týsdagur 21. mai 2013síða 15

15 Mikudagur 22. mai 2013 · Nr. 57 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Nøvn Hann lýsti fyri skipum á bylgju­havinum og fyri menn­ iskj­um á lívsins havi Seinastu nógvu árini hevur hann, saman við øðrum, giv­ ið Nýggja Testamentir til skúla­ungdómar og ný­klakt­ ar sjúkra­systrar í Suður- Jyllandi. Tal­an er um før­ oyska úti­setan, tofta­mannin Germ Hansen, sum hevur verið virksamur limur í fe­ lags­skapinum GIDEON, hvørs endamál er at býta út Nýggja Testamentir í skúlum, sjúkra­hús­um, hotellum og ferða­manna­skipum. Germ andaðist náttina til fríggja­dagin 25. januar, 79 ára gam­al. Jarðarferðin var úr Berøa í Sal­tangará miku­dag­in 30. januar kl.13. Hann varð borin í heim 13. de­sember í 1933. Germ hevur búð í Danmark seinastu 30 árini. Hann vaks upp á Heyg­ um á Toftum, sonur Jensinu og Dánjal Jákup Han­sen. Mamman var ættað av Toft­ um, og pápin kom úr Kolla­ firði. Hann fann sær gentu úr Rituvík, Bodil, sum var dóttur Marin og Benadiktus Olsen. Tey giftust 30. desember í 1958, og fyrstu nógvu árini búðu Bodil og Germ hjá foreldrum hennara í Rituvík, inntil tey á páskum í 1972 fluttu til Havnar. Í 1974 fluttu Germ og Bodil aftur inn í Eysturoynna og búsettust í egnum húsum í Runavík. Tey fingu fýra børn, Jes­ mar, sum býr í Sweis, Ing­rid í Ålborg, Benny í Esbjerg og Marin, sum býr í Runavíkini. Barnabørnini blivu 9 í tali. Bodil og Germ komu í sam­ komuna í Berøa, har Germ var virkin sunnu­dags­skúla­ lær­ari í mong ár, og har leiddu tey øll síni børn undir vekt­ina av Guds orði. Andalig sannføring Germ vaks upp í einum trúgv­ andi heimi á Toftum, har hann, saman við foreldrum og systkjum sínum, kom til møtir og sunnudagsskúla í gamla Nebo. Í Nebo hoyrdi hann um frelsuna í Kristusi og trúði á evangeliið við eini barnsligari trúgv. Í 1956, tá Germ var 23 ára gam­al, niðri í lugarinum á einum fiskiskipi undir Ís­ landi, gekk tað til fulnar upp fyri honum hvat umvending og frelsa veruliga er. Hann sæt og lurtaði eftir Íslenska Ríkisútvarpinum, sum júst tann dagin sendi føroyskt møti úr Ebenezer, har An­ drew Sloan talaði. Meðan An­drew talaði virkaði orðið eina anda­liga endurnýgging hjá Germ, og eftir løtuna í lugarinum, upplivdi Germ eina nýggja andaliga tíð í sínum lívi. Síðani tá hevur Germ altið átt ein munnligan vitnisburð um sín Harra og frelsara. Sjómaður og vitapassari Sum tilkomin fór Germ í læru hjá Rósing Rasmussen sum bil­mekanikari. Hann ar­beiddi eitt stutt skifti á verk­staðnum hjá Rósing í Sølda­firði, og eina tíð koyrdi hann hýruvognskoyring í Eystur­oynni; men hvørki av hes­um gjørdist hansara veru­liga yrkis­breyt. Tær tvær yrkisbreytirnar hjá Germ komu at vera sjó­ lívið og vitapassari. Hann bú­leikaðist á sjónum í meira enn 30 ár, men í 1989 fór Germ í land fyri seinastu ferð. Germ og Bodil valdu at flyta til Danmarkar í 1983, har tey hava búð seinastu 30 árini. Tey búðu fyrst eitt stutt skifti í Fredericia. Síðani gekk leiðin til Esbjerg í 1984, har hann var við fiskiskipum í 5 ár. Í 1989 fór Germ í land fyri seinastu ferð, men tó ikki langt frá sjónum. Hann søkti sum vita­ pass­ari á Hirsholmene, ein lítil oyggj eystur úr Frede­ riks­havn, har hann kom at arbeiða í 4 ár frá 1989 til 1993. Hesi árini búðu tey á Hirs­ holmene. Tey vóru ikki einsa­ mallir føroyingar á oynni, har búðu tvey onnur føroysk vita­passarahjún, Ranghild og Jafet Rasmussen, og Begg og Klæmint Nónklett. Germ sig­ ur, at “hetta