fríggjadagur 5. juli 2013síða 13

13 Fríggjadagur 5. juli 2013 · Nr. 76 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 jørt á Facebook Eftir at Hjørdist and­ aðist, traðk­aðu familja og vinir til alt fyri eitt. – Har vóru fult av fólki, sum hjálptu til, vístu um­sorgan og vitj­ aðu okkum. Og tað var fan­tastiskt at kenna, at tey vóru nær­ver­andi saman við okkum, greið­ ir Marianna frá. – Summi dugdu væl at seta orð á kenslurnar, og summi vóru har bara, utt­an at siga eitt orð. Marianna veit, at tað kann vera torført at hitta fólk, sum hava mist. Men hon heldur, at tað er altíð best at fara beint í sorg­ina og møta teimum av­var­andi, held­ ur enn at skýggja tor­ føru støðurnar og rýma undan teimum. – Lìvið er bara so. Eing­in sleppur undan sorg, og vit skulu øll hitta deyðan. Tí hjálpir tað einki at renna undan teim­um, sum hava mist – tað ger bara ilt verri fyri báð­ar partar. Marianna slær fast, at tað ger einki, um man ikki veit, hvat man skal siga. – Bara tað, at merkja, at fólk samkenna við okk­um, vermir so ómeta­ liga væl, sigur hon. eydna@sosialurin.fo Ikki ræðast tey avvarandi Eydna Skaale Heimurin hjá familjuni Gullaksen syndraðist, tá Hjørdis so brádliga varð tik­in frá teimum 7. desember í fjør. Hóast saknurin er ómeta­ ligur, og sorgin fram­vegis nívir, so eru tey á veg víðari í lív­inum. Men hevði tað ikki ver­ið fyri góðan stuðul frá fam­ ilju og vinum, sum tóku um endan í tíðini eftir vanlukk­ una, eru tey ikki vís í, at tey høvdu komið seg so væl. Tey høvdu ynskt, at kunn­ ingin av sjúkahúsinum var neyvari. – Vit fingu at vita, at ein sálarfrøðingur fór at venda sær til okkara. Men vit frættu ongantíð frá honum. Langt um leingi funnu vit útav, at tað vóru vit, sum skuldu havt sett okkum í samband við hann og ikki øvugt, greiðir Marianna frá. Hon heldur, at kunningin frá Landssjúkrahúsinum skuldi verið latin skriftliga. – Tað er so skjótt at mis­ skilja ella at gloyma, hvat tað var, sum læknin segði. Tú hevur onga orku, og tú fært heldur ikki lurtað, tá tú júst hevur fingið at vita, at dótt­ ur­in er tikin frá tær. Men høvdu vit fingið eitt skriv, har alt stóð á, so kundu vit tik­ið tað fram aftur, so hvørt sum vit ivaðust. Av og á er tað tryggari at samskifta svart uppá hvítt – og serliga í slík­um støðum, heldur Marianna. Tað eru eisini nógv prak­ tisk viðurskifti, sum skulu fáast upp á pláss, tá tú skalt syrgja fyri eini jarðarferð. Kapellið, kunngerð av andláti, kista, prestur, líkbilur, sangir, ervi og so framvegis. Og tá jarð­ar­ferðin kemur púra óvæntað, kann tað vera sera tor­ført at fáa skil á øllum, sum hugsast skal um. Familjan sigur, at tað hevði hjálpt væl, um tey høvdu fingið okkurt slag av tjekk­lista við praktiskum upplýsingum. Eitt standard skjal, sum øll í somu støðu kundu fingið við sær heim. Hetta er vanlig manna­ gongd, tá fólk andast á øðrum deildum á Landssjúkra­hús­ inum, og familjan heldur, at hetta eisini átti at verið inn­ ført, tá vanlukkur raka. – Um familja og vinfólk ikki hjálptu til við tí praktiska, veit eg ikki, hvussu tað hevði verið, sigur Flemming. – Tá tú missir ein av tín­ um nærmastu, so ynskir tú sjálv­andi, at jarðarferðin skal vera so vøkur og virðilig, sum gjørligt. Tað verður hon ikki, um tú gloymir okkurt týdn­ ingar­mikið – t.d. líkbilin. Men eftir eina slíka vanlukku megn­ar tú ikki at hugsa um alt, vísir