týsdagur 18. juni 2013síða 14

Mikudagur 19. juni 2013 · Nr. 69 14 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Hvat hugsar tú fyri tær, Kári P. Højgaard? Joen Peter Petersen Formaður Sandoyar Sambandsfelag Fyri ikki so nógvum døgum hoyrdi vit aftur um tekniskar trup­ul­leik­ar hjá Teistanum og hetta verður nokk ikki síðstu ferð vit hoyra um av­ lýs­ingar. Las herfyri, at tunn­il­s­ gjøld­ini verða lækkað. Hvat er gal­ið, hví skulu vit, sum búgva á útoyggjum revsast hvørja ferð, tá SSL ikki fær end­ar­nar at røkka saman, av tí, at tað er so dýrt at reka stovn­in. Hví kann SSL ikki gera tað so­leiðis, at vit sum hoyra til oyggj­arnar, at vit fáa eina av­slátt­arskipan, at vit kunnu keypa okkum ein KUBBA til ferjunar. Tú skuldi kunna skjalprógva, at tú hoyr­ir til eina kommunu á ein­ari oyggj. Tað hevði lætt nógv um hjá teimum, sum brúka ferjusambandið nógv. Sambært Dennis Holm er talið av ferðandi um Suð­ur­oy­ar­fjørð vaksið við 37% - úr 154.442 í 2004 og upp í 211.878 ferð­andi í 2011. Eisini í und­ir­sjóv­ar­tunn­ lu­num er ferðslan økt. Og økt­a talið av bilum gjøgnum Vága- og Norðoyatunnilin førdi herfyri við sær prís­ lækk­ing­ar. Økt tal av ferðandi um Suð­ur­oy­ar­fjørð hevur tó ikki havt heilt somu úrslit við sær, tí okur hava verið fyri: - príshækkingum - niðurskurð í túra­tal­i­ num ...okur eru eitt sindur "out of sight, out of mind" - eisini á hes­um økinum! Skrivar Denn­is Holm. Havi ikki tølini fyri Sand­ oynna, men eg eri rættuliga vís­ur í, at tey eru økt sam­ svar­andi við ferðingina um Suð­ur­oy­ar­fjørð. Kann ikki lata vera við at við­merkja tað nýggjasta í fjøl­miðl­i­num, um, at tað er komið so langt við Skála­ fjarða­tunn­il­i­num, at klárt er at und­irskriva í heyst. Hvar er logikkurin hjá Kári P. Højgaard at skula fara und­ir eina tílíka verkætlan - stór skomm - tað er í dag ikki meira enn umleið 1 tími at koyra av Toftum til Tórs­ havn. Hvat er meiningin - ætl­ar Kári P Højgaard at nið­ur­leggja alt handilslív á Skál­fjørð­i­num - ja tað trúgvi eg. Tað næsta, sum skal ger­ ast í Runavík er vegur til tunn­ilin. Um tað verður nógv ferðsla inni á Skálafjørðin , ja so klárar núverandi vegur ikki alla ferðsluna og skal tí nýggj­ur vegur gerast har, sum kemur at kosta fleiri hund­r­atals milliónir. Tað verð­ur ikki nakað útlendskt fel­ag, sum kemur at fíggja tann vegin - hvør maður veit, at tað verður borgarin, ið kem­ur at rinda gildið. Tað næsta verður, at tey, sum búgva soleiðis fyri, heldur koyra eftir lands­veg­ num enn ígjøgnum Skála­ fjarð­a­tunn­ilin til Tórshavn. Verð­ur hetta soleiðis fer tað priv­ata felagið at leggja sak í­móti landinum fyri at vera kapp­ing­ar­av­legandi og krevja end­urgjald fyri, at bilførarar ikki brúka tunnilin. Og tit siga, at skál­a­fjarð­a­ tunn­il­in skal fíggja Sand­oy­ ar­tunn­ilin - tað er slutur og tað kanst tú gloyma alt um Kári P. Højgaard. Sandoyggin, hon verður av­toftað innan ikki so langa tíð. Nei Kári P. Højgaard, royn tú heldur at fáa fast samband til Suðurøkið sum skjótast - tað ongantíð ov skjótt. Vildi hann hava starvið? Birgir Waag Høgnesen Tað er heilt fanstastiskt, at vera arbeiðsleys/ur í summ­ ar­fer­i­uni, segði ein sum var til set­an­ar­samrøðu. Sum arbeiðsgevari er tað held­ur ikki nemt, tí tað er sann­leikin, sum tann ar­ beiðs­leysi sigur, at hava fríð í mán­ansvís fyri ar­beiðs­loys­ is­peng­ar er deiligt. Fyri stuttum hevði eg ein ar­beiðsleysan persón til set­ anar samrøðu. Undir sam­ røð­uni merkti eg sera væl, at hann ikki vildi hava starvið, hó­ast eg hevði útvalt hann í mill­um nógv onnur. Forsøgan er tann, at vit mangl­aði eitt sølufólk, tí onk­ ur var farin úr starvi. Vanliga er tað so, at vit verða uppringd av áhugaðum sølu­f­ólku ella tey senda teld­ u­post, har tey søkja um ar­ beiði, so tá velja vit sjálvi. Higartil hevur tað ikki ver­ið neyðugt, at biða ALS um hjálp. Men fyri