Sosialurinarkiv
Sosialurin 2013-10-22, síða 20
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 22. oktober 2013síða 20

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Mikudagur 23. oktober 2013 · Nr. 122 20 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 meldurin Lars Olsen. Brian Kerr var ein krevjandi persónur og hev­ði ein stíl, sum kravdi eina vissa toler­ansu. Men hann var væl lýddur mill­um spæl­ ar­arnar og í FSF, so tað skal ikki standa eftir, at hann fór eftir eina ósemju við okkum. Hann fór, tí vit ikki vórðu samdir um ein sáttmála. Sjálvandi vóru tað nøk­ur sum søgdu, at hann ikki lat serliga nógv eftir seg og ikki hevði nakað serligt sam­band við feløgini. Og tað hoyrir eisini við til sannleikan, at hjá okkum var onkur, sum setti spurnartekin við, um tað var rætt at halda fram við Brian Kerr. Men persón­ liga var eg ikki í iva. Eg ynskti at forseta við honum. Vit høv­du eisini samráðing­ar frá sumri til oktober. Tíverri gingu samráðingarnar eis­ini um­vegis ein umboðs­mann. Vit høvdu nakrar fundir, har vit hittust andlits til and­lits, men seinni bleiv alt um­veg­is ein umboðsmann. Tað hev­ ur kanska gjørt samskift­ið trup­lari. Men Lars Olsen hevur so bygt víðari upp á tað, sum Brian Kerr byrjaði uppá. Við Norðlýsið hevur tú sagt, at føroyska landsliðið hev­ ur ikki verið betri enn tað sama. Meinar tú tað? Eg meini tað, at vit ikki hava sæð landsliðið spælt á henda hátt áður. Teir fara long­ur fram á vøllin og skapa nak­ að, tað er ikki so verju­kent long­ur. Og yvirskipað vil eg siga, at úrslitini eru góð. Tú mást minnast til bólkin, sum vit vóru í. Høvdu vit til døm­is verið í bólkinum, sum Ís­landi var í, so høvdu vit ikki stað­ið við bara einum stigi í dag, tað kann eg lova tær fyri. Eg eri ikki nakar fót­bólts­ ser­frøðingur, men eg meti meg sjálvan sum ein van­liga gløgg­an áskoðara. Fyri mítt viðkomandi kann eg siga, at eg ongantíð havi upplivað lands­liðið spælt, sum teir gera í dag. Eg havi ofta sit­ ið við kensluni av, at skrædl vóru í væntu. Nú haldi eg hin­vegin, at vit ongan­tíð áð­ ur hava fingið so nógv góð og sam­anhangandi úrslit, tá vit hyggja eftir styrk­ini hjá mót­støðuliðnum. Og tað eru góðar taktir at hóma. Vit hava eitt gott U21-lands­lið og góðar ungar spæl­arar, sum eru ávegis. Tá vit hava sett hetta saman ordiligt, so eri eg sannførdur um, at vit við einum góðum lutakasti koma at skapa sensatiónir, áðrenn tú veitst av. Áðrenn tú veit av, so hava vit akkurát líka góð­ar møguleikar at skapa sensatiónir sum Ísland hev­ ur. Eg skal ikki siga, at vit koma í nakað endaspæl, men tann møguleikin er avgjørt ikki absurdur. Avgjørt ikki. Kerr hevði eisini sum upp­ gávu at samskipa ung­ dóms­lands­liðs­arbeiðið, men sam­bært Virg­ar Hvid­bro, aðal­skriv­ara í FSF, røkti hann ikki hetta arbeiði nøkt­ andi. Hvønn leiklut hevur Lars Olsen har? Sjálvandi er eitt vist sam­band millum U21 og A-landslið­ ið. Ung­dómsvenjar­arnir og lands­liðs­venj­ar­ar­in hava eisini fund­ir. Men tað hev­ur ikki verið nóg neyvt defin­ erað. Tað sama er gald­andi, tá tað kemur til sam­bandið við fel­øg­ini. Hann sigur sjálv­ur, at hann lítið og einki samband hevur við feløg­ini. Tað hevur kanska nakað við ein hugburð í Føroyum at gera, sum skal broytast. Hvat meinar tú við? Vit eru rættiliga individ­ual­ istisk í Føroyum. Vit ynskja helst ikki, at fólk úti frá blanda seg í okk­ara við­ur­ skifti. Vit duga ikki nóg væl at taka í móti. Eingin lands­ liðsvenjari hjá okkum hev­ur verið nógv úti í feløgunum. Men hvør skal taka stig til hetta? Er tað ikki uppgáv­an hjá