hósdagur 6. november 2014síða 26

Sosialurin nr. 127 · 7. november 2014 2 VIKUSKIFTI Internet Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Kroatiski klaverspælarin Dejan Lazic er dugnaligur og ferðast kring heimin fyri at hava framførslur, men hann hevur eins og nógvir aðrir tónleikarar upp­ livað at fingið eitt vánaligt ummæli. Í 2010 skrivaði amerikanska blaðið Washington Post »Sparks but no flame« í eini yvirskrift fyri ummæli, ið gav Lazic heldur vánaligt skoðsmál fyri eina konsert. Nú hevur Dejan Lazic biðið Washington Post um at strika um­ mælið, sum framvegis kann lesast á inter­net­inum. Lazic vísur til ein ES- dóm, sum sigur at fólk hava rætt til at verða gloymd á netinum og kunnu krevja persónligar upplýsingar strik­ aðar í talgiltum leitiskipanum. Dejan Lazic sigur, at vánaliga um­ mælið hjá Washington Post í fleiri ár hevur riðið honum sum eina marru á fyrstu leitisíðuni á Google, tá ið leitað verður við hansara navni. Skeiv adressa Washington Post er ikki sinnað at strikað ummælið og heldur, at Dejan Lazic misbrúkar ES-dómin í sínum kravi, sum tey eisini halda hevur skeiva adressu. Washington Post vísur á, at ES- dómstólurin snýr seg um leitimaskinur, og at fólk, sum halda at okkurt mis­vís­ andi ella skaðandi fyri tey er síggja í leiti­maskinunum, hava rætt at biða tey, sum varða av leitimaskinunum, um at skrika tað úr teirra skipan. Tí er miðlar sum Washington Post ikki umfataðir av hesum dómi. Føroyar er sín egni nalvi Redaktørur: Eyðun Klakstein Útgevari: Sosialurin, www.sosialurin.fo Grafiskt snið/layout: Pætur Eyðunsson Jensen Umbróting: Sosialurin Forsíðumynd: Savnsmynd klumman Kroatiskur klaverspælari hevur biðið amerikanskt blað strikað eitt vánaligt ummæli frá 2010 T á eg fór úr Føroyum fyrstu ferð á skúla, fór eg til eitt annað oyggja­land. Eg fór til Álands. Eg visti lítið og onki um oyggja­ landið, eg skuldi til, og hevði ikki ánilsi av, hvussu stóran týdning júst komandi mánaðirnir fóru at hava í mínum vaksna lívið. Eg hitti HANN á Álandi. Ein 22 ára gamlan ítróttarman, sum livdi fyri at standa á skíum. Eg hevði ongantíð sæð eitt par av skíðum. Men hetta kultursjokkið var lítið saman­ borið við tað sjokk, tað var, at koma inn í álendska samfelagið. Áland er eitt vet størri enn Føroyar, men hevur bara 28.000 innbúgvar á 6.500 oyggjum. Eg havi mangan hugsað, hví eg ongantíð fall til á vakra Álandi, og hví tað enn tann dag í dag er ógjørligt hjá mær at búgva har. Seinasta mikudag kom eg eitt sindur nærri sannleikanum. Tá vóru vit nakrir føroyingar samlaðir, og prátið kom inn á munin millum Áland og Føroyar. Ein av klóku kvinnunum um borðið segði tá, at stóri munurin er, at Áland er ein útjaðari, og Føroyar er eitt sentrum. Nemliga! Føroyar er sín egni nalvi. Vit hava eingi stór lond ella høvuðstaðir beint við hjá okkum, og mentanarávirkanin er als ikki líka stór, sum hon er á Álandi, ið liggur kleimt millum tvey stór lond. Føroyar kunnu reypa sær av egnum máli, flaggi, sjónvarpi, útvarpi og mongum øðrum, ið oyggjalond aðrastaði bara kunnu droyma um. Alt hetta merkist eisini í fólkinum og okkara hugburði. Vit eru føroyingar, og tað eru vit stolt av. Eg minnist enn sjokkið, tá svigarfamiljan á Álandi fyrstu ferð segði mær sína hugsan um, hvussu tað er at hoyra til eitt annað land. »Tað er nakað vit skulu verða glað og stolt yvir«. Tjóðskaparrørðsla er so at siga ikki til á Álandi, hóast landið er ríkt. Álendingar kalla seg ikki sviar ella finnar – teir eru álendingar – men teirra samleiki er nógv veikari enn okkara. Tey hava egið flagg og sjálvstýri, men kirkjan er finsk, uttan­ríkis­ politikkurin er finskur, og skattur og toll fer allur umvegis til Finland. At verða álendingur og føroyingur er so ymiskt, at tað illa ber til at lýsa í orðum. Men tað, sum eg gjørdist klókari av seinasta miku­dag, var, hvussu nógv tað geografiska faktiskt hevur at týða fyri tjóðirnar. Og eg eri rættuliga glað um, at júst eg eri fødd í nalvanum – og ikki á lítlutá. So segði hann... Pianistur vil hava ummæli strikað – Vit hava eitt gott og langt forhold við Russland, og vit vóna at varðveita tað í framtíðini. Kaj Leo Holm Johannesen, løgmaður, við russiskt sjónvarp Inna Törnroos Dejan Lazic vil sleppa av við vánaligt ummæli, sum øll kunnu finna á internetinum