fríggjadagur 22. november 2013síða 38

nr. 135 · 22. november 2013 6 VIKUSKIFTI Starv? Marknaðarfólk hjá Tryggingarfelagnum Føroyar. Hvat er tað besta við starvinum? Eg siti við tiltøkum og stuðli, og tað besta er at gleða fólk, tá man játtar teimum stuðul og sponsorat. Skipi eisini fyri nógvum spennandi tiltøkum. Har­ um­framt havi eg heimsins fittastu starvsfelagar, serliga Fróði Danielsen, ein av okkara KT monnum, hann er heimsins stuttligasti maður at arbeiða saman við og ja hann er sjálvandi suðuroyingur. Tað keðiligasta? Uha… tað var verri. At siga nei til stuðuls- og sponsorumsóknir, men mann kann ikki stuðla øllum, tíverri. Lýs tann perfekta dagin Veðrið er gott,summar í Føroyum og eg havi frí. Pakki ein matpakka ella eingangsgrillina og fari í fjøllini ella til Bøsdalafoss, Leynasand ella Saksun við mínum kæru og njóti dagin úti. Hvat hyggur tú eftir í sjónvarpinum? D&V, 3-2 og mín favorit sendirøð er Sex & The City. Kann hyggja eftir henni umaftur og umaftur. Annars dámar mær væl føroyskar dokumentar sendingar, og so hyggi eg eftir Singleliv og Criminal. Hvat gert tú, tá tú veruliga slappar av? Um summarið eri eg í náttúrini, tá eg veruliga slappi av. Um veturin er tað heima við einum teppi á sofuni, nýbakaðum bollum og kaka og einum góðum filmi. Men áðrenn eg veruliga kann slappa av, skulu húsini vera rein. Soleiðis eru vit helst nógvar kvinnur, sum hava tað. Nær ert tú í góðum lag? Tá eg spæli fótbólt saman við mínum festligu B36 gellum. Hvat ger teg illa? Tá fólk happa ella fara illa við djórum. Hvør er tín fyrimynd? Eg havi so nógvar, so vil helst ikki nevna nakra ávísa. Sterkar kvinnur, sum hava broytt korini hjá okkum seinastu øldina, og har eru nógvar. Og so Oda omman í Miðvági, eitt satt konubrot. Hon var á Kappanum við abba og róði út, tá hon var javngomul við meg. Hvørja bók burdu øll lisið? Det kompetente barn. Besta bók, um hvussu man virðir og gevur sínum barni ein góðan uppvøkstur, har tað kennir seg virt og elskað. Hvussu nógv hugsar tú um tína útsjónd? Ikki serliga nógv. Tað er ikki soleiðis, at eg standi framman fyri speglinum í ein tíma um morgunin og eg fari næstan altíð ósminkað og í joggingbuksum til bakaran í vikuskiftinum. Tað einasta, eg fokuseri uppá, er ikki at blíva for tjúkk… og fái ringa sam­vitsku, tá eg ikki havi vant í eina viku. Hvussu vilt tú lýsa tínar matvanar? Heilt vanligir. Elski føroyskan mat, men eti heldur kips og ostar enn sjokolátu og køkur. Hvussu nógv hugsar tú um rørslu og venjing? Nógv, og í løtuni hugsi eg ov nógv og venji ov lítið. I summar vandi eg fótbólt 2 ferðir um vikuna og dømdi og spældi dyst í vikuskiftinum, umframt at eg vandi fitness av og á. Í vetur komi eg bara ikki í gongd . Í vetur spæli eg hondbóltsdyst í vikuskiftinum og innandura fótbólt eitt kvøld um vikuna og venji tvær ferðir fitness, samstundis sum sonurin er til liðvenjing í Vælveru Fitness. Tað er so ætlanin... Hvussu dámar tær best at halda summarfrí Saman við mínum kæru og nær náttúruni. Elski at ferðast í Føroyum. Um veturin er tað tó skíðferia, sum er tað besta. Enda setningin, annars haldi eg... ...at allar Kvinnur skulu læra at elska seg sjálvar júst sum tær eru. So verða tær vakrar og glaðar, og tað er nakað, vit øll fáa gleði av – børnini og ikki minst maðurin. Skelkurin er ikki hæstur av enn, hóast ein mánaður er liðin, síðani hann so púra óvæntað brast á al­ljósum vetrardegi. So øgiligur var hesin skelkur at hoyra ein fakfelagsformann hálva vegna taka undir við einari lógarbroyting hjá landsstýrinum. Eg vil ikki taka so rívan