týsdagur 30. juli 2013síða 12

Mikudagur 31. juli 2013 · Nr. 86 12 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 nøvn Nú Vilhjálmur fórst í hesi synd­arligu vanlukku, sum hevur skelkað og nomið so sáran við hvørt mansbarn í landi okkara, eru her nøkur fátak minningarorð, skrivað við sera tungum sinni. Vilhjálmur varð úr góðum bergi brotin. Langabbin í móðir­legg var hin skilvísi og kendi Vilhelm Mohr, ið búði á Skansa­garði í Havn, har Vil­hjálmur eisini búði og vaks upp síni fyrstu barnaár. Abbin var Gunnar Mohr býráðs­skrivari. Hin lang­abbin var hin múgvandi skómakarin, Ísak Joensen, ætt­aður úr Myki­nesi. Omman Bryn­hild and­að­ist fyri stutt­ um, 99 ára gomul. Langabbin í faðirætt var smiðurin Sigmundur Arge, ið var yngsti bróður til Jákup Andrias Arge, Jamp­an, ein av gomlu undangongu­ monnunum í Havn. Omman var Olivia, Liffa, úr Søljuni, og har var Vilhjálmur ofta á gátt sum smádrongur. Hin langabbin var Jákup Pauli uppi í Trøð í Kvívík, og Magnus Gregoriussen var abbi Vilhjálms. Skaldið og fosturlandsvinurin Joan Petur uppi í Trøð var lang­ abbabeiggi Vilhjálms. Orðini hjá Joan Peturi uppi í Trøð: Líða vit Gud og lóg og rætt, og dyrka vit vísdómsond, tá birtist hjá føroyingum ljós­ ari tíð at skína frá strond til strond, verða sett her, Vil­ hjálmi til minnis og heiður. Umframt at vaksa upp úti á Skansagarði, vóru Vil­ hjálmur og bróðurin Gunnar fleiri ár úti í Skúgvoy hjá fólkunum á Skipagøtu. Har fingu teir gott í beinini. Komin til mans fór Vil­ hjálmur til skips við “Fame” við gitna skiparanum John Dam sála. Tað er mær sagt, at John var sera fegin um, hvussu væl Vilhjálmur roynd­ist og hvussu skarst. Eftir lokna skips­førara­út­ búgving starv­aðist Vilhjálmur í fleiri ár sum ráðgevi í sjó­ vinnuútbúgvingini í Menta­ málaráðnum. Men Vil­ hjálmur vildi náa longri, fór at lesa víðari. Umframt at vera skipsførari, nam hann sær fleiri hægri útbúgvingar inn­an KT, búskap og leiðslu. Hann bleiv stjóri á Skipa­ eftirlitinum og nú fyri ári síðan tilnevndur stjóri á Vinnu­háskúlanum. Hann gleddi seg nógv til at fremja hesa fyri samfelag okkara so týðandi uppgávu, og før­ leikan hevði hann góðan. Hann varð ryktur úr hesum heimi meðan lív og virki hans­ara var í størsta blóma. – Men, sum sagt verður, maður kemur í mans stað, lat okkum vóna, at so verður. Við hesum fáu orðum fari eg at senda tykkum, Súsan, Andrias, Grimhild, Gunnari, Angeliu, Anniku og familjum tykkara boð um djúpastu samkenslu. Gott fylgi tykkum øllum. Tá ið soleiðis er við andlát, at orð ikki røkka ella hava nakran veruligan ugga við sær, ber til at bera ørindini hjá stórskaldi okkara, Janusi, Vilhjálmi til áminningar: Ungur fórst tú felagsbróðir Tú var drongur aðalgóður og Har ljós brenna fá undir lágari lon, sæst gjølla, tá eitt av teim slóknar – Tá maður verður fúkandi fon, hitt fámenta liðið hoknar. ––– Vinir vit vóru tey farnu ár – – vinir koma og fara – ei sømir monnum at fella tár, tá ið tynnist í vinarskara. Farbróðir tín Palli Vilhjálmur Gregoriussen Minningarorð Til Høgna eg hómi teg kámt í regninum - í gráum jakka, gráum waders....og keppi..... yvuri á Ritukletti, sjálvandi tú stendur á lítlakletti og kastar langt! Og út móti brotinum í Tjørnuvík - eyguni kannandi allatíð...hvar springa síl? Tá flóðin kom inn, vóru tey har ein løta í tigandi kappfisking! Uppi undir Stígum - sveittin lak av okkum.... lýggja og góðveður tey vørraðu yvir tað heila men tað kvøldið tóku tey ikki! Á Nesi í Hvalba - í skýming tá sílini komu eg fekk tey flestu men tú fekst tað størsta! Í stovuni í Saksun - við eini kaldari....tú smílist sigur: hvat er lívið ikki herligt, Jensurin er hetta ikki akkurát tað? Eg hómi teg allastaðni, Høgni - í hvørjum lukti, hvørjum liti, hvørjum lagi tú vart umleið alt fyri meg og nú ert tú ikki meira! Nú veit eg onki, Høgni - nú kenni eg meg einsamallan og hann sigur frá regni í nátt áarføri í Saksun...uttan teg! ---- -- ---- -- ---- -- ---- -- á góðasti Høgni - Eg hómi teg kámt í regninum - nú vendir tú rygg og so knappliga.... ert tú ikki har meira áarføri í Saksun, men tú ert farin! Jens Christian