hósdagur 5. desember 2013síða 34

nr. 141 · 6. desember 2013 2 VIKUSKIFTI Tónleikur Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Høgni Reistrup er aktuellur við nýggj­ ari tónleikaútgávu. »Áðrenn vit hvørva« er heitið á útgávuni, og tað er eitt opið heiti, sum millum annað kann sipa til mátan, fólk eru saman, eftir at nýggju miðlar­nir eru blivnir partur av gerandis­degnum. – Eg hugsi serlig um snildfonir og teldlar, sum rúgva støðugt meira upp í ger­andisdegnum. Hvussu eru vit sam­an við øðrum fólki, tá vit í heilum hyggja niður í ein skíggja, spyr Høgni Reistrup. – Telefonin er í lummanum ella á borðinum framman fyri okkum so at siga allan dagin. Hetta gevur okkum sjálv­sagt nógvar hentar fyrimunir, men spurningurin er eisini, um vit ikki eis­ini eiga at steðga á av og á og spyrja, um tað veruliga er neyðugt at kanna Face­ book fimta hvønn minutt. – Tá er tað, at vit spakuliga hvørva – hóast vit eru í sama rúmi. Hugsi ofta um tað, tá eg síggi fólk sita í somu sofu ella við sama døgurðaborð øll við eini tele­fon. Og eg havi eisini vent peiki­ fing­urin móti mær sjálvum, tá eg havi sitið og hugt at einum telefonskíggja heldur enn tosa við fólk, sum eru í nánd, sigur hann. Mótsetningar Fleiri av tekstunum á nýggju útgávuni snúgva seg um mótsetningar. Mót­setn­ ingur millum tað góða og tað ónda. Mill­um at geva og taka. Millum dirvi og aftur­hald. Millum at virða og vanvirða. Millum gleði og dapurleika. – Hetta eru evni, sum eru partur av gerandisdegi okkara. Ikki altíð. Men viðhvørt stinga mótsetningarnir seg upp. Teir gerast millum annað sjónligir, tá vit flyta okkum fram á leið, og onnur finnast at og tvíhalda um, at einasta loysnin er at setast aftur, sigur Høgni Reistrup. Nýggja útgávan fæst ikki bert talgilt og sum fløga, hon finst eisini sum LP pláta. – Nógv hava goymt plátuspælaran seinastu mongu árini, hóast plátan var ósjón­lig í nógv ár. Plátan hvarv, men fær nú endurreising. Í øllum førum halda fleiri fólk, at hon umboðar og hev­ur eina dygd, sum vit ikki fáa við at lurta eftir einum sangi á einum iPoddi. Eg haldi, at tað er umráðandi, at vit flyta okkum frameftir og taka til okk­ um nýggja mentanir og hugsanir, men summ­ar eldri áskoðanir hava eisini eitt virði, sum vit ikki eiga at blaka fyri borð. Sama er galdandi fyri lutir. Eitt nú plátuna, sigur Høgni Reistrup. Djørvu damurnar Redaktørur: Eyðun Klakstein Útgevari: Sosialurin, www.sosialurin.fo Sniðgevi/umbróting: Pætur Eyðunsson Jensen, Sosialurin Forsíðumynd: Andrias Reinert Hansen / Mynd: Heinesen Myndir klumman Hvussu eru vit saman við øðrum fólki, tá vit í heilum hyggja niður í ein skíggja, spyr Høgni Reistrup, sum er aktuellur við nýggjari útgávu So segði hann... Høgni hugleiðir um at hvørva í tøkni – Eg kann ikki upplýsa møgulig ivamál í sambandi við mítt gegni. Tað ber ikki til. Antin eri eg gegnigur ella ógegnigur, har er einki mitt ímillum. Annfinn V. Hansen, advokatur og kanningarstjóri – Spurningurin er, um vit ikki eisini eiga at steðga á av og á og spyrja, um tað veruliga er neyðugt at kanna Facebook fimta hvønn minutt, sigur Høgni Reistrup Simona Weihe mynd: Ólavur Jákupsson Mikudagur 21. apríl 2010 Nr. 71 