mánadagur 26. august 2013síða 10

Mánadagur 26. august 2013 · Nr. 97 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 6 dec 2012 komu boðini frá einum av mín­um kæru beiggjum, boðini sum eg mangan stúrdi fyri at fáa. Mamma var illa fyri. Tárini runnu, vildi bara heim skjótast møguligt. Var ikki langt sídani eg var heima, í November mánad, tá mamma bleiv 85, men fjar­leik­in millum Norra og Føroyar kend­ist so inniliga nívandi langur. Mín góði madur var skjótur at keypa ferða­seðl­ar og vit sluppu avstad dagin eftir. Ord kunnu ikki siga frá, hvønn tydn­ing tad hevdi, saman vid fleiri av okkara kæru, at vera um mammu. Eri so takksom fyri tykkara kær­ leika. Fyri hugnan. Mammu dámdi og dugdi væl at gera mat. Hetta kom pápa og okkum fimm systkjum til góð­ar, vinir vóru ofta vid okkum heim, til vikskiftið vóru nýbakaðir boll­ar og skuffukaka. Ommu- og abba­børn­ini høvdu eitt serligt pláss í hjarta­num hjá mammu og pápa, tey vóru so glad tá tey komu og nógvir ísar og slikkipinnar blivu keyptir Fyrst í sjeytiárinum byrjaði mam­ ma at arbeiða í køkinum á sjó­mans­ heiminim í Runavík, har Lea og Jakob Høj­gaard vóru fyristøðufólk. Har dám­di henni væl at stákast saman við systk­ina­barninum Leu, skyldkonuni Brynhild og øðrum góðum fólki. Seinnri gjørdi hon mat til brúdleyp, skeið hjá heimahjálparanum o.ø. Mamma var við i sjómans­kvinn­u­ ringi­num, henni dámdi væl at binda, og mangar hugnaligar, stuttligar løtur eru at minnast aftur á, við stokkum og einum góðum drekkamunni. Hen­ ni dámdi at ganga túrar, fáast við blómu­r, havan, hoyggja o.a. Stuttligt var at fáa vitjan av familju, á báðum síd­um sum búðu ymsastadni í land­i­ num. Í Søldarfirði hvar vit búðu vóru omma, abbi og ein pápabeiggi vid famil­ju, eisini var eitt serstakt forhold til húsið hjá Adolf abbabeiggja og Lottu. Mammu og pápa dámdu so væl, tá postboðini komu inn. Mamma smurdi breyð, tað mátti vera okkurt gott á borðinum, var so gott at vita at tey vóru á gátt hvønn gerandisdag. Eisini var gott at vita at grannalagið vóru hvørjum øðrum so nær og vóru altíd klár við eini hjálpandi hánd. Um summar­ið var tað nakað serligt at fara til Dals. Foreldrini hjá mammu, trý systkin vid familju á Sandoynni, og mostrar okkara úr Havn vóru eisini ofta har. Bygdarfólkið hevdi eisini eitt serligt pláss í hjartanum hjá mammu og pápa, alt hetta førdi til at Dalur í dag hevur eitt serstakt pláss og rík minnir í hugaheimi okkara. Mamma og pápi høvdu sterka Guðs­trúgv, gingu í Bønhùsinum í Søldar­firdi og í kirkju. Gudstrùgvin var teimum ein styrki, eisini tá lívsins stormar vóru, sum tá Claus doyði sum 26 ára gamal 20.juli í 1987. Pápi sat mong ár í kirkjuráðnum á Glyvrum og mamma sat í mong í stýrinum fyri missiónshúsið, seinnri Bønhúsið í Søldarfirði. Tey seinastu árini búði mamma á demensdeildini á Eysturoyar Røktar- og Ellisheimið, hvar hon hevði tað so gott. Komi ongantíð at gloy­m­a starvsfólkid, hvussu gott tað var at koma har, teirra dugna­ lig­heit, kærleika og umhugsan fyri bú­fólku­num og eisini okkum av­varð­ andi. Systranar hjá mammu merk­ tu eisini hesa umsorgan tá tær vóru og vitjaðu úr Havn. Mamma fekk demens, sum hevði við sær, at hon ikki altíð