hósdagur 27. november 2014síða 28

Sosialurin nr. 136 · 28. november 2014 4 VIKUSKIFTI samrøða Annika Kunoy Im annikak@sosialurin.fo – Eg eiti Erik Nielsen og eg eri úr Argen­tina, og tað er kanska ein góður spurn­ingur, hví eg eiti Erik Nielsen, tá eg eri úr Argentina, sigur Erik Nielsen smíl­andi á flótandi føroyskum. Abbi Erik er nevniliga dani og omm­ an svii. Tey vóru bæði tilflytarar til Argen­tina. Erik gekk í fótasporunum hjá ommu og abba sínum, og flutti úr Argen­tina til Føroyar at búgva fyri átta ár­um síðani. Heima hugsaðu tey ofta um Dan­ mark og hildu eitt lítið sindur við bæði Danmark og Svøríki, tá tað var HM í fótbólti og ymiskt annað. Abbin longd­ ist illa aftur til Danmarkar men flutti ong­an­tíð. Tí lá ynskið um at uppliva Dan­mark so at siga í blóðinum hjá pápa Erik, og hetta ynskið førdi hann víð­ari til synirnar. Eldri beiggi Erik var fyrstur av teimum báðum at flyta úr Argentina. Hann fór fyrst til Dan­ mark­ar, men seinni til Føroyar at spæla fótbólt. Síðani flutti Erik trý ár seinni til Føroyar við tí endamáli at finna eina betri framtíð. Foreldrini hjá hon­ um høvdu ikki ráð til gjalda fyri eina út­búgving til Erik, so hevði hann verið ver­andi í Argentina, skuldi hann út at arb­eiða, og uttan útbúgving eru ikki nógv­ir pengar at tjena. Tað er eitt hart lív, sigur hann. Kendist sum skuldi hann í kríggj Hann greiðir frá, at hann var 18 ára gam­al og júst liðugur við studentaskúla, tá mamma hansara grátandi pakkaði kuff­ertið. – Hon segði 'Erik, hetta er tað besta fyri teg, men tað er hart hjá mær', sigur hann. Foreldrini høvdu selt nógv av ting­unum, tey áttu, soleiðis at tey fingu ráð til ein ferðaseðil til Erik. – Pápi mín segði, at eg skuldi í klædn­ing, tí nú skuldi eg til Evropa. Tað minn­ist eg ordiliga væl, sigur hann flenn­andi. Tað kendist næstan, sum var hann á veg í kríggj, og visti ikki nær ella um hann fór at koma heim aftur, tí øll vóru so kedd, tá hann fór, sigur Erik flennandi. Hann segði forvæl við vinir og kenningar og fór so til eitt ókent land, sum hann bert hevði sæð mynd­ ir av. Hann sigur, at tað allíkavæl var ein spennandi støða at vera í, tí hann mátti vera djarvur. Hann dugdi hvørki før­oyskt ella enskt, men tosaði bara spanskt. Erik sigur, at hann hugsaði nógv um, hvat fyri fólkaslag føroyingar vóru, hvussu hann sjálvur var og hvussu tað fór at rigga. Argentina er eitt slætt land, so tá Erik so kom til Føroya, var hann ov­ farin av, hvussu flott náttúran er. Hann sigur, at hann hugsaði, at tað var ótrúligt, at fólk høvdu funnið uppá at byggja hús í fjøllunum. Føroyingar gloyma viðhvørt, hvussu vakurt her er, sigur hann. Føroyska málið er mín ábyrgd Hóast Erik ikki dugdi enskt, tá hann kom til Føroya, tosaðu føroyingar við hann á enskum, tá teir funnu útav, at framhald Hvar eru tey fátæku? – Tá eg sigi familju míni í Argentina, at um eg og borgarstjórin verða sjúkir, so fáa vit viðgerð á sama sjúkrahúsi, trúgva tey mær ikki, sigur Erik Nielsen, sum er úr Argentina og býr í Klaksvík