vóru góð og rík ár á oynni, har tey mangan høvdu vitjan av føroyingum, og felgasskapurin ímillum okk­um trý hjúnini var av tí besta.” Í 1993 vóru boð eftir Germ í hinum endanum av land­in­ um, heilt suðuri við Sønder­ borg. Har høvdu teir tørv á vita­passara til vitan á Keg­ næs, og har kom Germ at arbeiða inntil hann fór frá vegna aldur, 69 ára gamal, í 2002. Germ sigur um vita­ pass­ara­arbeiðið: “Ein av høv­ uðs­uppgávunum hjá okk­um var at fylgja allari skipa­ ferðsl­uni, sum var í far­vatn­ in­um. Hetta hevði eisini við trygd­ina at gera og tí vóru vit eisini knýttir til danska her­valdið. Hevði eg vita, at tað var eitt so gott arbeiði, so hevði eg verið farin inn í tað í nógv yngri árum.” Germ hevur ikki verið ar­ beiðsleysur, síðani hann fór frá sum vitapassari. Hann hev­ur verið virksamur í anda­ liga arbeiðinum í Sønderborg og í økinum kring býin. Gideon Hann hevur verið limur í Gideon felagsskapinum í mong ár, hvørs endamál er at leggja bíbliur inn á sjúkra­hús, skúlar, hotellir o.a. Saman við ís­lenska vin­manni sínum Gard­ari Ragnar­son, hevur Germ reglu­liga og fleiri ferð­ir um árið vitjað bæði fólka­skúlar, stu­denta­skúlar, sjúkra­systra­skúlar, sjúkra­ hús og hotellir við nýggja testa­ment­um. Tað liggja í dag fleiri tús­und nýggja testa­mentir runt í Danmark, sum Germ, saman við øðrum, hev­ur givið út. Bíbliuútbreiðslan ígjøg­ num Gideon-Felagsskapin var ein tænasta, sum fylti nógv í gerandisdegnum hjá Germ, og hann kendi hesa tænastu sum sítt andaliga kall. Undirritaði torir at siga, at var hann ikki komin inn í hesa tænastuna, so vóru Bodil og Germ møguliga flutt aftur til Føroyar fyri fleiri ár­ um síðani. Føroysku møtini Germ og Bodil hava verið virksom í føroysku møtunum í Sønderborg saman við Grethu og Levi Joensen av Malta. Hesi møtini hava ver­ ið hildin annað viku­skift­ ið hvønn mánað í mong ár. Leygarkvøld kl. 19.00 evan­ geliskt møti, og breyð­brót­ing sunnumorgun kl.11.00. Øll hesi árini hava tey havt ábyrgdina av at klár­ gera hølini, sum vóru í ein­ um skúlaheimi, har fleiri føroyingar búgva á hvørj­ um ári, sum lesa á hand­ils­ skúlanum í býnum. Hvønn mánað hevur Germ vitjað millum 70 og 80 føroyskar adressur í Sønder­borg við eini innbjóðing til møti, sum hann sjálvur skrivaði og print­aði út. Møtini vórðu hildin í Skole­hjemmet, Sønder­lande­ vej 28, Sønderborg. Skúlin skuldi hava 600 krónur fyri vikuskiftið, og hesum út­ reiðsl­um helt Germ gott skil á. Germ hevði eitt frálíkt samskifti við skúlaleiðsluna, og tað var ikki minst hon­um at takka fyri, at man fram­ haldandi fekk loyvi at nýta tey frálíku hølini í skúlanum til føroysk møtir. Tá Germ hevði 75 ára føð­ ingardag, fall dagurin saman við degnum, tá føroyskt møti skuldi vera í Sønderborg. Germ sera líkt, so ynskti hann ikki at avlýsa møti av hesi orsøk, men heldur at halda dagin saman við teim­ um, sum komu á møti hetta kvøldið. Tey, sum vóru til staðar hetta kvøldið, m.a. undir­ritaði og sangbólkurin Vitin úr Betesda, minnast hetta kvøldið sum eitt gott og hugna­ligt føðingardagsmøti. Eitt, sum hevur eyðkent hesi mánaðarligu føroysku møtini í Sønderborg hevur verið, at Germ altið byrjaði møtini við bøn og einum væl umhugsaðum stuttum orði, og tá hann var liðugur, so gav hann, á sín eyðkenda hátt, møtið yvir til teir vitj­andi. Undirritaði upplivdi mang­ an, at hesi stuttu og kon­ tantu innleggini hjá Germ løgdu hentar lunnar undir møtigongdina. Sjúka Millum góðu vin- og