týsdagur 17. september 2013síða 40

september 2013 Sosialurin 12 Hondbóltur 2013-2014 Stjørnan hevði so avgjørt ikki eitt av sínum allarbestu kappingarárum í fjør, tá liðið endaði aftast í fremstu kvinnu­deildini, og sum tað sær út, kann tað taka eina løtu, áðrenn kvinn­ urnar í Klaksvík eru komnar aftur upp á toppin, har tær plagdu at trívast so sera væl – sum eisini seks meistara­ heiti og sjey steypasigrar síðstu 15 árini siga alt um. – Tað er ikki so, at vit ikki fáa mann­ að lið, tí tað fáa vit. Men spælararnir hava ongar royndir, so tí havi eg havi sagt við tær ungu, at nú verða tær tveittar inn og mugu gera sítt besta. Tað eru tær, sum mugu royna at hanga í, tí har er eingin annar, sigur Una Váðklett, sum sjálv fer at stríðast á strikuni og annars hevur tikið sær av venjingunum, til øll viðurskiftini kring venjaran komu upp á pláss. Rumenski venjarin, Ionel Gheorghe, er annars komin aftur til Stjørnuna, ið hann eisini vandi veturin 2011/12, og við sær hevur hann tveir spælarar. Annar er 30 ára gamla Anna Maria Ecaterinescu, sum bæði kann spæla á bakkinum og miðjuni, og hin er 24 ára gamli málverjin, Raluca Ungureanu. – Málverjin er ordiliga góður, og tað kann gera góðan mun, nú so nógvar eru ungar og óroyndar. Eg sjálv eri 30, men annars eru tær frá 22 árum og niðureftir, so tað er øgiliga ungt, men spælarar sum Ella Petersen og Mina Sirdal mugu royna at koyra á frá bakkunum, og so hava vit eisini lámar spælarar sum Jansy Jacobsen og Edith Hansen, sigur Una, ið hevur hug at spola tíðina tíggju ár aftur, tí hon kennir støðuna hjá Stjørnuni aftur frá tá: Roynt tað fyrr – Ja, í 2003 var eg 20 ella 21 ára gomul, og tá vóru tað bera eg og málverjin, Agne Masenaite, ið vóru eftir av stammuni á liðnum frá árinum fyri. Tá var upp á tal at taka liðið úr kappingini, tí einki fólk var, men vit samdust um at stríðast fyri sakini og blivu nummar fýra. Ta ferðina komu so spælarar aftur, tí tær vóru ikki so gamlar, og longu árið eftir vóru vit greipuvinnarar. So hetta er altso hent fyrr, men merkti ikki, at alt endaði. Una sigur, at hóast manningin er ung og óroynd, so ætla tær altso at stríðast og at vinna dystir. – Vit skrúva ikki vónirnar upp ígjøg­ num ella nakað sovorðið, men fara at gera okkara besta, og so síggja vit, hvussu langt tað røkkur. Teir ungu spæl­ararnir skulu haldast til og eggj­ ast, tí har eru fleiri við góðum evnum, sum bara skulu raðfesta venjingina eitt sindur hægri, tí tær eru fúsar at møta til dystir, men kanska heldur lakari, tá tað kemur til tungu tøkini í venjingini, sigur Una. – Støðan er, sum vit kundu vænta, tí longu í fjør sluppu fleiri ungar at royna seg, tí tá var longu so lítið til av fólki, at vit máttu fáa eini trý ella fýra undantaksloyvi. Hvør er favorittur ella hvønn kem­ur at kappast við, dugir Una ikki ordi­liga at siga, men hon heldur VÍF hava eitt sterkt lið, umframt at hon eisini roknar við Neistanum, Kyndli og kanska VB. Byrja næstan á berum – Mestsum øll stamman hjá okkum er burtur, og tí er tað eitt lið við sera fáum royndum, vit hava í vetur, sigur Una Váðklett, ið hevur staðið fyri venjingini hjá Stjørnuni fyrstu tíðina Málverjar Raluca Ungureanu Annika Arge Útispælarar Ella Petersen Mina Sirdal Edith Hansen Una Váðklett Anna Jakobsen Bára Skaale Klakkstein Maria við Neyst Jórun Nielsen Kristina Poulsen Anna Maria Ecaterinescu Jansy Jacobsen Hervør Olsen Maria Højgaard Ingrid Johannesen Paula Leivsgarð Joensen Venjarar Ionel Gheorghe Una Váðklett