týsdagur 10. september 2013síða 12

Mikudagur 11. september 2013 · Nr. 104 12 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 meldurin Súkklar fyri krabba­meins­ raktum børnum – Tá eg standi í París, vil eg hava kensluna av, at eg havi gjørt mun. Tí geri eg hetta. Soleiðis sigur 49 ára gamli Per Kallsberg, sum saman við 34 øðrum fólkum mannar føroyska Team Rynkeby liðið, sum í juli mánaði næsta ár skal súkkla til París. Endamálið er at savna pengar til børn við krabbameini og familjur teirra Rannvá G. Fossaberg Tá 35 føroyskir súkklarar og 10 hjálparar seta kós ímóti París tann 5. juli næsta ár, verður 49 ára gamli Per Kallsberg við í hópinum. Týsdagin fekk hann boðini um, at hann er úttikin á føroyska Team Rynkeby liðið. – Hetta er ein frálík av­ bjóðing í allar mátar. Mær dámar væl, at vit eru við til at seta fokus á nakað, sum í seinasta enda skal geva pengar til eitt gott endamál, og at seta sjóneykuna á krabba­mein, tað kann mann ongantíð gera ov nógv av, sigur Per Kallsberg, sum ikki var seinur at senda um­ sókn inn, tá møguleika var at koma á føroyska súkklu­ liðið. – Vit eru einir 10 menn, sum plaga at hittast til hockey. Fyri tveimum árum síð­ani byrjaðu vit at snakka um, at nú burdu vit farið at runnið marathon, og tað gjørdu vit so. Síðani bleiv tað til, at tað næsta skuldi verða, at vit fóru at súkkla saman. Og tá so hesin møguleikin kom, so helt eg, at tey hevði verið stuttligt, um eg hevði kunnað slopp­ ið við á Rynkeby liðið úr Før­oy­um. Kennir støðuna Ein av høvuðsorsøkunum til, at Per Kallsberg sendi inn umsókn fyri at sleppa á føroyska Team Rynkeby, er, at hann kennir alt til, tá ein familja verður rakt av krabba­meini. – Sonur konu mína, sum er 35 ár, hevur verið sjúkur av blóðkrabba í tvey ár, so hóast vit súkkla fyri krabba­meinsraktum børn­ um og teirra familjum, so kenni eg til kensluna, sum aðrar familjur hava, tá eitt av húsfólkunum fær stað­ fest krabba og er undir við­ gerð, sigur Per Kallsberg og vísir á, hvussu trupul støða tað er hjá eini familju at koma í. – Mann kennir seg so hjálparleysan. Ofta fara før­ oyingar til Danmarkar til viðgerðar, og tey, sum hava roynt tað, kenna til kensl­ una av at sita í Føroy­um, meðan tann sjúki er í Dan­ mark, greiðir Per Kallsberg frá. Serliga sálarliga er tað ein trupul støða hjá eini familju at koma í, heldur hann. – Tú fært jú fyri so vítt ikki gjørt nakað. Og so følir tú kanska, at tú fært gjørt uppaftur minni, um tit eru í hvør sínum landi. Tað er ein ótrúliga trupul støða, sigur Per Kallsberg Kunnu gera mun Per Kallsberg ivast ikki í, at føroyska Team Rynkeby kann gera ein mun. – Eg haldi, tað er týdn­ ingar­mikið at varpa ljós á krabbamein, tí tað eru so nógvir føroyingar, sum á ein ella annan hátt eru raktir av sjúkuni. Tað, at vit fara at súkkla kring alt Føroya land teir næstu mán­aðirnar fram til juli mánað 2014, ger vónandi, at aðrir føroyingar eisini fara at súkkla ella røra seg á annan hátt, og tað hevur so við sær, at tað kanska verða nøkur færri, ið gerast sjúk, sigur Per Kallsberg. Fram til sjálvan túrin fer súkkluliðið at skipa fyri ymsum tiltøkum fyri at savna pengar til føroysk børn við krabbameini og teirra familjur. – Enn er ikki heilt greitt, hvørji tiltøk talan er um, men í øllum førum ivist eg ikki í, at vit fara øll at gera okkara besta fyri at fáa so nógvar pengar til vega sum yvir­høvur gjørligt, sigur Per Kallsberg, sum sigur seg vera væl fyri til teir mongu tímarnar á súkkl­ uni. Seinastu árini hevur hann runnið fleiri ferðir um vikuna. – Eg havi júst runnið mara­thon, so í so máta eri eg væl fyri til hesa av­bjóð­ ingina. Men eg havi ongan­ tíð súkklað, so frá nú av verða rennitúrarnir ivaleyst nógv færri, og ístaðin fari eg túrar á súkklu, sigur Per Kallsberg og leggur afturat, at tað ikki verður til nakað marathon hjá sær næsta ár. – Frá nú av verður tað bara súkklan. Tað er uttan iva eisini neyðugt, um eg skal klára at sita á eini súkklu í átta tímar hvønn dag í eina heila viku næsta summar. Ein serlig uppliving Í næstum skal Per Kalls­ berg hitta hini fólkini, ið eis­ini mannað føroyska súkklu­liðið. – Eg veit ikki serliga nógv um tey, men onkran kenni eg. Øll hava ymsar før­leikar, onkur eru von við at íðka ítrótt, meðan onnur eru minni von, men við røttu venjingini og góðari fyri­reiking, verða vit øll klár, tá vit um góðar níggju mán­aðir fara á súkklu til París, sigur Per Kallsberg. At skula súkkla tann langa teinin til París og so­statt vera saman nærm­ ast uttan íhald í eina viku krevur sítt, heldur Par Kallsberg. – Fyrst og fremst so nytt­ar lítið at vera smæðin. Eg havi fingið fortalt, at á túr­inum fara vit á vesi í hvør sínari veit; menninir øðru­megin vegin og kvinn­ ur­nar hinumegin. Eisini er neyðugt at smyrja salvu á endan nakrar ferðir hvønn dag, og tá nyttar ikki at brúka tíð upp á at skula finna sær ein skúr at goyma seg ella okkurt tí­líkt. Men tað má mann bara taka sum tað er, sigur Per Kallsberg, sum í næsta mán­aði skal undir fyrstu venj­ingar­nar saman við hinum 34 súkklarunum. – Fyrstu tíðina venja vit tvær ferðir um vikuna, har tað er súkkling og styrki­ venjing á skránni. So við og við økist mongdin av venjingardøgum og somu­ leiðis verður longdin á súkklutúrunum økt, for­ telur Per Kallsberg og leggur afturat, at súkklurnar fáa tey ikki fyrr enn í marts mánaði, og tískil fer ein stór­ur partur av venjingini fram innandurða hesa fyrstu tíðina. – Styrkivenjing og spinn­ ing verður nokk tað, sum vit koma at gera mest av fyrstu mánaðirnar, sigur Per Kallsberg. Sjálvur ivast hann ikki í, at luttøkan í Team Rynkeby fer at verða ein uppliving fyri lívið. – Hetta verður ein góð og hugnalig uppliving, har vit kunnu vera við til at skaffa pengar til eitt heilt serligt endamál. At seta ljós­kastaran á krabbamein kunnu vit ongantíð gera ov nógv av. rannva@sosialurin.fo