týsdagur 24. mars 2015síða 18

Mikudagur 25. mars 2015 · Nr. 35 18 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Tøkk Hjartans tøkk til tykkum øll, sum gjørdu diamantbrúdleypsdagin og 80 ára føðingardagin so hugnaligan og ógloymandi. Takk fyri gávur, blómur og heilsanir. Takk fyri góðar talur og góðar framførslur av sangum. Við Guds signing kærar heilsanir Hansy og Franklin Michaelsen nøvn Hvør skuldi trú, at unglingin Manni, sum er doyptur Jóhan Magnus Waag Høgnesen eftir abba okkara í faðirætt, longu er sekstifimm ár. At hann er doyptur Jóhan Magnus er ein søga fyri seg. Abbi okkara doyði 26. mars 1930 við Ernestinu, also vóru júst 20 ár í millum, at abbi doyði og at Manni varð fødd­ ur. Manni er elstur av okk­um fimm brøðrum. Hann gekk í barnaskúla á Ziska­trøð, og síðani fór hann í skriv­stovu­ læru hjá ommubeiggja á Føroya Bjór. Men ikki kann sigast, at hann hevur slitið nógv­ar skrivstovustólar í sín­um langa lívi. Í tíðini á Føroya Bjór kom hann í samband við sera nógv fólk, bæði í Klaksvík og úti á bygd, tí allir handlarnir, sum Føroya Bjór seldi til, høvdu samskifti við skrivstovuna av og á, og har sat Manni. Tað er einki at taka seg aftur í, at Manni er ávirkaður av tíðini á Føroya Bjór, tí mong av teimum sambondunum, hann hevur í dag, fekk hann, tá ið hann starvaðist har. Á ungum árum, ja langt áðrenn hann fór í læru, fekk hann áhuga fyri bilum. Tað mundi vera pápa­beiggi okkara Hjør­leif, sum íbirti tann áhugan. Hjørleif, sum tá hevði hýruvognsstøð, átti tá einsa­mallur heilt upp í 12 per­són­bilar og bussar samstundis. Satt at siga er tað fyrsta eg minnist um Manna, at hann átti nógvar smáar bilar, sum vit spældu við á gólvinum; tá var eg fýra ár og hann fjúrtan, ja, tá spældi Manni framvegis við bilar, meðan aðrir javnaldrar koyrdu knallert. Skoytast kann uppí her, at hann enn saml­ar uppá teir smáu bil­ar­ nar og eigur í dag fleiri enn hundrað. Hesin eldhugin fyri bilum hevur fylgt Manna; hvør minnist ikki greina­ røðina um gamlar bilar og bil­støðir í Norðlysinum, sum Manni hevði fyri nøkrum árum síðan – fólk tosa um hana enn. Er bilur á mynd á Facebook, so er tað skjótt og væl at hann hevur tíðarfest hana. Fyri Manni hevur hetta verið einastandandi. Hann var nógv á Vágsheygnum, har Hjørleif hevði sína hýru­ vogns­støð. Hann vaskaði bilarnar, og við hesum for­ vann hann sær nøkur oyru frá Hjør­leifi. Við tíðini gjørd­ ist bilurin hansara arbeiðs­ pláss. Hann fór nú eisini at koyra hýru­vogn hjá Hjør­leifi og gekk við lív og sál upp í útsjónd á bilinum. Seinni fekk hann sær egnan hýru­ vogn, og ikki kann sigast ann­að enn, at ungdómurin í Klaks­vík, sum hevði áhuga fyri bilum, mangan tosaði um bil­ar­nar hjá Manna, hvussu reinir flottir teir vóru og hartil pynt­aðir við alskyns listum og øðrum við. Hann hevur ikki bara koyrt egnan bil. Eitt skifti starvaðist hann á Strand­ferðsluni í Klaks­ vík, har hann fyri tað mesta koyrdi bil. Í 1978 setti hann enn eitt klípi í sína bilsøgu, tí tá fór hann til Danmarkar at nema sær útbúgving sum koyrilærari, sjálvandi var ávirkaður av faðiri okkara, sum var koyrilærari alt sítt lív. Tá ið hann kom aftur eftir lokna útbúgvin, stovnaði hann sær egnan koyriskúla, og honum so líkt, so gekk hann sera høgt uppí tað starvið. Hann hevði altíð úr at gera, og koyrdi til fyri heilt fáum árum síðani. Herfyri varð Manni heiðr­ aður fyri at hava verið 30 ár í Klaksvíkar Sløkkiliði. Tú skal leita leingi eftir fólki, sum eru so nærløgd sum Manni. Tað, ið hann gong­ur uppí, er hundrað prosent. Innan ítrótt hevur hann verið KÍ ein hollur stuð­ul. Eg havi ikki orð fyri, hvussu nógva tíð hann hevur nýtt til lokala felagið. Alt frá at verða venjari í lægri deildunum og hægstu við hevur felagið biðið hann veitt eina tænastu. Enn tann dag í dag fylgir væl við, hvussu gongur hjá dreingjunum, sum hann vandi í 90’unum – millum teirra teljast navn­ framir menn sum t.d. Todi Jóns­son, Jákup Mikkelsen, Eyð­un Klakkstein og Aksel Jo­hannesen. Tað kundi verið ein long søga um hansara tíð sum aktivur leikari í KÍ, men tað verður at liggja hesa ferð. Hann var á tí kenda ‘66-liðnum, og haðani eru ikki so fáar søgur, sum hann veit at siga frá. Tá ið KÍ spælir á Djúpu­mýru, stendur hann trúliga við síðulinjuna hvønn dyst í neon­littum jakka sum vaktur fyri felagið. Tað eru slík fólk, eitt felag eigur at hjúkla um. Tað ið sonurin, Jóhan fór at vísa góðar fótbóltstaktir á vøll­inum og byrjaði at tosa um at fara á ein fótbólts­ skúla í Danmark, var ikki langt frá hugsan til handling hjá Manna. Aftur her gekk Manni hundrað prosent í upp­gávuna og flutti til Dan­ markar við soninum fyri at stuðla honum í sínum dreymi. Framanundan búði dótt­irin Lina í Vejle, hagar tey fluttu. Manni er nú byrjaður at rykkja pelarnar í Danmark uppaftur, tí nú liggur leiðin aftur til Føroya at búgva og arbeiða. Føðingardagsbarnið er í Danmark føðingardagin. Manni, hjartaliga til lukku við degnum! Birgir Í morgin fyllir Manni Waag Høgnesen sekstifimm ár Myndin er tikin í samband við 90 ára føðingardagin hjá Lydiu Christiansen í var hildið á ellisheiminum í Runavík, tann 06.09.14, Vit vilja vegna Lydiu takka fyri ein sera góðan dag saman við familju, kenningum og teimum í mintust Lydiu tann dagin Fimm ættarlið av Skála Lydia Christiansen, fødd 1924 , Hansa Christiansen, fødd 1954, Sóleyð Christiansen, fødd 1976, Maria karstensdóttir, fødd 1995, og Barbara Gaardbo, fødd 2013