sam­ starvsfólkini í Harrans verki vóru Íslensku hjúnini Anna og Gardar Ragnarson, sum eisini hava búð í Sønderborg í mong ár. Anna og Gardar vóru kend fólk í Havnagøtum miðskeiðis í sekstiárunum, tá tey vóru fyristøðufólk í Evangelihúsinum í Havn. Við sínum kærleika til góðu minnini í Føroyum, hava Anna og Gardar verið hollir stuðlar hjá Germ og Bodil til tey føroysku møtini í Søn­derborg. Anna við síni ómeta­ligu góðu songrødd og Gardar við sínum trúfasta mando­linspæli og góðari talu. Seinastu tvey árini hava broytingar og sjúka gjørt sína innrás í føroyska ar­beið­ inum í Sønderborg og sett síni spor. Anna hjá Gard­ar doyði brádliga. Bodil gjørd­ ist minnisveik og kundi ikki longur vera heima, men kom á eitt heim í Sønderborg. Germ kom at stríðast við krabba­mein, sum læknarnir, eftir nógvar royndir, ikki kundu gera meiri við. Síðani 3. januar hevur Germ ligið á Hospice í Es­ bjerg. Seinastu vikurnar hev­ ur hann verið fult greiður yvir, at nú leið skjótt móti endanum. Undirritaði var og vitjaði Germ á heiminum, og tað var styrkjandi at síggja, hvussu íðin hann var til tað seinasta at býta út nýggja testamentir til starvsfólk og onnur, og hvussu hugreystur hann var, at nú skuldi hann skjótt vera úr likaminum og heima hjá Harranum – og náttina til fríggjadagin 25. januar slóknaði vitin! Vit kunnu av sonnum siga um Germ, at hann var ein sannur viti í dupultum týdningi – hann lýsti fyri skipum á bylgjuhavinum og fyri menniskjum á lívsins havi! Góð minnir Germ og Bodil hava búð í Sønderborg síðani 1993 og har trivust tey ómetaliga væl ímillum nógv góð vinfólk. Tey høvdu eina rúmliga og hugnaliga íbúð í vøkrum umhvørvi í Sønderborg, har mangir føroyingar áveg­ is til Eystureuropa, hava bæði vitjað og sovið og not­ ið nógvan blíðskap. Vit, sum komu allan vegin úr Hirts­ hals hvønn mánað, vórðu altíð móttikin við eini heitum hjarta og opnum favni. At koma suður til Bodil og Germ, og steðga vikuskiftið hjá teimum, var eitt av hædd­ arpunktunum, tíðina vit vóru á Malta. Íbúðin á Søstjernevej 5 í Sønderborg er nú tóm og køld, og føroyski sang­urin í møtihølunum á Skole-hjem­ met í Sønderborg er tagnaður, men góðu og dýrabaru minn­ ini í heiminum hjá Bodil og Germ í Sønderborg fara at liva í huganum hjá mongum í ár tíggir. Við síni stillu og eyðmjúku medferð skapti Germ eina harmoniska og friðfulla atmo­sferu har hann var stadd­ur – Góði Germ, takk fyri tað trúfasta arbeiði tit gjørdu í Sønderborg! Jarðarferðin Jarðarferðin var úr Berøa í Saltangará mikudagin 30. jan­uar kl.13.00. Nógv fólk, bæði av Skálafjørðinum og aðrastaðni frá í landinum, vóru komin at minnast Germ. Levi Joensen av Malta og Símun Pætur á Torkilsheyggi tal­aðu báðir í Berøa. Á grøv­ ini varð ein heilsan lisin, sum var ein persónlig heilsan frá Germ til øll, sum komu at fylgja: “Táið tit síggja kistuna verða senkaða niður í grøv­ ina, tá eri eg ikki har – tá eri eg í Himlinum heima hjá Jesusi. Mítt stórsta ynski er, at øll míni kæru, mínir vinir og skyldfólk skula finnast í Himli ein dag, Harrin signi tykkum øll!” Hann skrivaði hesa heils­ an, stutt áðrenn hann doyði, meðan hann lá á Hospice. Hann bað vinmann sín, Gardar Ragnarson, um at fáa heilsanina víðari. Tað fall undir­ritaða í lut at halda taluna á grøvini og at lesa hesa seinastu heilsanina upp, sum eg av sonnum kendi sum ein heiður – ærað veri minni eftir Germ Hansen. Poul Jóhan Djurhuus Ein viti er slóknaður Germ tosar á føroyskum møti í Sønderborg