Sosialurinarkiv
Sosialurin 2014-09-23, síða 16
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 23. september 2014síða 16

‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

16 Mikudagur 24. september 2014 · Nr. 108 Sjóvinna Sosialurin Leo Poulsen Absalon í Buð letur illa at ú­t­róðr­ in­um. – Tað er kanska ikki verri, enn tað hevur verið, men ú­tróðr­ar­vinn­ an koyrir tungt, ógvuliga tungt, sig­ ur fo­rmað­urin í Meginfelag Út­róðr­ ar­manna. Ikki tí, uppsjóvarvinnan hevur glað­ar dag­ar og ríður á einari bylgju, men húkurin sleppur ikki upp í part. – Nakrir bátar hava roynt á sama hátt, sum norðmenn royna eft­ir makreli, men tað hevur ikki bor­ið til. Og treytirnar eru jú, at tú skal nýta tann reiðskap, sum er um­borð á bátunum, sigur Absalon í Buð. Hann sigur, at útróðrarflotin er mink­að­ur munandi hesi seinastu ár­ini. – Tað eru bara nakrir heilt fáir bát­ar efturi her norðuri, einir fimm til seks bátar, og tað er einki í mun til, hvat tað var í 80-unum, sigur Absa­lon í Buð. Hann sigur, at teir bátarnir, sum dríva tað heilt hart, fáa nakað burt­ ur úr. – Teir royna við monofilament línu, sum teir kunnu royna á djúp­ um vatni við. Hon er uppi á einari trumlu, og so verða húkarnir festir í lín­una, meðan sett verður, sigur Absa­lon í Buð. Til ber at draga á heilt djúpum vatni við hesari línuni, og har fáa teir væl av longu og kalva, sum hjálp­ir væl til í samlaðu støðuni. – Men tá tað kemur út í ringu tíð­ina við vánaligum veðri, noyðast smærru bátarnir at gevast við teirru royndini, sigur Absalon í Buð. Bíða og vóna Hann væntar og vónar, at tað fer at síggja frægari út, og onkrir batar eru at hóma. – Tað hevur sæð frægari út við ati í summar, og tað hevur givið vón­ir um frægari tíðir. Tað hevur eis­ini verið heldur frægari til fugl, men tað hevur so ikki sligið ígjøgn­ um enn, sigur Absalon í Buð. Hann sigur, at tað eru bara nakr­ ir fáir bátar eftir í Klksvík, og so eru nakr­ir størri glasfipur bátar í Havn og í Suðri. – Men tað er einki í mun til, hvat tað var í 80-unum, tá útróðurin veru­liga blomstraði, sigur Absalon í Buð. Tað hevur verið vánaligt við út­ róðri í fleiri ár, og spurningurin er, hvussu leingi menn orka at halda fram. – Vit vóna alla tíðina, at tað fer at verða frægari, men spurningurin er bara, hvussu leingi menn orka at halda fram við hesum lag, sigur Absa­lon í Buð. Hann sigur, at makrelurin eis­ini hev­ur verið eitt vónbrot hjá út­róðr­ ar­vinn­uni. – Tekur tú til dømis par­trol­ar­ arn­ar, so er ein stórur partur av teirra inntøku nú makrelurin. Hjá okk­um ber einki til í so máta, so tað hev­ur verið eitt vónbrot fyri okk­ um, sigur Absalon í Buð. Teir fáa snøgt sagt ikki fiska markr­el­in við tí reiðskapi, teir hava. – Og tað ber heldur ikki til at fáa lut í tilfeinginum til at selja víðari, so vit í hvussu er kundu fingið nak­ að burtur úr tann vegin, sigur Absa­ lon í Buð. Fyribils er tí bara at bíða og vóna hjá útróðrarmonnunum. Tað er tungt hjá útróðrarvinnuni, tí toskurin og hýsan eru ikki rættiliga komin aftur, sigur Absalon í Buð, formaður í Meginfelag Útróðrarmanna. Stendur illa til við útróðrarflotanum Absalon í Buð letur illa at standinum hjá útróðarflotanum. Tað eru frægari útlit við eitt nú æti, men tað hevur ikki sligið til enn, sigur hann.