mintist, ella var har í løtu­ ni. Minnist so væl einaferð vit fingu okkum drekkamunn: « Nær kem­ ur Sólborg?» spyr mamma. Tað eri eg mamma. Minnist tárini, smílið klemm­ið. Tað var sárt og gott í einum. Sárt tí mamma ikki altíð beinanvegin kendi meg, gott tá eg sá hvussu hon lýsti upp tá kontaktin var har. Alt lív­ ið hevði hon umsorgan fyri øðrum, øll skuldu hava tad gott og altíd mátti vera ein drekkamunnur. Tá mamma sovnaði inn í ævinleikan kom eisini nógv­ur matur inn í húsið, vit merktu fløv­andi hitan frá bygdarfólkinum í Søld­ar­firði, eins og frá øðrum góðum vin­um, stóra tøkk eiga tit. Pápi var í nógv ár sjómaður og silgdi sum skipari. Hann var eisini aktiv­ur í politikki í fleiri ár, millum ann­að sum borgmeistari og formaður í Føroya Kommunufelag. Meðan pápi var í politikki var eg nakrar tùrar vid honum, ein túr í Danmark, «Færøene i fokus» hugnaligt. Áhugamálini vóru mong, millum annað Høganes sum hann gekk nógv upp í, nátturuna, seyðin o.a. Pápi dugdi at yrkja, yrkti millum annað ein sang til Dals bygd, bygdina sum hann gjøgnum mammu fekk stóran tokka til. Ein sang til Gøtu sum eisini hevði eitt serligt pláss í teirra hjarta. Mamma, pápi og beiggj­ arn­ir búðu í Gøtu til tey í 1963 fluttu til Søldarfjarðar, mamma var fram­vegis vid í bindiklubbanum í Sydru­gøtu eins og í Søldarfirdi. Søgan um æðu­ parid sum pápi skrivaði bleiv lisin í útvarpinum. Pápa dámdi væl at spæla kort og tað var mangan stuttligt og nógvur látur. Saman við trimum ødr­ um pørum møttust tey javnan leygar­ kvøld, hvar kort og stokkar gingu og náttverði bleiv etin saman. Tá tað gekk honum ímóti, plagdi hann at siga «Nú var eg silly boy» Hóast mamma og pápi ikki altíð hildu tað sama um eitthvørt, so vóru tey gód hvør vid annan og settu prís uppá eginleikar sum hvør annar hevdi. Pápi plagdi at siga: «Mamma tykkara hevur so vøkur brún eygu, og so hevur hon so góð bein» Hann visti at hann altíð kundi taka fólk við sær heim, mamma var skjót og drekka­ mun­n­urin var ongantíð langt burtur. Takk fyri allan kærleika! Minnini um tykkum vera goymd sum eitt ljós í okkara hjørtum í vón um at vit einaferð síggjast aftur. Hvíl í fridi okkara elskadu foreldur Sólborg Minningarorð um okkara elskaðu foreldur Maria og Martin í Grund Gullbrúdleyp Sunnudagin 1. september hava Sigrun og Jóhan Simonsen Tórs­havn gull­ brúdleyp. ,Tað eru liðin 50 ár síðani vit blivu vígd í Havnar kirkju og hildu brúdleyp á Hotel Hafnia. ,Tað hevði glett okkum, at sæð vinir, kenningar og familju til ”brunch” á Hotel Hafnina ímillum kl. 11:00 og 15:00 sunnudagin 1. september. Øll eru vælkomin. Gullbrúdleyp Leygardagin 14. sept. hava Petra og Gorm Justinussen verið gift í 50 ár. Dagurin verður hildin Undir kráku­ gjógv 28 frá kl. 14.00. Øll eru hjartaliga vælkomin. Gullbrúdleyp Leygardagin 14. september hava Nicolina og Bjørg­ heðin Jacobsen, Langa­sand­ ur, gullbrúdleyp- Dag­urin verð­ur hildin í Bygd­ar­húsi­ num í Kollafirði frá kl. 17 fyri innbodnum og frá 21-24 er opið hús 70 ára føðingardagur Komandi sunnudag hin 1. September fyllur Ása Eikhólm Hvalvík 70 ár. Í hesum sambandi verður brunsj í Missiónshúsinum í Hvalvík frá kl. 13-18 henda dag. Verið hjartaliga vælkomin.