mánadagur 2. september 2013síða 10

Mánadagur 2. september 2013 · Nr. 100 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Vilhjálmur góði vinmaðurin, hjarta hevur ikki kenst tyngri áður enn hesar farnu dag­arnar. Tá ið tú missir ein sálarvin, sum so fáir unnast einum at finna á lívsleiðini, eru orð so fátøk, at tú mest sum gevst, áðrenn tú fær fest nakað á blað. Tú hevur verið mær og Dianu ein so einastandandi vinur góði, altíð vinsælur, al­ tíð trúgvur og umhusgin, altíð so ómetaliga ósjálvsøkin. Diana og tú eru ikki syskin av blóði, men tú hevur verið sum ein eldri bróður hennara, sum altíð hevur verið har, og hevur vart hana og skilt hana í øllum støðum, ongantíð døm­andi, altíð skiljandi og stuðl­andi, hjartans tøkk fyri tað Vilhjálmur. Øll vit menniskju hava lýti. Men tað er ilt at finna nakað lýti av týdningi hjá tær Vilhjámur. Tú hevur eitt leiðaraljós innan í tær, sum hevur hildið tær á kós. Tú hevur havt eina stilla og sterka trúgv, klettafastur í tínum, men sum teir gomlu, lítilátin í framburði. Hóast ósjálvsøkin hevur tú ikki verið uttan stremban, stillisliga og uttan hóvasták hevur tú nátt so nógvum mál­um í lívsskeiði tínum, sum fáum er unt. Í Súsan hevur tú funnið tín lívs kærleika. So týðum segði tú mær, at hon er betra helvt tín, og mildni og kærleikin sást í andlitsbrøgdum tínum, tá ið um hana varð tosað. Og sum tú segði: “Tað er henni fyri at takka, at eg havi alt tað eg havi her í lívinum.” Takk Súsan, fyri alt tað, ið tú hevur verið fyri Vilhjálm, hjá tær hevur hann funnið sálarfriðin og styrkina í lívin­ um góða. Uttan teg hevði Vil­hjálmur bara verið hálvur í ferð síni gjøgnum lívið. Tú gjørdi Vilhjálm heilan sum menniskja. Tyngdin, ið liggur at hjarta tínum, nívir sálina so sáran, vit eru so ómetalaga sorgar­ bundin tína og Andreasar vegna. Andreas góði, pápi tín elska­ði teg so ómetalaga nógv, hann var so stoltur av tær. Og vit síggja so nógv av honum aftur í tær góði, tú er eitt so gott og deiligt menn­ iskja. Tú skal vita góði, at pápi tín livir víðari í hjarta tín­um, og har kann tú altíð kenna fløvan av honum. Gunnar, tú og Vil­hjálm­ ur hava havt eitt so eina­ standandi bróðurband. Mær festist í minni tá Vilhjálmur segði, at tað ongantíð hevði verið hálvtalað klandursorð tykkara millum, tit hava ver­ ið signaðir sum brøður. Angelika og Annika, tað er gott at vita at tit hava havt ein so góðan beiggja, sum onkursvegna var hin saml­ andi orkan í familjuni. Og Grimhild góða, ein móður eigur ikki at síggja børn síni fara; men tíverri eru vit ikki harrar yvir lívs­ streing­inum hjá tí ein­staka. Mátti tú funni frið í minn­ inum um alt tað góða, sum Vilhjálmur hevur verið fyri teg og tíni, hann hevur verið eitt vælsignilsi hjá tær og tykk­um. Vilhjálmur góði, tú lá und­ir tí góða orðinum; har ið ósemjur vóru, rætti tú semju­ hond­ina fram, eisini har órætt­urin var tær óskiljandi. Tú fer av hesum foldum við slætt­um borði. Hvør, ið enn situr eftir og ikki fekk greitt síni viðurskifti við teg skal vita, at einki agg var innan í tær Vilhjálmur góði, tað lá ikki til tín. Mátti tað verði ein setningur til okkara, ið eftir sita um ikki at lata gomul sár bløða. Pauli, Diana, Rani, Fríði, Tinna og Sólja vilja við hes­ um fáu orðum takka tær Vil­hjálmi fyri allar tær ríku løtur, okkum untist at hava saman við tær. Jesus Pápin fylgi tær góði. Lívsdirvi kemst ei av bín­andi monnum. Tað kemst av harðvunnum sigrum vunnum av leikandi árum fast kreptar í lógva í tolli at bárum har rangt er tær sjógva. Tá hendur umgirða og knørrin fram hirða, teir ótamdu synir væl byggja várt land Sum Kornus tú Vilhjálmur stríðist á læri, tí árin er brandur og brynjan er farið. Men brotasjógvar enn reisast um streingir; hvølva brátt bátin og svølgja teir dreingir, ið settu sær mál. Men tøkk at tú stríddist um broddin hin harða. Tær Atlandsmótið vit seta sum varða. Takk fyri alt vælsignaði vin­ urin Vilhjálmur. Vilhjálmur Gregoriussen 10. juni 1962 – 21. juli 2013 nøvn eblaðið sos.fo Bíleggið kalendaran nú og sendið hann út í heimin Tel. 341800 Johanna Vang · johanna@sos.fo Ann Christiansen · ann@sos.fo 2014