týsdagur 19. august 2014síða 12
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Mikudagur 20. august 2014 · Nr. 93
12
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
kjak
Tað dregur á luftina um grønu
umhvørvisvinarligu Tórshavnar kommunu
Marin Katrina
Frýdal
býráðslimir fyri Tjóðveldi
Tá ið nývalda býráðið tók
við á nýggjárinum í fjør varð
avgjørt at leggja tær tríggjar
nevndirnar, Byggi- og býar
skipanarnevndin, Tekniska
nevnd og Heilsu- og um
hvørvisnevndin, saman í eina
nevnd, undir heitinum Tekn
iska nevnd. Arbeiðið við hesi
stóru nevndini hevur ikki
gingið so væl sum ætlað, og
nú býráðið hevur skipað seg
við meiriluta og minniluta,
avgjørdi meirilutin at venda
aftur til tríggjar nevndir,
Byggi-
og
býarskipanar
nevndin, Tekniska nevnd og
Umhvørvisnevnd.
Hesum
tók
Tjóðveldi
eisini undir við, men skeyt
eg upp á býráðsfundi, at
meira hóskiligt var at nevna
Umhvørvisnevndina
fyri
Náttúru-
og
umhvørvis
nevndin, tá ið nevndin eis
ini skal umsita náttúru og
frílendi. Hesum tók meiri
lutin undir við og býráðið
samtykti.
Líka
so
nógv,
sum eg gleddist yvir hetta,
líka so hørm gjørdist eg, nú
meirilutin í býráðnum hevur
slept ætlanini um at brúka
sjóhita til at hita gamla Salt
sølubygningin við, ið býráðið
hevur samtykt at endur
nýggja fyri tíggjutals milli
ónir.
Royndirnar við sjóhita
frá Boðanesheiminum eru
ómetaliga góðar, og sum
skilst, so er avlopshitin so
mikið nógvur, at borið hevði
til at hitað fleiri bygningar
upp við somu skipan. Tað
verður eitt av málunum eg
fari at taka upp í Náttúr- og
umhvørvisnevndini; tað at
fáa kannað møguleikarnar
og kostnaðin fyri at hita
røktarheimini
omanfyri
Boðaneshamarin við sama
sjóhita.
Men sigast má, at hug
stoytt var tað á býráðsfund
inum hóskvøldið, tá ið góða
og framskygda ætlanin at
hita stóra Saltsølubygningin
við sjóhita soleiðis bara við
einum
pennastroki
varð
spard burtur, av tí einfaldu
orsøk, at samlaði kostnaðurin
fyri
høvuðsumvælingina
gjørdist meira enn ætlað. Her
vóru ongar framrokningar
av rakstrarútreiðslum, kost
nyttukanningum ella annað
fyri hendi, sum kundi laðað
uppundir avgerðina.
Saltsølubygningurin
á
Vestaru bryggju skal hýsa
virksemi, ið hevur samband
við sjógvin, og ætlanin er at
hýsa nýskapandi og fram
eftirhugsandi
virksemi.
Bygningurin verður innrætt
aður soleiðis, at hann kann
brúkast til ymiskar tørvir,
og til fleiri smærri og kanska
onkra miðalstóra fyritøku.
Treytin er tó, at fyritøkurnar
í høvuðsheitum skulu ar
beiða við sjóvinnu og menn
ing av hesari. Talan er um
eitt íverksetarahús við tí
høvuðsaðalmáli at skapa
eina samanrenning millum
sjógv og nýhugsan. Eftir
mínum tykki eigur høvuðs
staðarkommunan at ganga
fremst í nýskapan og tora
at váða og flyta mørk. Við at
nýta sjóhita í hesum gamla
og stóra bygningi hevði verið
ein uppaftur størri politiskur
boðskapur um, at her er tal
an um veruliga nýhugsan og
íverksetan.
Tórshavnar
kommuna
við borgarstjóranum á odda
hevur luttikið á fleiri al
tjóða tiltøkum, har borðreitt
hevur verið við fleiri um
hvørvisvinaligum tiltøkum
og loysnum, t. d. upphitingin
av Boðanesheiminum við
sjóhita, gjaldfríu Bussleið
ina og týðandi arbeiði við
góðkenning av spillivatns
ætlanum. Grønu loysnirnar
hjá Tórshavnar kommunu
hava m.a. givið íblástur hjá
øðrum
norðurlendskum
høvuðsstøðum og ætlanir
nar vórðu eisini vístar fram
á stóru altjóða umhvørvis
ráðstevnuni í Rio de Janiero.
Men við nýggja meirilutanum
eri eg stúrin um, at grønar
umhvørvisvinarligar loysnir
skjótt eru ein farin tíð.
Men tó livir vónin enn í
mær, um at býráðslimir fara
at hugsa seg um enn eina
ferð og fara at koma aftur
í býráðið við málinum. Tí
hóast alt, so glógvaði neist
in í nøkrum teirra á býráðs
fundinum, sum talaðu fyri
sjóhita og sum eisini tóku
undir við mínum soljóðandi
broytingaruppskoti, sum tí
verri fall; “Mælt verður til, at
bygningurin burturav verður
upphitaður við sjóhita, og at
málið verður beint aftur í
Vinnunevndina til at útvega
neyðuga fígging.”