til og siga bart út, at fakfelagsmaðurin fagnaði lógarbroytingini, men tað var líka við, hann gjørdi tað. Álvara­tos, fakfeløg eru til fyri at mót­mæla og renna ørindi á Vaglinum og aðrastaðni fyri and­ støðuna. Alt, sum kemur frá lands­stýr­ inum, er álop á arbeiðandi fólkið, sum hvørki fær flatskatt ella fólka­pensjón. Men nú trein ein Judas út út fak­felagsbrigaduni og kysti valdið fyri ongan silvurdála. Tað ger einki, um pensjóns­ aldurin hækkar, segði hann. Eg hoyrdi rætt, haldi eg. Tað ger einki, um arbeiðandi fólkið sleppur at arbeiða nøkur ár afturat uttan 30 dálar í mót­ roknaðari pensjón, segði hann. Skelkandi, veruliga skelkandi. Kreppufundir í samtaki og sam­starvi og øllum øðrum sam hetta og sam hatta hjá fak­for­ein­ ingunum. Í loyndum sjálvandi, einki innlit. Tey, sum stúra so øgiliga fyri 70 ára pensjónsaldri, eru tó ikki fødd enn. Men vit eiga at hugsa um fram­tíðina, um tey sum koma og síðani rýma av landinum til Dan­ markar, har sum pensjónsaldurin er nógv lægri og ókei. Har sum annað hvørt fólk fær eina ella aðra pensjón, sama hvussu gomul, tey eru. Dirvið hjá landsstýrinum er ikki so stórt, at tað torir at hækka pensjónsaldurin upp í 70 ár longu í hesari øldini. Og tá 21.øldin er farin, er, siga tey, eingin eftir í Føroyum, hvørki makrelur ella fólk, bara sum fyrsta dagin, seyður. Lætt er at gera lógir fyri eina framtíð, sum ikki er til. Beinharði kjarnin í tí, tey kalla vælferð í Føroyum, er, at eingin vil lata, men øll vilja hava. Búskaparliga er tað sjálvsagt eitt ivasamt ástøði. Jólini nærkast. Tað gera tey altíð. Tey nærkast frá og við 27.desember. Í vælferðardunnuhylinum, sum eitur Føroyar, eru nógv, sum ikki hava pengar at halda jól fyri. Tað kallast raðfesting í ráðunum og tinginum. Vælferð er relativ. Børn i øðrum londum, lond­ um, sum annars áttu at verið so væl fyri, nú tey hava fingið demo­krati, fáa eisini jólagávur úr Føroyum. Og jólagávan er eitt gylt høvi at minna hesi neyðars børn á feðgarnar Gud og Jesus, gera tey varug við, at teir vóru og eru fram­vegis til. Altíð býr okkurt undir hjálp­ seminum hjá teimum gávumildu. Kanska er handan svenska bíbliu­søgan um kammeratin Jesus, javnlikan Jesus, sum hevði ein javnaldra, tað segði autori­ seraða biografiin einki um, um­sett. Umsett til okkurt mál, sum børnini í Rumenia lesa ella skilja, tá foreldur teirra lesa fyri teimum. Tí so kann tann søgan fara í skóeskjurnar, sum nú eru á veg til børnini, sum ikki fyrr hava fingið jólagávu. Snilt hugskot hjá teimum, sum vevja Gud og Jesus upp í alt. Ein jólagáva og ein bíbliusøga afturvið og omaná, gerið so væl, góðu børn. Ikki tí, at handan svenska barna­søgan um Jesus og hansara lags­menn er so góð. Men hon er øðr­vísi, ein annar vinkul. Føroysk børn toldu hana ikki. Men børnini í Rumenina eru harðførari enn tey føroysku. Okk­ara børn hava ikki brúk fyri bíbliu­søgum í jólagávu. Tey hoyra tær hvønn dag, jólini nærkast, í ólukkumáta. Illbønir vórðu bidnar fyri russisku fiskimonnunum/njósnar­ unum, sum í kalda krígnum góvu børnunum á Skála myndir av Lenini, ikki í jólagávu, men bara hiss­ini. Lenin var ein skurðgudur, til helvitis við honum. Skelkurin er har enn. Eg megn­aði ikki at skriva meg úr hon­um hesaferð. Umafturafturum høgni djurhuus Móðurmálsviðursløn 2012 Oda Andreasen lagt til rættis: Rannvá G. Fossaberg Elska teg sjálva, júst sum tú ert! – Kvinnur skulu læra at elska seg sjálvar júst sum tær eru. So verða tær vakrar og glaðar, og tað er nakað, vit øll fáa gleði av – børnini og ikki minst maðurin, sigur Oda Andreasen Sjokk, sjokk