hósdagur 27. juni 2013síða 4

Fríggjadagur 28. juni 2013 · Nr. 73 4 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Leo Poulsen »Thi kendes for ret Landssjúkrahúsið skal betale Poul Johannes Joen­ sen og Heidi Poula Joen­sen kroner 487.412,00 i erstatn­ ing...« Soleiðis ljóðaði dómurin um endurgjald fyri deyðs­ fall­ið av Nanly Joensen heilt afturi í 2000. Tað var nakað so banalt, sum nýrasteinar, ið førdu til, at Nanly doyði, bert 57 ára gomul. Hon var kallað inn á Lands­sjúkrahúsið við tveim­um innkallingar­seðl­ um í senn, har annar segði, at hon skul­di hald fram við við­gerð­ini hon var í, meðan hin var ein inn­legg­ ingar­seðil við boð­um um skurðviðgerð. Tað skuldi vísa seg at vera hesin seinni, ið var gald­andi, og 23. februar 2000 bleiv Nanly Joensen so løgd inn á Landssjúkrahúsið, og dagin eftir varð hon so skurð­vi­ð­ gjørd fyri gallstein. Tað skuldi skjótt vísa seg, at har var ikki alt farið fram sum tað átti. Fyri tað fyrsta var fuskað við sjúkrajournalini hjá Nanly, fyri tað næsta hevði læknin, ið framdi skurðviðgerðina ikki neyðugu pappírini, og fyri tað triðja fór sami lækni av landinum dagin eftir, at skurð­viðgerðin var framd, nakað, ið sambært øðrum lækn­um er óhoyrt. Tað visti seg eisini skjótt, at Nanly fekk óvanliga nógva pínu, gjørdist bleik og gul, fekk fepur og fór at spýggja. Alt hetta vóru tekin um, at alt ikki ruggaði rætt við skurð­viðgerðini. Pínan og sjúkueyðkennini hildu fram, og hóast tað átti at verið týðiligt fyri bæði læk­num og sjúkrasystrum, at he­r ruggaði ikki alt rætt, hendi lítið annað, enn at Nanly varð fylt við morfin. Rættslæknaráðið fíltist á, at eingin varnaðist tað inn­ lýsandi, nevniliga at gall læk úr gallgongdini inn í maga­ sekkin. Hjartastopp og deyði Familjan sá forfærd ólukku skilið, men fekk alla tíðina at vita, at her var alt, sum tað átti. Men Nanly gjørdist bara verri og verri, og leygar­ kvøld­ið, tá ein systirdóttir fór oman á Landssjúkrahúsið at vita, hvussu til stóð, fekk hon at vita, at Nanly hevði havt eitt hjartastopp, og nú lá í respiratori. Boð vórðu send suður til Vágs at fáa familjuna at koma norð­ur sum skjótast, tí nú stóð illa til. Men boðini komu frá familju í Havn og ikki frá Lands­sjúkrahúsinum. Úrslitið gjørdist, at familj­ an í Vági fekk boðini so seint, at ikki slapst norður um fjør fyrr enn klokkan 15.30 seinna­part sunnudag. Bilur stóð fyri teimum á kaini og tað var beina leið út á Landssjúkrahúsið. Har lá Nanly í respiratori, og ongantíð fekst samband við hana aftur. Klokkan 12.53 mána­dagin tann 28. februar 2000 var Nanly søgd deyð at vera. Poul Johannes Joen­sen lovaði á Lands­sjúkra­húsi­ num har og tá, at hann ikki vildi sleppa Lands­sjúkra­ húsi­num snikkaleysum frá hesari vanrøkt. Men at tað var eitt lyfti, sum skuldi kosta so nógv og taka so langa tíð, hevði hann ikki droymt um. 13 ár og fýra mán­að­ir næstan upp á dagin skuldu ganga, áðrenn ein av­ gerð - fyribils- fall í máli­num. Á miðdegi mikudagin 26. juni segði dómarin, Peter Flügge, dómin, ið gevur faðir og dóttir smáar 500.000 krón­ur í endurgjaldi. Poul Johan­nes Joensen fær 435.500 krónur, meðan dóttir­ in fær 51.912 krónur, ið svarar til 721 krónur um mánaðin í 72 mánaðir fram til hennara 24. ár. Dómarin avvísti, at endur­gjald skuldi fara fram eftir nýggju lógini frá 2008, tá hendingin fór fram í 2000. Eisini dró niður, at Nanly var 57 ára gomul, og at hon ikki hevði havt týðandi inntøkur und­an deyðanum. Taksturin verður settur út frá fullum avlamni. Í føri av deyða, verður roknað 50% av fullum avlamni, og síðani kann justerast niður ella upp, og í hesum førinum hevur dómar­in justerað niður frá 575.000 krónum, ið er 50% av 1.150.000, ið verur latið fyri fult avlamni. Umhugsar støðuna Poul Johannes Joensen hev­ ur fingið dómin og umhugsar í løtuni støðuna. - Eg fái ikki sagt so nógv, tí vit hava ikki havt stundir at nærlisið dómin og tosa við sakføraran. Men tað sigur seg sjálvt at tað er hart at fáa at vita, at skipanin í sambandi við patientkærumál í Før­oy­ um var so út av lagi í mun til í øðrum londum, at tað kann saman­berast við til­ afturs­komin lond, sigur Poul Johannes Joen­sen. Skipanin vísti seg eisini at verða soleiðis, at ein tilvildarligur sakførari og eitt starvsfólk frá Trygg­ing­ar­ felag­num Føroyar saman við Lands­sjúkra­húsinum høvdu høvi til at draga máli út í meira enn 13 ár, tó at tað var eyðsýnt hvat var fari fram á Landssjúkrahúsinum, sigur Poul Johannes Joen­sen. Hann hevur - eins og mót­ parturin - fýra vikur at kæra dómin. - Eg dugi ikki at siga, hvat eg fari at gera. Tað er nakað, vit mugu tosa við sakføraran um, og í løtuni veit eg ikki, um nakað meira verður gjørt við málið, sigur Poul Johannes Joen­sen. Hann dylur ikki fyri, at hetta hevur verið ein sera drúgv - og kostnaðarmikil - til­gongd. - Tað hevur verið ein hørð tíð at koma ígjøgnum, og hetta málið hevur kostað bæði so og so. Fyribils fari eg at um­hugsa støðuna, og eg havi fýra vikur at taka eina av­gerð í, sigur Poul Johannes Joen­sen. Nanly var verd undir hálva millión Mikudagin fall dómur í sakarmálinum, har Poul Johannes Joensen og dótturin, Heidi Poula Joensen, kravdu Landssjúkrahúsið eftir endurgjaldi fyri ikki at hava sæð eyðsýndu tekinini um um eftirrák eftir eina skurðviðgerð fyri gallstein. Faðir og dóttir fingu undir hálva millión í endurgjaldi