Marianna á. Hon heldur, at um tey høvdu fingið ein tílíkan lista – til dømis dagin eftir – hevði tað gjørt stóran mun. – Tað hevði havt størri týdn­ing, enn man kanska gev­ur sær far um, tá man ikki stendur í støðuni. Hjálpin má koma til tey avvarandi Flemming skuldi til eksamiur á Vinnuháskúlanum nakað eftir vanlukkuna, men hann fekk ikki savnað seg um at lesa, tí tankar um van­lukk­ una og Hjørdis mólu alla­tíð­ ina fyri honum. Ein av lærarunum bað Flemming fara til sálar­frøð­ ing. Hann ringdi síðani sjálvur oman á sjúkrahúsið og fekk eina tíð. – Tað hjálpti mær ótrúliga væl, og eg vil viðmæla øll­ um í somu støðu at fara til sálar­frøðing fyri at fáa skip­að tankarnar. Men eg haldi eisini, at tað átti at ver­ið eitt tilboð, sum kom til tey av­var­andi, soleiðis, at tey ikki skulu uppsøkja tað sjálvi. Tað eru jú nógv, sum ikki hava orku til tað – ella sum ikki sjálvi síggja sínar trupul­leikar, vísir Flemming á. Hann er enn tann einasti í familjuni, sum hevur verið til sálar­frøðing. – Tað kunnu standast yms­ ir persónligir trupulleikar av tí, tá man missir onkran, sum er so nær. Har haldi eg, at skipanin átti at verið betri at lofta fólki, tí tað er skjótt til, at tað fara fleiri lív, held­ur enn bara tað eina, tí tey av­ var­andi kunnu farast illa, um tey ikki fáa neyðugu hjálpina aftaná, vísir hann á. Einki svar uppá spurningarnar Eftir vanlukkuna ringdi ein politistur til Petur Gilbert, pápin. Hann greiddi frá hvat hendi, tá Hjørdis misti tamar­ haldið á bilinum. Men tey høvdu ynskt sær eina neyva skrivliga frá­greiðing. Flemming hevur bara ímyndað sær, hvat tað var, sum hendi. – Tað er so óskiljandi, og sjálvandi leitar man eftir einum svari. Tá man ikki fær tað frá myndugleikunum, so roynir man at stykkja tað saman sjálvur, sigur hann. – Av tí, at vit ongantíð fingu at vita nágreiniliga, hvussu vanlukkan hendi, so hava vit heldur ongantíð fing­ið eitt greitt svar uppá, hví Hjørdis doyði. Tað var eing­in frágreiðing skrivað, og eingin av okkum veit nakað við vissu. Vit bara gita. Familjan Gullaksen er samd um, at tað átti at verið ein havarínevnd, sum kann­ aði ferðsluvanlukkur, eins og kanningar verða gjørdar av vanlukkum, sum til dømis henda á sjónum. eydna@sosialurin.fo – Øll kunningin, sum vit fingu á sjúkrahúsinum, var munnlig. Og vit fingu hana beint eftir, at vit fingu deyðsboðini um Hjørdis. Vit høvdu ynskt, at vit fingu onkra skriftliga kunning eisini, tí tað er ringt at móttaka og minnast upplýsingar, sam­stundis sum tú ert í sjokki, er familjan Gullaksen samd um Marianna og Petur Gilbert Gullaksen eiga børnini: Flemming - 1982 Heidi - 1987 Elsu Mariu - 1988 Olgu - 1990 Hjørdis - 1991 Ynskt betri kunning Profilurin Tað harmar familjuna Gullaksen, at fólk løgdu and­ látið av Hjørdis út á Facebook, áðrenn tey høvdu fingið fatur á pápanum, sum var til skips, og systrini, sum var niðri. Í dag gleðast tey tó um, at fólk minnast Hjørdis og skriva heilsanir á hennara facebook síðu Facebook screenshot grund­ini var heima. So man skal vara seg. ✚ Í dag er familjan glað fyri facebook profilin hjá Hjørdis, og tey ætla ikki at steingja hann, hóast hon nú er farin. – Tað vermir, tá fólk skriva inn á hennara profil og senda henni minn­ingar­ orð og við­merkingar. Tað er gott fyri okkum at lesa, at hon hevði so nógv at týða fyri onnur eis­ini. eydna@sosialurin.fo deyðin í ferðsluni