týsdagur 6. januar 2015síða 6

Mikudagur 7. mikudagur 2015 · Nr. 2 6 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 bjarging Tú bjargaði okkum jólafriðin Fyri 35 árum síðani fór ein bilur á sjógv úti á Stongunum í Klaksvík. Trý fólk vóru í bilinum. Høgni Høgnesen, ið tá var kavari, bjargaði einum av teimum upp úr søkkandi bilinum Danjal av Rana Beint undan jólum fekk Høgni Høgnesen í Klakvsík eitt held­ur serstakt jólakort. – 35 ár í dag, eru liðin síð­ ani tú bjargaði okkum jóla­ friðin. Góði Høgni, vit takka tær fyri tað. Gleðilig jól til tín og tíni, stendur skrivað á kortinum, sum Høgni fekk saman við eini bukett. – Hetta hendi Tollaks­ messu­dag 1979, greiðir Høgni Høgnesen frá. Hann sig­ur, at hann var á veg í song, men fór ein lítlan túr til bóndan fyrst, at fáa sær fulla mjólkarspann. – Tá kemur ein bilur koyr­ andi við nógvari ferð móti húsunum. Grannin loypir úr bilinum og sigur, at ein bilur er farin á sjógv úti á Stongunum, sigur Høgni Høgn­esen. Sjálvur hevur grannin hjálpt tveimum ung­ um gentum úr bilinum, men enn er ein maður eftir, sigur hann. Høgni Høgnesen, sum virkaði sum froskmaður, leyp avstað. Útgerðin lá altíð klár í bilinum, so um ráddi bara at koma fram sum skjótast. – Tað var bítandi kalt hetta kvøldið. Ísur lá á sjó­ num inni í víkini, sigur Høgni Høgnesen. Bilurin var farin út av um­ leið har, sum Føroya Keyps­ samtøka í Klaksvík stendur í dag. – Eg læt meg úr jakkanum og skónum. Tað var ein spurn­ingur um tíð, so eg tók mær ikki stundir at lata meg í draktina, men tók bara fløskurnar á ryggin. Tvær gentur vóru slopnar úr bilin­ um, og bønaðu meg um at skunda mær, meðan eg gjørdi meg kláran. Ein maður stóð á bryggju­ kantinum við eini lumma­ lykt. – Eg tók hana úr hondini á honum og leyp útí. Kanska lýsir hon eina løtu, hugsaði eg, sigur Høgni Høgnesen. Bilurin lá eini 10 til 15 metrar úr landi, á liðini. Gronin lá inn móti landi, so førarasíðan lá niður á botn. – Eg fekk ikki hurðina upp, hóast eg spenti á, alt eg var mentur. Eg stóð uppi á bilinum og royndi at rykkja hurðina upp, men hon vik­ aðist ikki, greiðir Høgni Høgne­sen frá. Hann fór tí at leita eft­ ir onkrum steini niðri á botn­inum. Tað er ógvuliga mórut á botni og vatnið sera gruggut. Eingin steinur var at finna. – Hetta er á nátt, so sýnið er ringt, umframt at vatnið er so gruggut. Brádliga merki eg, at rúturin er niðri. Eg stingi hondina inn og merki, at fólk er innanfyri. Eg fái fatur í manninum og megni at hála hann upp úr vatninum, men maðurin er lívleysur, tá hann kemur upp á land, sigur Høgni Høgnesen. Eingin ann­ ar var í bilinum. Nakað seinni fær Høgni Høgnesen gleðiboðini um, at maðurin raknaði við á Sjúkra­húsinum, uttan nakað mein. Sostatt komu øll trý í bilinum frá óhappinum við lívinum. Kendi ikki kvinnurnar Í fleiri ár visti Høgni Høgne­ sen ikki, hvørjar gent­urnar vóru, ið vóru bjarg­aðar úr bilinum hetta kvøld­ið. Maðurin var Ingvi Ragn­ars­ son, ið andaðist fyri nøkrum árum síðani. Hann fekk at vita navnið á gentunum báð­ um, men kend­ist ikki við tær. Ikki fyrr en í fjør summ­ar fekk Høgni Høgne­sen sam­ band við aðra av teimum. Høgni Høgnesen rekur fyri­ tøkuna Blikksmiðjan í Klaks­ vík. Ein dagin ringdi ein kona og bað um hjálp við kumm­ uni. – Høgni, minnist tú Tollaks­messudag 1979, tá bilurin fór á sjógv, spyr hon brádliga, og sigur síðani, at hon var ein teirra, sum stóð og bønaði meg um at skunda mær út í eftir vinmanninum. Eg bað hana seta kaffi útá, so skuldi eg sjálvur koma at ordna kummuna og heilsa upp á hana. Soleiðis møtti eg Siggu Johannesen aftur, sigur Høgni Høgnesen. Og nú, Tollaksmessudag 2014, 35 ár eftir óhappið, fekk Høgni Høgnesen so eina heilsu frá báðum kvinn­ unum. – Kristionnu Poulsen havi eg ikki møtt enn, tí hon býr niðri, men nú eg fekk kort frá henni, fari eg at seta meg í samband við hana eisini, sigur Høgni Høgnesen at enda. Høgni Høgnesen hevur fingið takkarkort 35 ár eftir, at hann bjargaði einum manni eftir eitt ferðsluóhapp