84. árg. kr. 20,00 Dora vald á Húsum s25 Diamantar á Tvøroyri s48 »1500 kr. eftir um mánaðin« Hví fara til frisør, tá tú kanst klippa fruntin sjálv? Og hví keypa nýtt, tá tú kanst keypa klæði í Blákross? Stakir uppihaldarar liva á fátækramarkinum í Føroyum s6-7 feit Yvur skrift einki er sum fámjin 16 síður ikki ráð til mat Endiliga heima s26-27 Brúdleypskappingin Mánadagur 1. juli 2013 Nr. 74 87. árg. kr. 20,00 ítróttur Løgfrøðiligar spurningar? i svar! Golf tríg fer en – Tað ringasta er, at eg ikki kann geva mínum børnum tað, sum tey ynskja av mær, og sum eg vildi ynskt, at eg kundi givið teimum. Tað sigur 32 ára gamla Sólrun Durhuus, stakur uppihaldari við tveimum børnum. s6-9 Vælferðarsamfelagið føroyar: Sólrun livir fyri 2000 kr Hóast vit í nógv ár hava vitað, at trupult er hjá støkum at klára seg við einari vanligari inntøku, so hevur tað líkasum verið góðtikið, at soleiðis er tað bara. Havi ein keðiligan illgruna um, at tað helst er tí, at serliga kvinnur – við ella uttan børn – sum hava verið í hesi støðuni. Men nú hómast ein hugburðs­broyting til tað betra. M.a. óttin fyri minkandi fólkatali og undirskoti av kvinnum hevur fingið tað at riva fyri eygunum á politikar­unum. Ikki at politikararnir einsa­ mallir eiga ábyrgdina, vit veljarar hava stuðlað teimum væl. Samfelagið er á mangan hátt samansett soleiðis, at tað hóskar betur til tær høgu lønirnar. Onkrir glottar eru hóast alt at hóma, m.a. við bíligari og tryggari bústaðar­ møguleikar. Og vónandi fara aðrar broyt­ ingar at koma, tí vit øll – ung og gomul, støk og hjún, hálønt og láglønt – eiga hetta lítla samfelagið og ynskja, at tað skal vera fíggjar­ liga møguligt hjá øllum at húsast her. Tað er kanska at vera í so bjartskygd, tí higartil er gjógvin millum lægru og hægru lønirnar bara blivin breiðari. Tær støku konurnar við børnum, sum hava verið so djarvar m.a. við at trína fram í hesum blaðnum og greitt frá, hvussu tungt tað er at fáa gerandisdagin at hanga saman fíggjarliga, hóast tær hava fulltíðarstarv, eiga stóra tøkk uppiborna. Tær hava lýst trupul­ leikan og gjørt hann ítøkiligan við at seta and­lit síni á. So tú kanst bara ímynda tær, hvussu trupul støðan er hjá arbeiðsleysum og hjá teimum, sum fáa forsorgarhjálp! Fyri stuttum var nógv skrivað og tosað um lønir og eftirlønir hjá løgtings- og lands­stýris­monnum. Tølini ljóðaðu ørandi. Sjálv­sagt skulu tey fáa rímiliga løn. Men einar tíggju ferðir eitt arbeiðsloysisútgjald, tá dugir tú tær ikki hógv. Og eitt slag í andlitið á okkum borgarum, sum gjalda fyri ballið. Synd at siga, at tey hava prógvað seg at vera serliga dugnalig at umboða alt samfelagið og eru tí als ikki verd øru upphæddirnar. Men aftur til tær djørvu damurnar. Tær áttu at fingið virðisløn fyri at vísa á veru­ leikan. Tað krevur eitt serligt dirvi, sum ikki kann yvirmetast. Í hesum døgum, nú m.a. »Í menniskjum góður tokki«-felagsskapurin býtir hjálp út til treingjandi, vóni eg, at eisini tey smædnastu og lítillátnastu hava fingið mót til at søkja sær hjálp. Soleiðis er veruleikin í Føroyum í dag. Takk fái hjálparfelagsskapirnir, sum taka um endan, har samfelagið svíkur. Vónandi fáa teir minni at gera komandi árini.