týsdagur 11. august 2015síða 10

Mikudagur 12. august 2015 · Nr. 91 10 Sosialurin Forhenværende grosserer og fabrikant Christian Peter­sen sov stille ind d. 25/7, 4 mån­ eder efter sin 90 års fødsels­ dag. Christian blev født i den lille by Abkjær vest for Haderslev, hvor hans for­ ældre havde en gård. Han havde dog ingen interesse for landbruget, så som 15 årig fik han sig en læreplads i en manufakturhandel i Haders­lev. Dette skulle blive begyndelsen til hans lange karriere som grosserer og fabrikant, idet han som 30 årig i 1955 startede sit eget tekstil-engros firma “Heika”. Samtidig med starten af Heika begyndte han også på sine mange rejser til Fær­ øerne, som han besøgte ca. 125 gange. Her overtog han Einar Storr´s engros-for­ retning og blev derfor mest kendt på Færøerne som Einar Storr's Efterfølger. Også privat var Christian meget aktiv: Han blev tidligt medlem af partiet Venstre, hvor han i 10 år var for­ mand for den lokale vælger­ forening i København, samt 2 gange op­stillet til Folke­ tinget, han var meget enga­ geret i arbejdet i hjem­stavns­ foreningen “Sønderjyden”, hvor han også var formand i 10 år, og han gik også meget op i sit arbejde som frimurer, hvor han nåede 10. grad og bestred et par embeder. At rejse var også hans store passion, og sammen med hustruen var han ofte på rejser langt fra hjemmet, lige fra USA i vest til Kina i øst. Til sidst måtte han dog rejse alene, f.eks. til Brasilien og Indien, hvor han var over 80 år gammel. Han nåede at besøge i alt 44 lande. Til sidst skal lige nævnes, at han som 78 årig blev HF student og samme år blev immatrikuleret ved teologi studiet på Københavns Uni­ versi­tet. Han og hustruen fik 3 børn, 4 børnebørn og et olde­ barn. NØVN Minningarorð um Binu Justinussen Leirvík f. 3. september 1955 – d. 19. mars 2015 Dagarnir, tá allir føroyingar tosaðu sólarmyrking, og ta upp­living hon fór at geva okk­um ta einu ferðina, vóru vit syskin savnað um okkara systur Binu, har deyðans myrk­ur so líðandi tók valdið, og okkara Bina slóknaði. Sólin fór afturundir, fjørð­ ur­in varð rógvin, og myrkið seig seg oman yvir okkum. Torført er at seta orð á ta máttloysiskenslu, sum tú stendur í, tá sjúka ger um seg, og tú ikki fært hjálpt. Tú hevur ikki orku at flyta teg, men mást liva við vónini og lata trúnna bera teg við síni styrki. Bina, okkara Bina. Vit øll áttu hana, og øll vildu vit eiga hana. Hon var tann elsta í syskinaflokkinum og var ein fyrimynd fyri okkum. Tá hon gjørdist sjúk fyri níggju árum síðani, fingu vit øll ein hvøkk. Alt steðgaði upp, men tíbetur kom hon fyri teg aft­ ur, um enn tað sá svart út. Bina tók ábyrgd, har hon var, og var so góð við okkum øll, hennara trúfesti var stórt. Tær uppgávur, sum henni vóru givnar, vóru væl úr hond­um greiddar. Familjuna vart tú so góð við, og vit eru tær so takksom fyri tað, tú við tínum lívi hev­ur verið fyri okkum. Tú hevur verið okkara savnandi miðdepil. Tú hevur hildið okk­um syskjum so væl sam­ an, og lívið uttan teg er tor­ ført. Sorgin er har alla tíðina. Tú kendi ábyrgd frá ungum árum, og eg eri tær ómetaliga takksom fyri tann leiklut, tú hevði fyri meg frá ungum árum av. Títt lív var okkara lív. Hóast tú stóran part av tín­ um lívi búði í Havn, so vart tú so ófør at halda okkum sama­n. Tú elskaði at hava