týsdagur 25. februar 2014síða 6

Mikudagur 26. februar 2014 · Nr. 24 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 TÍÐINDI Diana Mouritsen Starvsnæmingur Í løtuni eru næmingar í 9. flokki av Felagsskúlanum av Oyr­ar­bakka í starvsvenjing. Á Felagsskúlanum eru tvinn­ir flokkar, sum til­sam­ ans telja 39 næmingar. Eins og næmingarnir eru starvs­ venj­ing­ar­plássini sera ymisk. Onkur er til skips, onkur í Marg­ar­in­fabrikkini í Havn, onk­ur hjá Poul Hansen, onk­ ur í barnagarði o. s. fr. Eg havi tosað við nøkur teirra: Siri í Ólavsstovu David­ sen er í starvsvenjing í Marga­rin­fa­br­ikk­ini. Tá eg var, og tos­aði við hana, hevði hon bert verið har í nakrar tím­ar av tí, at hon júst hevði skift starvs­venj­ing­ar­pláss. Hon fór í starvs­venjing í Marg­a­r­in­fabrikkini tí, at hon var har altíð fyrr og tí, at hon dám­ar so væl tað stuttliga um­hvørvi. Hon sigur eisini: – Mær hevur altíð dámt væl at arbeitt við børnum. Henni dámar tað ordiliga væl, men hóast tað heldur hon ikki, at hennara yrkisleið er at gerast náms­frøð­ing­ur. Hennara uppgáva er at gera mat og at tosa og spæla við børn­ini. Janus Foldbo Holm er til skips umborð á trolaranum Brestir. Tað fyrsta, sum rann hon­ um til hugs, tá hann fekk at vita, nær hann slapp í starvs­ venj­ing var, at hann skuldi til skips, men hann helt ikki, at hetta var tann besta tíðin. – Eg hugsaði ikki so nógv um, hvat fyri skip eg skuldi við. Hann fór til skips, tí at tað er tað, hann ætlar sær, tá hann er liðugur í skúlanum. Hann heldur somuleiðis, at tað er ein góður møguleiki fyri at royna tað. Honum dámar væl at vera til skips, men til tíðir kann tað rulla eitt sindur. – Og onkuntíð gongst ikki alt eftir vild, men sum heild væl. Og so kann man keða seg viðhvørt, sigur hann. Janus hevur lært vanligan sjó­mans­skap og hvussu man ar­beiðir á dekkinum. Hans­ ara uppgáva er at hjálpa til á dekk­i­num, tá trolið skal koyr­ast út og takast inn og ann­ars tað, sum hinir biðja hann um. Djóni Joensen er í starvs­venj­ ing í Norð­urlandahúsinum. Hann hugsaði um at fara har, men tað var ikki hansara fyrsta væl. Hann helt, at tað fór at vera keðiligt at vera har, men tað heldur hann ikki longur! Nú heldur hann, at tað er á­hug­a­vert at vera har og hann dámar tað væl. Hann hjálpir til við ym­is­k­um t. d. við at seta pall upp. Hann føl­ir, at hann hevur fing­ ið nógv burturúr, og hann hev­ur ongantíð kett seg. Tað er ymiskt, hvat hann ger. Onkuntíð er tað lítið at gera og aðrar tíðir nógv. – Fyrradagin arbeiddi eg ordi­liga hart við at taka tourin hjá Guðrið Hansdóttir niður, sigurhann. Djóni hevur lært nógv. Rebekka Joensen er í starvs­ venj­ing í Musikkskúlanum í Havn. Hon vildi fegin í starvs­ venj­ing eitt stað, sum hon kundi arbeiða við tónleiki. Hennara fyrsti tanki var at fara í eitt studio, men tað var ikki møg­u­ligt. – So hugsaði eg, hvørjir aðr­ir møg­u­leikar eru, har eg kann gera okkurt við musik ella tón­leik, og so fann eg útav, at tað vóru forskelligir mu­sik­skúl­ar, og so hugsaði eg Tórs­havnar Musikskúli er sikk­urt best, um eg skal í prak­tikk, tí at har eru nógv mest ting og sovrit har. So hugsaði eg bara, at eg vildi fara har, sigur hon. Henni dámar sera væl. Hon upplivir nógv og heldur, at tað er sera stuttligt. – Tað er øg­i­liga stuttligt, eg renni til viol­in­tímar og í gjár, sang eg við Xperiment, sigur hon. Hon er eisini við til ym­isk­ ar undirvísingartímar. Hon hev­ur ymiskar arbeiðstíðir. Rebekka heldur, at tað møgu­liga er ein yrkisleið at ger­ast tónleikalærari. Ronja Tóra Káradóttir er í starvsvenjing í Kringvarpi Før­oya, tí at henni dámar væl at læra um, hvussu man nýt­ ir kam­era, og hvussu tey gera Dagur & Viku. Hon heldur, at tað er á­hug­a­vert, tí hon lærir nógv um, hvussu tey gera. Hon hevur lært. – Hvussu man setir stativ­ ið upp, og hvussu tey gera, tá tey klippa, og hvussu tey gera Dagur & Viku og sovorðið. Ronja hevði væl tímað at verið fotografur. – Tí at mær dámar væl at taka film, og eg haldi, at tað er áhugavert, sigur hon. Tað stuttligasta, sum hon hevur upplivað, var tá hon og Tórð­ur Mikkelsen vóru og tos­aðu við langommu henn­ ara. Ronja vil mæla øðrum til at fara í starvsvenjing í Kringvarpi Føroya. – Ja, altso eg haldi, at tað er mega áhugavert, og har eru fitt fólk. Tú keðir teg ikki, sigur hon. Higartil hevur Ronja gjørt døg­urða­beatan og hjálpt til við at taka ymiskt upp. Ólavur Joensen og vinmenn hans­ara eru í starvsvenjing um­borð á Norrønu. Eg tos­ aði við Ólav tá, hann hevði ein frí­vakt á veg til Íslands. Ólav­ur vil ráða øðrum til at fara. – Ja her er bara fantastiskt at verða, við góðum company. Vit fara at gera forskeligt, vit hava vaskað og sovorðið, men fara at gera onnur ting sum at servera lekran mat, ella sita við kiosk, ella kafeteria tað er bara fantastiskt, sigur hann. Ólavur sigur, at nógv stutt­ligt er hent. – Men tað besta er nokk at sita í heita pottinum við vin­monn­unum aftan á ein harðan arbeiðsdag, sigur hann. Ólavur heldur ikki, at tað er ein møgulig yrkisleið at ar­ beiða u­mborð á einum skipi. Fyri hann er tað bara eitt upp­liv­ilsi fyri livið. Felagsskúlin í starvsvenjing Siri í Ólavsstovu David­sen Ronja Tóra Káradóttir Ólavur Joensen Janus Foldbo Holm Rebekka Joensen Djóni Joensen