týsdagur 9. juli 2013síða 44

Juli 2013 SOSIALURIN oyggjaleikirnir 20 1939 flogbóltur, kvinnur Ítróttasamband Føroya Vit stuðla ikki bara einum liði vit stuÐla eini tjóÐ Við fyri at vinna – Tað er stuttligt at vera millum tær ungu, og eg føli meg ikki nakað eldri enn tær, tá vit spæla dyst, sigur Margit G. Joensen, sum fyrstu ferð var á kvinnulandsliðnum í flogbólti í 1995, og eitt nú hevur verið við til at vunnið gull fýra oyggjaleikir á rað Hilmar Jan Hansen Kvinnulandsliðið í flogbólti er ein av stóru sólstrálusøgunum í oyggjaleikahøpi, tí síðani 1985 er tað blivið til heiðursmerki hvørja ferð – og tilsamans seks ferðir eru kvinnurnar komnar heimaftur við gulli. Leggjast kann aftrat, at kvinnurnar bara ta einu ferðina hava staðið seg verri enn menninir, og tað var á heimavølli í 1989, tá Íslands streyk avstað við gullinum, samstundis sum menninir vunnu sítt higartil einasta gullmerki. – Eg minnist væl, tá eg í Gibraltar í 1995 var við fyri fyrstu ferð, at tá tosaðu hinar um, at enn hevði kvinnulandsliðið ongantíð verið niðan fyri triðjapláss, og soleiðis er tað enn. Síðani tá havi eg verið við hvørja ferð, uttan í 1997 og 2009, tá eg var í barsil, sigur nú 39 ára gamla Margit G. Joensen, ið má sigast at vera avgjørdi veteranurin á liðnum, nú 18 ár eru liðin, síðani hon var við fyrstu ferð. – At eg aftur eri við hesaferð, var ikki ordiliga tað, eg hevði roknað við, og eg kann siga nú, at fyrst í landskappingini í fjørheyst vóru oyggjaleikirnir fjarir í mínari verð. Men eg veit, at eg framvegis kann geva liðnum nakað, eins og liðið eisini hevur nógv at geva mær, so tí valdi eg at taka av, tá boð vóru eftir mær. Trýr upp á tað Margit spælir libero á kvinnulandsliðnum, eins og hon ger tað á liðnum hjá Mjølnir, og tað hevur hon gjørt síðani 1999, tá tað kom fram, og tey fyrstu ferð royndu tað í oyggjaleikahøpi. Men hóast nógv er hent við árunum, tímir hon væl at blíva við. – Hvørjir leikir eru ein uppliving fyri seg, og tað er ongantíð heilt líka. Tað er stuttligt at vera millum tær ungu, og eg føli meg í øllum førum ikki nakað eldri enn tær, tá vit spæla dyst, sigur Margit, sum eitt nú hevur verið við til at vunnið gull fýra oyggjaleikir á rað, frá 1999 til 2005. Hini liðini í bólkinum eru Grønland, Guernsey og Áland, og Margit heldur, at liðið eigur at vinna seg í hálvfinaluna, har mótstøðan helst verður antin Saaremaa, sum altíð er sterkt, ella Bermuda, sum helst er sterkt á heimavølli: – Vit fara til Bermuda fyri at vinna, og hava bæði gott fólk og høgar spælarar, umframt at vit hava fleiri, sum smasjað ótrúliga hart. Eisini hava vit sera góðar servur, so vit eru góðar á øllum plássum og hava eitt gott lið. Tað hevur gingið væl í venjingunum, so vit trúgva upp á tað, sigur hon. Gott bakland Sum nevnt omanfyri, hevur Margit G. Joensen tvær ferðir verið frá vegna barsil, men annars hevur hon verið við so nógv sum gjørligt. Og hon er ikki sein at svara, tá vit spyrja hana, hvussu hon fær alt at passa saman: – Ja, har er einki at tosa um, at tað kann eg bara takka mínum góða baklandi fyri, tí eg fái sera góða hjálp heimanífrá – fyrst og fremst frá manninum, Allan. Men nú eru tær báðar elstu døturnar, Katrin og Óluva, eisini so mikið stórar, at tær kunnu hjálpa til við lítlabeiggjanum, John Ziska, sum fyllir fýra, meðan eg eri yviri í Bermuda, sigur Margit. – Allan og eg hava øll árini funnið útav at lagt alt soleiðis til rættis, at vit bæði tvey hava havt pláss til ítróttin. Hann spældi jú nógv fótbólt í síni tíð, eins og eg eisini gjørdi tað, men í mong ár hevur tað nú verið flogbólturin hjá mær. At vit bæði vita, hvat tað er at vera íðkandi, ger tað nógv lættari, tí tá er lættari at skilja hvønnannan. Flogbóltur, kvinnur Anja S. Danielsen Karina P. Debes Birgit Guttesen Birita Joensen Guðrun S.L. Joensen Margit Joensen Eyð Guðrunsdóttir Magnussen Eina S. Kalsø Sóley M. Poulsen Sofía Purkhús Jastrið Sivertsen Urd Tórmóðsdóttir Traðará Úrslit á Oyggjaleikum 2011 Silvur 2009 Gull 2007 Silvur 2005 Gull 2003 Gull 2001 Gull 1999 Gull 1997 Bronsa 1995 Silvur 1993 Bronsa 1991 Bronsa 1989 Silvur 1987 Gull 1985 Silvur