landsliðsvenjaranum? Landsliðsvenjararnir venda aftur til okkum og siga, at tað tykist ikki vera nakar ser­ligur áhugi. Hjá einum landsliðsvenjara, sum kem­ur úti frá, tekur tað tíð at koma inn. Men organisator­iskt hev­ur tað helst haltað eitt sind­ur hjá okkum har, tá vit ikki hava verið nóg greið um, hvussu hetta skal skipast. Og tí hevur tað ikki riggað optimalt enn. Men tað er nakað, sum tit arbeiða við? Ja. Og fyri at tað kann rigga, so mást tú hava stabilitet. Og tú fært ongan venjara inn, sum ger nakran mun, um hann bara er tvey ár, tí hann brúkar tvey ár um at finna út av, hvat Føroyar er fyri nakað. Fótbóltssambandið kallar ógvuliga ofta inn til tíð­inda­ fund. Hví gera tit ikki tað, tá tit leingja við samstarvið við Lars Olsen, sum hevur mest umráðandi venjarastarvið í Føroyum? Eg meini, at vit høvdu ein tíðindafund. Tað høvdu tit ikki. Eg minnist ikki heilt, hvussu tað var. Men tað er eitt for­ sømilsi, tí tað burdu vit havt. Eg haldi eisini, at tað var mein­ingin, men møgu­liga er okkurt praktiskt kom­ ið fyri. Men tað er rætt, tað burdu vit gjørt. Men tað er altso ikki tí, at vit hava viljað niðurtónað tað ella ikki ynsktu at markera tað. Tað er tað ikki. Hvat hugsaði tú, tá Lars Olsen kom við sínum út­sagn­ um um kasakstansku spæl­ ararnar, sum sambært hon­ um spældu í bestu russisku deildini? Eg legði ikki merki til tað á tíðindafundinum. Tað er nakað, sum føroyskir jour­ nal­istar fanga og gera til eitt stórt mál. Eg legði ongan týd­ning í tað yvirhøvur. Øll kunnu koma til at fortala seg. Hann segði eisini, at Súni Olsen spælir við HB, hóast hann útmerkað veit, at Súni Olsen spælir við B36. Øll kunnu gera feilir. Men tá hann sigur tað við Útvarpið, Sjónvarpið og Rás2. Hugsar tú ongantíð, at hatta var býtt sagt? Jú, tað er býtt av einum lands­liðs­venj­ara at siga ting, sum ikki passa. Men har frá og so til at koma til ta nið­ur­ støð­una, at lands­liðs­venj­arin ikki røk­ir sítt arb­eiði, tað er nokk so lang­ur veg­ur. Hann er nær­lagd­ur, fylg­ir væl við og er nógv í Før­oy­um. Vit hava ikki nakra fat­an av, at hann ikki er eld­hug­aður. Skilir tú annars, at fólk sakna úrs­lit og fólk droyma seg aft­ur til tíð­ina við Kerr? Ja, tað skilji eg væl. Men tá eg sigi sum eg geri, so geri eg tað út frá teimum eygleiðing­um, sum eg geri mær, tá lands­lið­ið spælir og úrslitini hava ver­ið lutfalsliga góð. Harnæst var fyrr øgiliga stórur munur á úrs­litunum á útivølli og heima­vølli. Vit hava vanliga tapt stórt á útivølli og klárað okkum so dánt á heimavølli, tað er broytt nú. Nú er minni munur á útivølli og heima­ vølli. Men eg skilji væl, tá fólk siga, ”harra gud null stig, hvat er tað?” Tað er null, og tað er ikki nóg gott. Men har má eg spyrja í mun til hvat? Eg føli meg í øllum førum tryggan við tað, sum eg síggi á vøll­ inum og hoyri innanfyri her. Tað geri eg. Men tað er, tá tað standa null stig á kontoini, at tit velja at leingja við Lars Ol­ sen. Tað er tí, at tit kenna tykk­um tryggan við hann og eru nøgd við tað, sum hann hevur gjørt? Ja, tað er tað. Tað er kanska eitt sindur óvanligt, at gera avtaluna so tíðliga, sum vit gjørdu, men vit fingu at vita frá Lars Olsen, at tað mátti henda tá, annars fór hann aðr­ar vegir. Vanligt er at byrja at sam­ráðast eitt hálvt ár áðrenn, men her byrj­aðu vit eitt sindur áðrenn. Hann ynskti at fáa sína fram­tíð av­ greidda, og tað er púra van­ ligt. Er Lars Olsen nóg eld­hug­að­ ur í føroyskum fótbólti. Ja, tað haldi eg, at hann er. Eg skal ikki siga, at vit koma í nakað endaspæl, men tann møguleikin er avgjørt ikki absurdur Myndir: Álvur Haraldsen