hósdagur 23. apríl 2015síða 15

Fríggjadagur 24. apríl 2015 sosialurin 46 15 Olaf Olsen hevur feirað sín áttati ára dag. Dagurin varð hildin við nógv­um gestum í nýggju hølunum hjá samkomuni Elim í Søldarfirði, fríggjadagin 17. apríl frá kl.17.00. Har vóru fleiri, sum ynsktu at bera Olafi eina heilsan. Maria, ið er systur Olaf, tók nakað soleiðis til um elsta beiggja sín: »Olaf, sum er elstur av okkum, hevur altið verið ein góð fyrimynd hjá okkum systkjunum!« Jakku í Søldarfirði Olaf er sonur Agnas og Jacob Olsen, ofta róptur Jakku í Søldarfirði. Olaf vaks upp hjá foreldrum sínum í Søldarfirði, har hann fekk góðan førning í sína lívsskjáttu, bæði frá foreldrunum og í samkomuni, har pápi hansara var ein av teim mest framstandandi talarunum. Barnaheimið hjá Olafi var ikki eyðmerkt av tí, sum er stórt og ríkt í mannaeygum; og stundum var tað sjúka, sum legði sítt dapra ljóð yvir heimi. Olaf vaks upp í einum heimi, har systkini vóru 8 í tali. Olaf er elstur. Pápi Olaf, Jakku í Søldarfirði, var vanligur arbeiðsmaður og hevði onga hægri skúlagongd, men um ein kom á gátt hjá Jakku, sum eg onkuntíð gjørdi, skuldi tú trúð, at maðurin hevði lisið á onkrum lærdum há­ skúla; danskar, norskar og enskar teo­logiskar bøkur í hópatali. Jakku í Søldarfirði var víða lisin og vitandi maður, sum kundi oysa av síni vitan bæði í skrift og talu, og ikki minst í samkomuni í Søldarfirði og á stóru samfelgasmøtunum hjá brøðrasamkomuni í Føroyum. Kanska kundi man sagt um hann, at hann var ein sjálvlærdur gud­ frøð­ingur. Hóast Jákup Olsen var 50 ár eldri enn eg, so kendi eg hann væl og hevði sum blaðungur maður samskifti við hann frá tíð til aðra – eg kendi hann sum ein hollan eldri vin! Olaf og pápin Maðurin, sum eg havi lýst her, er pápi Olaf Olsen. Høvdu vit ein góðan mann í Jakku í Søldarfirði, fingu vit tað tvífaldað í syni hansara, Olafi, sum hevur arvað nógv av einastandandi eginleikunum hjá pápanum, sum vit kunnu vera takksom fyri. Olaf og samkoman Eg havi kent Olaf frá tí eg var ungur, men eri komin at kenna tey bæði, Hannu og Olaf, sum okkara vinfólk, síðani vit fluttu inn á Glyvrar at búgva í 1983. Tað er serliga í samkomuhøpi, at vit og Olaf hava okkara samskiftið. Samkoman í Berøa eigur ein dyggan stuðul í Olafi, har hann altið er til staðar saman við konuni Hannu. Tá Olaf ikki er á møti, so kann ein vera vísur í, at hann er í vinnuligum ørindum onkustaðni – og hann er framvegis ein virksamur »vinnulívsmaður«, um ikki aktivur sum í yngri árum. Tað er ikki so sjáldan, at Olaf tekur orðið í Berøa, og tá hann ger tað, so er tað altið væl undirbygt og gjøgnumhugsað, og tá hann setur seg aftur, hevur man fingið eitthvørt, sum vigar nógv í virði; og ofta kastar hann nýtt ljós yvir tekstin, sum hann velur at tala út av. Í eini samkomu kann vera nógv at taka støðu til, og har kunna vera ósemjur av ymiskum slagi, og kanska onkuntið stendur í botni í onkrum máli. Í slíkum umstøðum hevur Olaf mangan roynst góður, tá hann leggur fram síni ráð, sum hann heintar úr lívsvísdómi sínum og tí friðarsøkjandi diplomatiska platformi, sum hann so meistarliga fótar sær á. Tað passar væl upp á Olaf, tað, sum Harrin sigur í fjallaprædikuni: »Sæl eru tey, sum fáa frið í lag; tí tey skulu kallast børn Guds«. Hesi evnini at sameina og fáa frið í lag, er tó ikki bert nakað, sum eyðkennir hann í tí andaliga høpinum, men eisini í tí politiska