hósdagur 16. juli 2015síða 32

Fríggjadagur 17. juli 2015 sosialurin 81 32 G! er farið av bakkastokki, og tað merkir, at hundraðtals ungdómar ferðast úr øllum landinum til tjaldingarøkið í Gøtu. Tjaldingin er fyri mong ein stórur partur av G! festivalinum, og á hvørjum ári eru nógv fólk og gott lív í á økinum. Summi keypa sær enntá atgongd til tjaldingarøkið uttan nakrar ætlanir um at yvirnátta, men bert fyri at sleppa inn at hitta aðrar ungdómar. Hendan myndin er tikin um middagsleitið hósdagin, men longu mikudag byrjaðu tey ungu at seta upp tjald á økinum. Danska veðurstovan DMI boðar frá regni alt vikuskifti, men vónandi ávirkar tað ikki hugagóðu tjaldararnir, sum nú eru til reiðar at njóta tónleikin, hugnan og víðagitna tjaldingarøkið á G!. Stóra tjaldingarviku­ skiftið fyri framman Uni Holm Johannesen Yrki: Tíðindamaður Bústaður: Tórshavn Hvat ætlaði tú at blíva, tá ið tú bleivst vaksin? Tað var so grúðiliga nógv. Njósnari, sjónleikari, bókavørður, kovboy, fuglaskrímsl, tyrluskipari. Men journalistikkurin varð skjótt mín størsta passjón. Hvat átti hitt kynið vita um títt kyn? Eg skal ikki svara fyri hinar, men tað kemur fyri, at eg pelli fyri at sleppa undan at fáa skeld. Hvat áttu børn vitað um at vera vaksin? At lívið er ofta monotont og keðiligt, og tað er í fínasta lagi. At lívið hevur sínar saftigu síður, og sínar minni saftigu síður. At tað ræður um at hava eina realistiska tilgongd til lívið. At løtuvinningar eru ikki nógv verdir. At tú fellur ikki uttanfyri tað normala, um gerandisagurin er fátáttaður. At kjarrgalna tráðanin eftir lukkuliga lívinum, sum bombarderar teg frá øllum ættum, er høpisleyst gykl. Hvat var seinasti dreymurin, tú gjørdi til veruleika? At eg eri so priviligeraður, at eg havi tað gott og sleppi at gera tað, sum eg tími best, er ein dreymur, sum eg verði alsamt meira fegin um, sum tíðin gongur. Tað ljóðar sum ein kliche, men tavadenn, tað passar. Um tú tordi, so hevði tú? Sett skúlagongdina á standby, rivið skítfult av mánaðum úr kalendaranum, fari út í heim at sansa og uppliva tað, eg bara lesi um í bókum og fjølmiðlum og síggi í sjónvarpinum. Men eg tori ikki. Hvat hevði gjørt heimin til eitt betri stað? Eg skal nokk byrja við mær sjálvum. Eg vil fegin duga betur at taka í egnan barm, at vera meira opin og lurta eftir øðrum sjónarmiðum og taka til mín og viðurkenna, at eg havi ikki altíð rætt. At brúka dialogin sum høvuðsamboðið at koma til niðurstøður. Men so eisini, at tey fólkini, sum fara upp í politikk sum idealistar og samvitskufull menniskju, men enda við at brúka politisku skipanina til egnan vinning, mintust, hvar tey komu frá. Nær var tú seinast veruliga ovfarin? Tað var nokk, tá ein vaktarmaður hjá Helle Thorning veittraði við mínum súru undirbuksum. Eg hevði ikki tømt mær ryggsekkin, tá eg tveitti telduna í og skundaði mær á tíðindafund, tí Thorning skuldi útskriva val. Tað vardi meg ikki, at allar taskurnar skuldu kannast við inngongina. Vaktarmaðurin fann ongan knív í ryggsekkinum, bara einar skitnar undirbuksir. Hann staðfesti stillisliga, at her var nokk eingin vandi á ferð. Tað seinasta, tú hevur lært, er? Veit ikki, um eg nakrantíð læri tað, men eg royni at minnast til, at tað, sum kann níva meg í gerandisdegnum, og sum fær meg at taka synd í mær sjálvum, er faktist ein fullkomiliga idiotisk petitessa, tá onnur verða fødd til ræðuliga líðing og bardaga at yvirliva. Tann støðugt ringa samvitskan snýr seg um? Tann konstanta kenslan av, at eg fái ikki nokk burturúr, og at tað, eg avhendi, kundi verið nógv betri. At eg hugsi ov lítið um tey, sum eru illa stødd og tað djevulska órættvísi, tey eru fyri, meðan eg ikki rætti teimum eina hond. Enda setningin: Føroyingar áttu at: ...so forferdiliga nógv. Sett krøv, tá politiska støðið er so vánaligt og arrogant, at tað rópar til himmals. Verði deyðatroyttir av, at einki fær avleiðingar. Verði provokeraðir, tá løgtingsformaðurin ikki er meira at sær komin enn at rópa oman einar trappur, at hann hevur onga viðmerking. Havt størri virðing fyri serfrøðini. Hildið uppat við háðandi at funnist at teimum, sum áhaldandi geva sítt ískoyti til almenna kjakið. Og so burdu føroyingar eisini av álvara gagnnýtt tað veldiga potentialið, sum er í hesum landinum.