Nýggja Náttúru- og um
hvørvisnevndin skal fyrisita
mál, ið sambært lóggávu,
kunngerðum og reglum um
umhvørvisvernd
og
fyri
skipanum eru løgd undir
kommununa, og skipar fyri
teimum
arbeiðum,
sum
skulu verða gjørd í hesum
sambandi. Nevndin fyrisitur
eisini
málsøkini
náttúra,
umhvørvi, frílendi, framtíðar
orka, umhvørvismál v.m.
Tað verður spennandi at
fara til verka í nýggju Náttúru-
og umhvørvisnevndini, tí
hóast nógv gott er gjørt og
avrikað seinastu tvey val
skeiðini, so er ivaleyst at
tríva í, og nógv liggur eisini
á láni. Haldi, at tað er ein
framíhjárættur at hava høvið
til at arbeiða framímóti at
gera kommununa til eitt enn
betri náttúru- og umhvørvis
vinarligt stað, sum vit við
stoltleika eiga at kunna
lata úr hondunum til næsta
ættarliðið.
Við náttúru- og
umhvørviskvøðu
Náttúru- og umhvørvisnevndin í Tórshavnar kommunu: Halla Samuelsen,
Bjørghild Djurhuus, Sigrún Mohr, Elin Lindenskov og Marin Katrina Frýdal
Suðuroyggin sum setursskúla- og eftirskúlaoyggj
Gunvør Balle
tingkvinna fyri Tjóðveldi
18. august 2014
Tjóðveldi man hava lagt
uppskot fram um at stovna
eftirskúla einar 5-6 ferðir
seinastu árini, og tað fara
vit at gera hesa tingsetuna
við. Men “tøgn kemur ikki
á ting” sigur gamalt orð -
ella vit kunnu eisini siga “it
takes two to tango”, tí um
suðringar veruliga ynskja ein
eftirskúla í oynna, er neyðugt
at leggja trýst á landsins
myndugleikar. Eg ivist ikki
í, at suðringar eisini kunnu
standa saman og vísa sama
framtakssemi, tá ið ræður
um at skipa ein framtíðar
eftirskúla, sum vit hava sæð
við setursskúlanum.
Í nýggjasta skúlablaðnum
bjóðar Suðuroyggin skúlum
norðanfjørðs av við einum
frískum og freistandi tilboði.
Vit vilja gera Suðuroynna til
setursskúlaoyggj! Eitt frá
líkt átak frá suðringum, ið
bjóða seg fram, at skipa fyri
setursskúla fyri aðrar skúlar
í landinum og vísa á søgulig
pláss, áhugaverd søvn og
náttúru- og mentanarupp
livingar. Tað eru júst teir
somu tankarnir, ið liggja
aftanfyri hugsjónina um at
stovna eftirskúla í Suður
oy. Tá Eysturoyar- og Sand
oyartunnlarnir eru komnir
um nøkur ár, er Suðuroyggin
einasta oyggj, ið kann kall
ast “fjarskotin” frá restini
av meginlandinum, ið tá er
bundið saman. Hetta letur
upp
fyri
heilt
nýggjum
møguleikum og her fara
suðringar
ikki
at
liggja
sjóvarfallið av sær. Kenslan
av at royna flogið burtur frá
foreldrunum er stórur partur
av dreyminum hjá ungling
inum, ið fer á eftirskúla.
Harvið er fyrsta fortreyt
hjá eftirskúlanum í Suðuroy
longu uppá pláss. Men skúlin
sjálvur - innihaldið, um
hvørvið, næmingabústaðir
- hevur sjálvsagt størstan
týdning.
Innihaldsliga
haldi
eg
tað hevði verið áhugavert at
skipa skúlan í tvær breytir
og nakrar felags ástøðiligar
valgreinir. Talan kundi verið
um eina listabreyt og ein
náttúrubreyt. Listabreytin
bjóðar myndlist, skriving,
tónleik og sjónleik og á
náttúrubreytini
verður
undirvíst í náttúru, tilfeingi
og upplivingum. Umframt
felags vallærugreinirnar før
oyskt, danskt, enskt, stødd
frøði og samfelagsfak, átti
íverksetan at verið kravd
felags lærugrein hjá báðum
breytunum. Hugsi, at eitt
av endamálunum hjá einum
føroyskum eftirskúla skal
vera, at stimbra tey skapandi
evnini og geva næmingunum
sjálvsálit og hug til at brúka
hesi evni. Um skúlin skal
eydnast má hann vera fram
søkin og seta høg krøv til
lærarar og næmingar og
stimbra undir at flyta egin
mørk.
Um løgting og landsstýrið
- saman við suðringum og
kommunum í øllum land
inum - megna at seta beina
kós móti einum føroyskum
eftirskúla, so kann hann
gerast veruleiki innan fá ár.
Tá fara vit at geva teimum
uml. 130 føroysku ungdóm
unum, sum á hvørjum ári
fara á eftirskúla í Danmark,
eitt spennandi og mennandi
eftirskúla tilboð heima hjá
okkum sjálvum. Tað valið
skylda vit heilt einfalt okkara
ungdómi.