týsdagur 18. februar 2014síða 10

Mikudagur 19. februar 2014 · Nr. 21 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 tíðindi Ongantíð klappaðu fólk so nógv og so leingi, sum tá Vetrar­morgun vann. Hetta eru orðini hjá film­ leik­s­tjóranum sjálvum, og Sakaris Stórá er ikki í iva um, at tað var tí, at fólk gleddust um, at ein so lítil filmur kun­ di vinna á teimum stóru. - Hetta er stórt ikki bara fyri okkum, men eisini fyri hini, sum vóru har, tí tað vís­ ir, at ein góður filmur ikki nýt­ist at vera dýrur, sigur hann. Filmleikstjórin er ikki í iva um, at tað sum gjørdi, at filmurin vann, var tann nær­leiki, sum leikararnir og filmsleikstjórin hava megn­ að at skapað. Snýr seg um at vera menniskja Filmurin vetramorgum snýr seg um vinalagið mill­um tvær vinkonur, sum møgu­ liga - møguliga ikki eru meira enn vinkonur. - Tað eru bara vit á films­ holdi­num, sum vita tað, men enda­málið við filminum er ikki um tær eru samkyndar. Film­urin snýr seg um at góð­ taka seg sjálvan, og um tað at vera menniskja. At tað er í ordan at ivast í sínum sam­ leika - ein trupulleiki, sum eg trúgvi at nógv ung fólk stríð­ ast við, sigur Sakaris. Í teir einans 19 minuttir, sum filmurin varir, megna leik­ar­ar­nir og leikstjórin at skapa eina løtu, har tú følir, at tú kennir høvuðs­per­són­ ar­nar. Inniliga sambandið mill­um vinkonurnar verður lýst, eins og hvussu vit menni­sk­ju bera okkum at, tá vit eru undir trýsti. Vil skapa nærleika Sum filmsleikstjóri leggur Sakaris seg eftir at skapa eina serliga orku og ein nær­ leika í sínum filmum. Í sam­ bandi við Vetrarmorgun hev­ur hann gjørt hetta við at fara í venjingarlegur í fleiri dag­ar við høvuðsleikarunum og menna teirra samskifti og leik. - Eg venji tær og menni tær til at skilja, hvat tað er, sum eg vil hava fram í filmi­ num. Vit hava vant ótrúliga nógv og hava búð saman í daga­vís. Vi hava vant ymisk­ ar mátar at spæla upp á og at tulka støður uppá, sigur Sakaris Stórá. Hann sær ikki seg sjálvan sum stjóra. - Vit eru liðfelagar og vit hava eitt samstarv. Vit koma í felag fram til nøkur ting, og eg havi fingið nógv tann mesta íblásturin til filmin, tá vit hava arbeitt saman á hend­an hátt, sigur hann. - Tað eru ymiskir háttir at arbeiða uppá, tá tú leik­ stjórn­ar og tú skalt duga all­ ar, men tann hátturin, mær dámar best, er hetta at men­ na leikararnar og røkka eitt serligt úrslit gjøgnum teir, for­telur Sakaris Stórá. Hetta hevur somuleiðis nógv at siga, tá hann velur leikarar út. - Eg hyggi ikki at, hvat tey duga, tá tey koma inn. Eg hyggi at, hvat tey fara at duga, tá vit eru liðug at fyri­ reika okkum. Tað merkir, at tað er av stórum týdningi, hvus­su okkara samskifti er, og um eg haldi, at tey skilja, hvat tað er eg vil, sigur hann. Vóru stjørnur í Berlin Hóast óroyndir vóru høvuðs­ leik­ar­arnir í Vetrarmorgun stjørn­ur í Berlin. - Tað var heilt ótrúligt - tað var sum um, at øll sóu, at tær vóru stjørnur, og teirra avrik vóru tey bestu, sum eg sá, sig­ur Sakaris. Hann hevur arbeitt sam­ an við Armgarð fyrr, men hon var ikki sjálvskrivað til leik­lut­in. - Eg hevði hana í tonku­ num, men eg segði við hana, at um hon skuldi hava leik­ lut­in, skuldi hon vera best til audition - og tað var hon eisi­ni, sigur Sakaris. Vil skapa sterkar persónar Ein av teimum films­leik­ stjóru­n­um, sum Sakaris Stórá dámar serliga væl, er Tho­mas Vintherberg. - Hann dugir nakað, sum eg sera fegin vil duga, og tað er at skapa sterkar persónar, sig­ur skopuningurin lítil­lát­ in. Men okkurt kundi týtt upp­á, at hann longu dugir tað. Eitt sum somuleiðis er av týdningi hvussu filmurin er tikin upp. - Vit brúktu eitt lítið kamera at taka upp við, tí vit tóku upp á so smáum pláss­ um, at vit høvdu ikki kunnað verið har, um tað var størri. Hetta er eisini við til at skapa eina kenslu av, at tú situr yvir­av leikarunum, sigur Sakaris. Av tí sama hevði hann onga trongd at filma stórs­lign­ar náttúrmyndir. - Vit føroyingar tengja í for stóran mun okkara sam­ leika at náttúruni - nakað, sum vit ongan lut eiga í. Og tað, sum eg vildi lýsa - tað at vera menniskja, kann saktans lýsast, uttan