týsdagur 17. september 2013síða 42
‹ fyrra síða allar 52 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
september 2013
Sosialurin
14
Hondbóltur 2013-2014
Leygardagurin 27. apríl fer altíð at
standa sum ein heilt serligur dagur
í søguni hjá Kollafjarðar Ítróttarfe
lag, tí henda dag eydnaðist at vinna
føroyameistaraheitið í manshondbólti
fyri fyrstu ferð. Og tá liðið longu hálv
an februar hevði vunnið steypafinal
una, kundi alt nú feirast við manér,
tí greipan var fingin til høldar. Hetta
vóru fagnaðardagar í Kollafirði, sum
ikki hava sæð sín líka.
Nú eitt nýtt kappingarár stendur
fyri framman, skal KÍF venja seg við at
verja gull, og tað er ein spildurnýggjur
leiklutur hjá felagnum.
– Hetta kenni eg allíkavæl ikki sum
nakað trýst, tí fara vit upp at stressa
okkum, so kann tað bara ganga skeiva
vegin. Vit taka árið, sum tað kemur, og
vit hava tvey steyp standandi her sum
prógv fyri, at vit duga. Arbeiða vit fyri
sakini, sum vit gjørdu í fjør, so kunnu
tey verða standandi her, sigur venjarin
hjá kollfirðingum, Jakob Jónsson.
– Eg kann ikki siga, hvørjum pla
seringum, vit fara eftir í kappingini,
men tá vit nú vita, hvussu tað er at
vinna, fara vit sjálvandi eftir at klára
okkum líka væl. Tað er nakað nýtt hjá
KÍF at skula verja gull í bæði lands- og
steypakappingini, men tað er tað, sum
fylgir við, tá tú hevur vunnið greipuna
árið fyri.
Jakob Jónsson væntar, at fleiri
verða um boðið í vetur, og hann heldur
seg síggja, at VÍF og Kyndil hava sterk
ar hópar, og at hoyvíkingar altíð eru
drúgvir, umframt at strandingar longu
hava víst tenn, tí teir jú vunnu stór
steypadystin ímóti júst kollfirðingum.
– Men vit fara at taka dystin upp
við hini, og eg ivist ikki í, at talan
verður um eina bæði javna og tætta
kapping, sigur KÍF-venjarin.
Menn ofra seg
Í mun til síðsta kappingarár, hevur KÍF
frágongd av Tony Weyhe, sum bæði
royndist væl í verjuni og á strikuni,
og somuleiðis er Ási Dam farin, so
nýggjur spælskipari skal spælast inn
á liðið.
– Upp á ein máta vikna vit, tá menn
fara, men maður kemur í mans stað,
og so verður eisini hjá okkum. Í verjuni
mugu vit umstilla okkum til, at Tony
ikki er her, og tað verður eitt sindur
torført at koyra við sama spælistíli, tá
Ási ikki er har, sigur Jakob Jónsson.
– Men Ludvík Súnason er komin
frá Kyndli, og hann skal so royna at
lyfta arvin sum nýggjur spælskipari,
umframt at Rógvi Weyhe eisini er har
at hjálpa honum til rættis.
Jakob Jónsson sigur, at tað var
nakað heilt serligt í fjør, tá tað endi
liga brast fyri nev hjá KÍF, sum endaði
við at vinna alt, sum vinnast kundi,
umframt at liðið var á odda í lands
kappingini allan veturin.
– Tað var øgiliga intenst, tá finalur
nar vóru, og tað vóru eisini fantastiskir
dystir, men eg haldi ikki, at vit kendu
tað sum eitt trýst. Vit supplera øgiliga
væl hvønnannan, tí eg havi okkurt at
geva spælarunum, og teir hava eisini
nógv at geva mær. Hetta eru góðir
spælarar at arbeiða við, tí teir vilja
ofra seg fyri felagið, og tað hevur alt
at siga, sigur hann.
Skulu verja gullið
– Tað er nakað nýtt hjá KÍF at skula verja gull í bæði lands- og steypakappingini, men tað er
tað, sum fylgir við, tá tú hevur vunnið greipuna árið fyri, sigur Jakob Jónsson, venjari
Málverjar
Jaspur Joensen
Emil Dam
Útispælarar
Rúni Joensen
Hans Eli Sigurðbjørnsson
Ási Dam
Rógvi Weyhe
Andrias Nielsen
Nicklas Selvig
Teitur Joensen
Pætur Johannesen
Jákup Trygvason
Fríði Weyhe
Ludvík Súnason
Rasmus Junker
Vilhelm Magnussen
Hjalti Hammer Matras
Atli Lamhauge
Venjarar
Jakob Jónsson
Zeljko Jotic