mikudagur 13. mai 2015síða 40

FRÍGGJADAGUR 15. MAI 2015 SOSIALURIN 55 40 T að var sum eitt snarljós. Men ikki sum eitt snarljós úr erva, og toruveður var als ikki. Men annars sum eitt snarljós. Á bussferð í Marokko við kósini móti býnum Fez, stegðaðu vit í einari tjóðlund. Har eru hesar forkunnugu apurnar við ongum hala, sum eru tjóðdjórið hjá Gibraltar, men eisini búgva í øðrum londum. Ferðafólki dámar væl apulótirnar hjá halaleysu apunum, so vit vóru har nøkur úr ymsum londum og heimspørtum. Millum annað vóru har eini hjún úr landi, har sum kvinn­ ur ganga í burka, tí bara eygu teirra mugu síggjast, og sjálv­ar noyðast tær at síggja. Konan var í burka úr fín­ um klæði, silki kanska. Og lit­urin á hesum fína stakki var ikki minni glæsi­ligur, koboltbláur ella aqua­ marine kanska, sum eru vakrastu litir í okkara verð. Og onnur verð er ikki til. Hon gav apunum jarðarnøtur, hendan unga gifta kvinnan. Men við eitt vendi hon sær á og hugdi at mær. Tað var sum eitt snarljós. Bara eyguni sóust, tey vóru myrk. Men uttan um eyg­uni hevði hon málað bylgjur, ella logar?, í sama ørandi liti sum burkan. Um tað riggaði? Ja, sum eg segði, sum eitt snarljós. Gandakent, for­ kunnugt, óvæntað. Kvinnukúgan kalla vit í okkara heimsparti hetta, at kvinnur noyðast at ganga í tjaldi og hyggja gjøgnum ljóaran. Men tær halda tað ivaleyst vera kvinnukúgan, tá kvinnur kenna seg noyddar at vera í klæðum, sum forða blóðrenslinum og geva andaneyð. Sum alt annað í hesi syndugu verð er kvinnukúgan relativ. Neyvan hava tey í teimum londum, har sum kvinnur krógva seg í burka, slíkar idiotiskar spurningar sum vit hava í okkara fjølmiðlum: hvørjum hyggur tú at hjá hinum kyn­inum? Tí svarið kann bara vera eittans: eygunum. Hvørjum hyggur tú at hjá hinum kyninum? Hvørjum hyggur tú at hjá sama kyni ber neyvan til at spyrja í hasum londunum, so dánt her hjá okkum, sum kalla okkum framkomin. Annars er tað ein skitin ósiður, sigst, at hyggja at konufólki. Men tað gera øll mannfólk og so nøkur konufólk afturat. Spurningurin er, um ósiðurin ikki er vorðin ein siður, ein tradisjón, tá so nógv brúka hann. Hvussu var annars í Marokko, spyrja fólk? Óført, ein heil vika, átta dagar og sjey nætur uttan avfall. Eg helt ikki, at tað bar til. Í Morokko er seyðurin eisini við landsvegirnar. Men hann er í fylgjum, og hjá hvørjum fylgi er seyðamaður, sum ansar eftir, at seyðurin fer ikki út á vegin. Í Marokko ber neyvan til at tryggja seyð. Og lønin hjá seyðamanninum er uttan iva minni enn tryggingin kost­ar, um nøkur er. Og langt var millum snapsirnar. So tá ein tænari eftir døgurðan spurdi, um nak­ar vildi hava te, affi ella schnapssss, hildu vit, hann skemt­aði. Tað gjørdi hann ikki. Hann hevði snaps. So sanniliga. Vit fara heim aftur á hálvbardu klettarnar við leysakasti. Hvør er munurin á einum morgni í november og einum morgni í mai í Føroyum? Í mai er ljóst og kavi, í november er myrkt og tátt. Annars er nógv lættari fyri sam­ vitskuna at búgva í landi, har sum heyst ella vetur eru alt árið og ikki hatta tvætlið við fýra árstíðum. Tí tá sólin skínur, stilli er og turt, skalt tú mála, grilla og royta illgresi alt í senn. Tú ert pliktaður, tá veðrið er gott. Og tað er tíbetur sjáldan, sum jólagás summarnátt. Í Betlehem var føðideildin stongd jólaaftan tá fyri 2015 árum síðani, men eingin mótmælti, tað vitað er um. Nú er føðideildin í Betlehem stongd med alla uttan h. Eingin keisari er longur í Rom, so ikki ber til at gera keisaraskurð. Landsstýrið hevur strikað punkt­ gjaldið, tollin, á kosmetikki, tí so er bíli­gari at sminka fíggjarlógina. Snarljós úr burka Finn Johannesen Høgni Djurhuus fekk Móðurmáls­ viðurslønina 2012 Høgni Djurhuus MYND: HEINESEN MYNDIR Yrki: Heri Jakobsen Bústaður: Lærari Hvat ætlaði tú at blíva, tá tú bleivst vaksin: Barnadreymur mín var at gerast lærari. Tað bleiv eg - og eri tað enn - og mær dámar tað SERA væl Hvat burdi hitt kynið vitað um títt kyn: At vit menn eru ikki so galnir kortini Hvat burdu børn vitað um tað at vera vaksin: Helst einki, tí "den tid den sorg"!!! Hvat var seinasti dreymurin, tú gjørdi til veruleika: At gerast útoyggjalærari, og tað hendi mest sum av tilvild Hvat er títt besta heimaráð: Balla teg væl og djúpt undir dýnuna, tá rættuligt og herviligt MANNFÓLKAKRÍM herjar kroppin!!!!! Hvat hevði gjørt heimin til eitt betri stað: Sáttur og semja!! Nær vart tú seinast veruliga ovfarin: Tá eg brádliga stóð undir liðini á kærum vinmanni, sum eg sjáldan síggi, tí hann býr uttanlands Tað sein­asta, tú hevur lært, er at: Tað er, at egoisman stórtrívist í Føroyum Tann støðuga ringa samvitskan snýr seg um, at tú: ikki náddi tað, eg hevði sett mær fyri Enda setningin: Føroyingar burdu... ... latið vera við at grátið um hjálparloysi og líkasælu, men heldur víst dirvi og dugnaskap! BAKSÍÐAN