at hava mynd­ir av umhvørvinum við, sig­ur hann. Ikki uttan starvsløn At Vetrarmorgun vann í Berlin er søgan um Dávid og Goliath enn eina­ferð. Sam­ anborið við hinar filmir­ nar hevði Vetrarmorgun av­markaða megi - bæði pen­inga­liga og tá tað kom til fólkini handan filmin. Man­g­an vóru einans trý fólk handan kameraið, meðan aðrir filmar til festi­ val­in høvdu 20 og 30 fólk. Fíggjarkarmarnir vóru sera lítlir í mun til kapp­ing­ar­ neyt­ar­nir, og hetta vísir, at um­støð­urnar ikki eru av týdn­ingi fyri, hvussu góður ein filmur verður, sigur Sakar­is Stórá. Uttan starvslønina, sum Sakar­is Stórá hevur fingið frá Mentanargrunninum, hevði filmurin tó Vetrarmorgun ikki verið til. Filmsgrunnurin hjá Norðurlandahúsinum og Klippfisk hava somuleiðis gjørt tað møguligt at ar­beiða við filmi. Kortini held­ur Sakaris, at tað er týdn­ing­ar­ mikið, at tú ikki heldur teg aftur og bíðar eftir at um­ støður­nar skulu gerast betri. - Eg bíðaði í trý ár eftir at um­støður­nar skuldu blíva betri, men umstøðurnar hava einki at siga fyri, hvussu góð­ ur ein filmur verður, sigur hann. Ivast hvønn dag Eftir filmskúlan gingu trý ár, áðrenn Sakaris Stórá gjør­ di nakran film. Hesa tíð­ina ivaðist hann í, um tað yvir­ høvur var tað, hann skul­di, og hann ivast enn. - Tað eru nógv ting, sum tú má liva uttan, um tú vilt gera film. Tað tekur langa tíð, og tað er eitt fulltíðarstarv. Eg meini so við - eg havi brúkt eitt hálvt ár uppá at gera eitt korter av filmi, sigur Sakaris Stórá. Hann tekur javnan støðu til, um hann yvirhøvur skal gera film. Eisini nú eftir at hann hevur vunnið meira, enn hann nakrantíð hevði ímynda sær. - Eg haldi, at man skal bara gera film, um man ikki kann lata vera, og tað er nakað, sum eg taki støðu til hvønn dag. Vil gera film í Føroyum Sakaris hevur ongar ætlanir um at flyta úr Skopun. Hann vil gera film í Føroyum, tí hann kennir at hann ger mun í Føroyum. Hann gleðist um, at fleiri foreldur hava takk­að hinum fyri filmin. - Eg hoyri frá foreldrum at samkyndum, at tey eru sera glað fyri film­in, tí teirra børn kunnu brúka hann til nakað, og tað er tá, eg kenni at tað gevur meining, sigur Sakaris. Hann hevur ongantíð búð í einum stórbýi, men hann hev­ur búð eina tíð í Havn. - Tá kom einki burturúr. Eg haldi, at har var ov nógv, man kundi fara til, sigur skopun­ing­urin. Hann hevur tørv á at kunna blíva burtur í sín­um arbeiði. Nógv av til­ fari­n­um er skrivað umborð á Teista­num, so vónandi fáa vit ikki minni frá manninum, nú ein tunnil verður. - Eg kundi hugsað mær ein tunnil millum Berlin og Skop­un, sigur hann. Hóast hann ikki kundi hugsað sær at búð í einum stórbýi, hevur Berl­in við sínum fjølbroytni eitt serligt pláss í hjartanum hjá filmskaparanum. Kundi ikki verið størri At vinna viðrisløn í Berlin er meira enn Sakaris hevur ímynd­að sær og hann hevur enn ikki skilt tað, sigur hann. - Eg minnist ikki, hvat eg segði, men tey klapp­ aðu øgiliga nógv. Eg minn­ ist eisini, at tað var so langt oman til pallin, og tað ein­asta eg kundi hugsa um var, at annar av leikarunum hevði tikið skógvarnar av og hevði gloymt at koyra teir á aft­ur. Eg hugsaði, at um hon datt, so svímaði eg, sigur Sakar­ is, sum enn ikki hevur skilt heilt, at hesin heiðurin skul­ di fella honum í lut. - Um eg skal samanbera við nakað, so hevði tað verið, at B71 vann í Champions Leage Tað er eingin ivi um, at virði­s­løn­in letur hurðar upp. Hann hevur fingið fleiri áheita­nir frá útlendingum, sum vilja samstarva við hon­ um, og hetta verður helst eisini aktuelt nú. - Í løtuni arbeiði eg við ein­um leikriti til ein longri film, og her er heilt sikkurt brúk fyri samstarvi út í heim, bæði so og so, sigur hann. Nærleiki er berandi megin Søgan um skopuningin, sum vann á heimsins størsta filmsfestivali í Berlin, er søgan um Dávid og Goliath enn einaferð. Filmurin við tí lítla fíggjarkarminum og lítlu manningini hevði so nógva orku og nærleika, at hann tók øll á bóli Hetta er tað størsta, eg hevði kunnað vunnið. Hetta svarar til at B71 vann Champions League, sig­ur skopuningurin, sum fór til Berlin við stut­t­ filmi­num Vetrarmorgun