og vinnuliga so mangan baldruta lívinum. Olaf og vinnulívið Olaf fór tíðliga til skips, og tá hann valdi sær útbúgving, so hevði hon við sjógvin at gera. Olaf fekk skips­ føraraprógv í 1965. Men Olaf ynskti kortini ikki at gerast sjómaður burtur­av, men valdi sær eina lívsleið, sum vinnulívsmaður á landi – hetta var bæði gott og heppið fyri fólk og land! Hugurin hjá Olafi lá kortini til sjógvin, og hann hevði eina stóra vitan um tað, sum hevði við sjógvin, skip og fiskarí at gera. Hann gjørdist tí ein vinnulívsundangongumaður í føroyskari sjóvinnusøgu, bæði sum stjóri á Vónini í Fuglafirði og sum stjóri á P/F Beta í Saltangará, sum kom at verða hansara lívsstarv, har hann hevur megnað, at reisa nakrar bjartar vinnuvitar. Olaf og Cubatrolararnir Tað var Olaf, sum sá møguleikarnar í teimum átta tiltiknu Cubabátunum, sum vóru burturlagdir og rustaðu við Ringarnar inni við Hulk. Tá var tað, í 1977, at Skipafelagið Føroyar tók stig til at stovna reiðaríðið Beta, sum skuldi eiga og dríva fiskarí við hesum átta skipum, sum mannamillum vórðu kallaði »Cubatrolararnir«. Olaf Olsen varð settur sum stjóri, og undirritaði hevur tað fatan, at um ikki júst Olaf hevði sagt ja til hetta, so hevði Beta als ikki sæð dagsins ljós – og so høvdu Føroyar verið mikið fátækari! Olaf var stjóri á Beta í meira enn 20 ár, og við Beta og teimum átta fyrr so rustaðu Cubatrolarunum er ein varði settur innan føroyska fiskivinnu, við tað, at tað eydnaðist Olafi, sam­ an við góðari skipsmanning, at leiða føroysku fiskivinnuna inn á nýggjar veiðimøguleikar, sum í dag umboðar ein munandi stóran part av veiðinøgdini hjá føroyskum fiski­ skipum. Olaf og hagtøl Olaf sá tíðliga søguliga virði í alskins skjølum, sum grundarlag undir hagtølum, sum seinni kundu koma at vera ein ótømandi vitanarkelda hjá fiskivinnuni í framtíðini. Tíðarskeiði, ið Olaf sæt sum stjóri á Beta, fór einki skjal niður í pappírskurvina, men varð arkiverað sum eitt annað gull­ stykkið, við tí úrslitið, at P/F Beta, við Olaf Olsen á odda, kom at standa fyri einum keldubanka, sum ikki eigur sín maka í heiminum, grundað á 30 ára trolaraveiðu hjá skipunum hjá Beta. Eisini her hevur Olaf sett ein varða, sum ikki einans føroyingar fara at rætta seg eftir, men eisini útlendskir granskarar av ymiskum slag. Í al­ tjóðahøpi er hesin keldubankin kendur undir heitinum: Multiple Data Source – Beta´s Trawler Opera­ tions; (fjølbroytt datakelda – trolara­ virksemi hjá Beta) Gáva Guds Sum vinnulívsmaður hevur Olaf givið føroyska samfelagnum nógv, og við sínum nýhugsanum og íverksetaradirvi, hevur Olaf verið bein­leiðis við til at geva arbeiði til nógv fólk og harvið tað dagliga breyði, sum skal til í einum húsarhaldi. Undirritaði er av teirri fatan, at skapandi vinnulívsfólk eru Guds gáva og Guds svar til fólkið, upp á bønina: »Gev okkum í dag okkara dagliga breyð!« Tí hvussu skuldu vit forvunnið okkara dagliga breyð, um ikki arbeiðsplássini vóru tøk!? Og hvussu skuldu vit átt arbeiðspláss, um tað ikki var vegna áræði hjá vinnu­lívsfólkum?! – Olaf Olsen var ein av hesum fólkum, sum Gud sign­ aði Føroyar ígjøgnum! Takk fyri Olaf, og Gud signi teg og øll tíni, og alt tað, sum liggur í kjalarvørrinum av tínum arbeiðslívi, og til lukku við teimum 80! Poul Jóhan Djurhuus Gjaranes@olivant.fo Olaf Olsen 80 – enn virksamur NØVN Vinnulívsmaðurin Olaf Olsen Trolararnir hjá Beta inni í Runavíkini