kunnu verða rakt av sjúku ella ólukku, nær tað skal verða. Í so máta var einki løgið í, at eg kundi havt fingið ein blóðpropp. Men alíkavæl. Eftir nakrar dagar var tað ikki so festligt meira. Fólk spurdu seg fyri hjá fólki rundan um meg fyri at vita, hvussu tað gekst, og hóast eg legði eina dagsaktuella mynd á facebook og sipaði til leysasøgurnar, so hjálpti tað ikki stórvegis, og eitt vinfólk skrivaði til mín: – Eg hoyrdi tvær konur práta í dag, og onnur visti at siga, at tú hevði fingið blóð­propp í hjartað og vart fluttur á Ríkis­ sjúkrahúsið, og har stóð illa til. Vónirnar vóru ringar. Helst er søgan íkomin av eini misskiljing, og nú má tað ringasta av slatrinum verða avhasað, men tað er næstan ræðandi at síggja, hvussu skjótt og víða slíkar søgur kunnu ferðast, uttan at nakað sum helst hald er í teimum. Og vit kenna eisini øll til at verða við í kórinum, sum heilhjartað syngur sangin uttan at vita, um veruligt hald er í yrkingini. Men onkuntíð rýkur veruliga av ongum brandi – tíbetur! So segði hann... Ítriv sum livibreyð – Onkur hevur stúrt fyri, at samfelagið skal líða rentudeyðan. Eg stúri fyri, at sjúkrahúsini líða lønardeyðan, tí nú er onki eftir rakstur. Ronnie Midjord, stjóri á Suðuroyar Sjúkrahúsi, har 85 prosent av játtanini fara til lønir – Vit hava havt tveir framúr góðar ferðir í Føroyum, og vit gleða okkum sera nógv til at vitja aftur, sigur Johnny Hansen, sangari í Kandis