stuttum gjørdu vit so tað, at vit settu okkum í sam­band við deildini fyri ar­beið­s­á­vísing hjá ALS og fingu so sendandi nøkur nøvn av arbeiðsleysum. Í millum nøvnini var ein av­gjørt skikkaður persónur, sum vit settu okkara álit á. Per­sónurin hevði verið sølu­fólk, avgreiðslufólk á fleiri arbeiðsplássum og hevði rætta aldurin, sum vit yngstu. Eg setti honum stevnu í Norð­ur­landa­hús­i­num og sam­røðan var umleið hálvan tíma. Samrøðan var konstruktiv og pos­i­tiv. Eg metti meg havi rætta persónin og gjørdi meg nú til reiðar at greiða honum frá hvat vit kundi bjóða. Hann segði seg ikki hava á­huga í eini starvsetanini. Eg skilti einki, vit vóru ikki kom­in til løn,arebeiðstíðir og treytir annars. Eg vil vera arbeiðsleys/ ur í minst juni, juli, august og sep­tember, tí so fái eg løn frá ALS í summarferiuni, var argumentið hjá tí ar­beiðs­ leysa. Hvat fert tú at siga við ALS var næsti spurningur hjá tí arbeiðsleysa. Um tú sig­ ur, at eg ikki vildi hava starv­ ið, setir ALS meg í fyra vikur kar­an­tenu, so fái eg ongar penga frá ALS. Hetta er ein grotesk støða at koma í. Eg sum hava gjørt mær tann ómak, at velja hendan persónin í mill­um nógv onnur, setir meg nú í tað støðuna, at eg fái skuld­ ina um hann missir ALS inntøkuna, um eg sig sann­ leik­an við ALS. Segði hann ja, so fekk hann eitt nýtt lív og ein nógv størri inntøku og familjan eitt betur lív. Men tað er so deiligt at hava summarferiu heilt til 1. okt og ALS rinda gildið. Tað er sannleikin. Í staðin setti viðkomandi sjálv­ur mótpartin í eina knípu. Vit kundu svara ALS, at tann arbeiðsleysi segði nei at koma í starv, ella vit kundu svara - handan persónin vilja vit ikki hava at arbeiða hjá okk­um. Munurin er himmal høg­ur. Í fyrra svarinum hevði hann mist pengar í fyra vikur og í seinna svarinum kundi hann halda summarferiu við løn frá ALS til 1.okt. Nei, hendan skipanin má broyt­ast umgangandi. Um set­an­ar­samrøður skulu ger­ ast við arbeiðsleys, skal ein hjásiti frá ALS sita í sama rúmið, annars kom vit ong­ an­tíð ­burturúr slíkum. Eg haldi sjálvur, at hann vildi hava starvið, men hin møg­u­leikin var hugnaligari, í hvussu so er fyribils. Ættarsambandið við Nólsoyar Páll Nólsoyar- Pálsgrunnurin Nú bókin eftir Onnu Sofíu í Vági um ættarsambandið við Nóls­oyar Páll er uppseld, er ætl­anin at gera eina nýggja og dagførda útgávu við navn­ a­yv­ir­liti. Útgevari er Nólsoyar- Páls­grunnurin, og er hann nú umskipaður nakað, so nevnd­ar­limirnir eru Anfinn Kalls­berg, Hans Tausen Ol­ sen og Petur Nolsø. Síðani bókin kom út í 1997 eru nógvar broytingar farnar fram í ættini. Men tíbetur vís­ir tað seg, at tað ikki er so ringt at fáa gjørt ta nýggju út­gávuna, sum fryktandi var fyri. Alt tilfarið til bókina er tøkt, og rættiliga fáar mis­ prent­ing­ar eru komnar fram, og ongar í tí eldra partinum av bók­ini. Tað, sum er at gera, er at fáa øll í ættini at hjálpa til við at siga hvat ið er broytt. Til at standa fyri hesum stóra verki hava vit fingið nakrar sam­skip­arar. Fyri ættina eftir Siggu Suffíu hevur Jákup Páll Mohr Mortensen átikið sær hetta starv. Fyri ættina eftir Súsonnu Mal­enu er Hans Tausen Ol­ sen samskipari. Nógv tann størsta ætt­ ar­grein­in kemur frá yngstu dótr­ini, Apoloniu. Hon hevði seks børn, sum fingu eft­ir­ komarar, og Hergerð Zisk­a­ son er samskipari fyri eft­ ir­kom­ar­ar­nar hjá Maren Mal­ene Jacobsdatter, Hans Tau­s­en Olsen teirra hjá Else­ beth Marie Jacobsdatter, Hanna Mortensen teirra hjá Cathrine Malene Jac­obs­datt­ er, Brita Black teirra hjá Hans Jacobsen Biskopstø, Na­p­ol­e­ on Nólsoy teirra hjá Poul Nols­øe Biskopstø, og Maria Ol­sen fyri eftirkomararnar hjá Súsonnu Biskopstø. Grunnurin skal heita á øll í ætt­ini um at hjálpa hesum sam­skiparum, so gott kemur burt­ur­úr. Vón okkara er, at alt til­ farið er komið til høldar 1. sep­tember í ár, so bókin kann verða løgd fram í oktober.