okkum øll hjá tær, og børn okkara vóru títt eitt og alt. Títt arbeiðspláss vart tú góð við. Øll tíni ár á Barna­ heim­inum høvdu stóran týdn­ing fyri teg, og tú helt øll tíni sambond so væl við líka. Tú vart so góð við øll, sum vóru har, og allar vin­ kon­urnar, sum tú knýtti vina­bond til. Nógv børn og vaksin, bæði á Barnaheimi, barnagarði og vøggustovu, hava merkt tín kærleika og tína umsorgan. Sjálvt um tú vart so sjúk, so vart tú knýtt at arbeiðsmarknaðinum til tú legði árarnar inn. Tú hevði ein so stóran vilja at ar­beiða, og tín virðing fyri arbeiðs­ plássinum var stór. Tú vart ein lítillátin per­ són­ur og best dámdi tær at vera og gera alt í tí stilla. Tú gjørdi ongantíð nakað burt­ ur úr tær sjálvari. Góða Bina, eg havi tær nógv at takka fyri. Takk fyri tað tú vart fyri meg og míni. Tíðin, síðani tú fórt frá okkum, er merkt av, at tú ikki longur ert ímillum okkum. Merkisdagar hava verið, og vit tosa um, at hetta slapst tú ikki at uppliva, og hvat hevði tú sagt. Ofta kemur okkurt fram og hugsað verður, at hetta átti eg at fortalt Binu. Tað ber ikki til við orðum at siga frá tí longsli eftir tær, sum býr í einum. Veruleikin er harður at halda seg til. Tú vart so glað, tá tú fekst eina nýggja íbúð við Ranggil at búgva í, og vit, bæði stór og smá, gleddust saman við tær. Tú gleddi teg til at tær lítlu genturnar hjá beiggja, sum tú vart so góð við, kundu koma beint úr skúlanum til tín, men soleiðis skuldi ikki verða. Tín sól var komin so langt vesturum, so tú náddi ikki at síggja vesturskinið frá tíni íbúð, sum tú annars hevði glett teg til. Góða Bina, tú mátti ígjøg­ num nógv. Nógvir túrar nið­ur til Danmarkar at fáa heilsu­bót hava verið. Alla tíð­ ina megnaði tú at vera tann, sum hevði greiðu á øllum. Eg ferðaðist mangan túrin við tær, tú hevði so gott skil á øllum og kundi leiða meg runt í Keypmannahavn úr tíni sjúkrasong. Alla tíðina varðveitti tú vónina um lívið. Tín 60 ára føðingardagur er 3. september, men so­leið­is skuldi ikki verða. Tín sjúkra­ lega var torfør, men ongantíð gramdi tú teg um tína lagnu. Takki fyri, at eg slapp at vera um teg í hesum trupla parti av lívinum. Uttan styrk frá Várharra hevði eg ikki megn­ að tað. Hesi orð eru fátøk, men eru av hjarta skrivað. Prest­ur byrjaði sína góðu prædiku til tína jarðarferð við einum ørindi úr ískoytis­ sálmabókini nr. 625, sum Sólrun Michelsen hevur yrkt. Hetta ørindi, sum fleiri av okku­m eru vorðin góð við: Fylgjast saman sorgin, gleðin, eingin kennir tíman vegin, hvør og ein má knossa sítt. Fekk eg bjálka tungan sendan, Harrin bar tó tyngra endan. Varnaðist tað hjarta mítt. Takk fyri alt góða Bina og hvíl í friði. Systir tín Joan Christian Petersen til minnis – kendur í Føroyum sum Einar Storr´s Efterfølger Tøkk Eina hjartans tøkk til tykkum øll, som komu í mín 80 ára føðingardag, og gjørdu mær dagin so ómetaliga hugnaligan og ógloymandi. Heilsan Regin á Rógvi Tøkk Eg takki hjartaliga øllum tykkum ið mintust meg á 85 ára degnum tann 6. Juli. Takk fyri gávur, blómur og til tykkum mongu, sum hildu dagin saman við mær og mínum. Kærar heilsanir Hans Jacob Olsen Streymnes Tøkk Vit bæði gingu í hjúnalag í Keypmannahavn tann 26. juni í ár. Takk til tykkum øll, ið gjørdu okkum hendan dagin ógloymandi. Takk fyri gávur, heilsanir og góðynski. Durita og Teitur