týsdagur 21. juli 2015síða 36

juli 12 Ólavsøkan 2015 Í ár er tað Ann Dahl Hansen, prestur í dómkirkjuni í Havn, ið skal halda prædikuna í kirkjuni ólavsøkudag. Hvør prestur, sum skal prædika, fylgir eini ávísari raðfylgju, so at tað altíð er tann prestur, ið hevur verið í starvi longst, men ikki hevur hildið prædiku á ólavsøku fyrr, sum eigur tørn. Hetta merkir, at prestarnir vita í mong ár frammanundan, nær teir skulu prædika, og so varð eisini hjá Ann Dahl Hansen. – Jú, tað eru fleiri ár síðani, at eg visti, at eg skuldi prædika á ólavsøku 2015. Tað er eisini so, at vit hava ein eykamann kláran, um presti berst undan ólavsøkudag. Tá er tað tann prestur, sum skal prædika tvey ár seinni, sum traðkar til, so hann má eis­ini fyrireika seg. So eg havi longu skriv­að eina olavsøkuprædiku fyri tveim­um árum síðani, men tíbetur kundi rætti presturin halda taluna tað árið, sigur Ann Dahl Hansen, sum varð sett í starv í 2008, og tí er næst í røð­ini at halda ólavsøku- prædikuna. Hóast tað ikki verður almanna­ kunngjørt, hvør prædikar á ólavsøku fyrr enn í juni, so hevur hon longu fyrireikað taluna í fleiri mánaðir. Teksturin fylgir kirkjubókini og í ár er tað skriftbrotið úr Matteus evangelium kapittul 16, vers 24 til 27. – Hetta er ein sera rannsakandi tekstur, og eg havi arbeitt nógv við hon­um. Jesus tosar um at avnokta seg sjálvan, at taka upp kross sín og at lata sítt lív. Eg haldi hetta er ein sera viðkomandi tekstur fyri okkara tíð, sigur hon. – Hóast eg havi ein ásettan tekst at halda meg til, biði eg altíð Gud um at geva mær ein boðskap at bera kirkju­fólkinum, og tað trúgvi eg eis­ ini, at eg havi fingið hesaferð, sigur Ann Dahl Hansen. – vit hava tað gott her í Føroyum og umstøðurnar at vera trúgvandi er nógv betri enn í mongum øðrum lond­um. Her hugsi eg um, at vit kunnu savnast frítt um Guds Orð, uttan at óttast at vera forfylgd ella dripin fyri okkara trúgv. Kortini eri eg farin at spyrja meg sjálva, er tað so lætt at vera kristin í Føroyum í dag, sæð í ljósinum av tekstinum til prædikuna í ár, hugleiðir Ann Dahl Hansen um, uttan at vit skulu avdúka over nógv um ólavsøku- prædikuna. Hendan ólavsøkan verður sjálv­ andi nógv merkt av, at hon sjálv skal prædika, men annars verður hon vænt­andi sum flest aðrar ólavsøkur fyri Ann Dahl Hansen og familjuna. – Ólavsøkurnar hjá okkum eru ofta merktar av størvunum hjá mær og mann­inum. Hann tekur ofta upp, tá ólavsøkan verður sett, meðan eg gangi skrúðgongu ólavsøkudag. Ann­ ars hava vit nøkur føst støð, vit plaga at vitja, eins og at vit ofta standa í básum fyri ymisk ítróttarfeløg. Eftir setan­ina ólavsøkuaftan hevur verið fast­ur siður at fara niðan til okkara til ein drekkamunn, og tá støkkur øll fam­iljan ofta inn á gólvið. Í ár verið eg neyvan tann, ið situr longst uppi, men tey skulu tó vera hjartaliga væl­ komin at vitja kortini, greiðir Ann Dahl Hansen frá. Alt verður tó ikki gleði og gleimur á ólavsøku. Ann Dahl Hansen sigur, at nú eru brátt trý ár liðin, síðani mamma hennara andaðist. – Hon setti sín dám á ólavsøkur okkara, meðann hon var hjá okkum. Hon og øll familjan hava eisini altíð stuðlað mær í mínum prestakalli, og hon var ómetaliga stolt av, at eg var vorðin prestur. Hon hevði heilt víst sitið í kirkjuni ólavsøkudag, um hon enn varð her, so eg vænti, eg fari at bera henni eina heilsu, tá eg skal prædika, sigur Ann Dahl Hansen at enda. Ann Dahl Hansen sigur, at familjan hevur altíð spælt ein týdningarmiklan leiklut í hennara starvi, og tí fer hon at minnast mammu sína, tá hon skal prædika á ólavsøku Danjal av Rana, danjal@sosialurin.fo Fari at minnast mammu » Ólavsøkurnar hjá okkum eru ofta merktar av størvunum hjá mær og manninum. Hann tekur ofta upp, tá ólavsøkan verður sett, meðan eg gangi skrúðgongu ólavsøkudag« Matt. - Kapittul 16 v24 Tá segði Jesus við lærisveinar Sínar: "Vil onkur koma aftan á Mær, má hann avnokta seg sjálvan og taka upp kross sín og fylgja Mær. v25 Tí tann, sum vil bjarga lívinum, skal missa tað; men tann, sum missir lív sítt fyri Mína skuld, skal finna tað. v26 Tí hvat batar tað menniskjanum, um tað vinnur allan heimin, men má lata sál sína afturfyri! Ella hvat kann menniskja geva aftur fyri sál sína! v27 Menniskjasonurin skal koma í dýrd Faðirs Síns við einglum Sínum; og tá skal Hann lata ein og hvønn fáa aftur eftir atburði hansara.