týsdagur 6. oktober 2015síða 14

Mikudagur 7. oktober 2015 · Nr. 115 14 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 NØVN Halt um tíni penslabørn, kín teimum og lat tey dansa ein fagnaðardans, undir tínari hond, nú tú verður sjeyti. Dansa ein vals, ein foxtrot ella reinlendara! Ikki at forgloyma - ein føroyskan dans um løriftið í einum føstum stevi, sum lyftir aldudrag, boðabrot og bylgjukamb í hasi og vasi, í einum inn – og útsúgi, upp í litríkum hjóma, sum vit hóma, tá ið brimið stendur í grasi. Vallingar og lygnir brosa. Kanska er slætt útiá, og landbrimið lesur Faðir vár, tá kemur motorbáturin glintandi inn ímóti lendingini millum bogar og sker og tosar sítt aldargamla frummál við flúr, fles og tanga. Bygdarfólk standa og pranga, skottast á bakka, hella nakka og vanga, síggja fólk koma og fara og góðs og sekkir, seyð og leysafæ nema við mannahendur umborð og í land, um bygdastrendur og rendur. Strokini fúka undan eini sjeyti ára gamlari hond. Hetta eru penslabørn Amariels, sum dansa ein litríkan dans. Hjartaliga til lukku við pápa tykkara!!! Frits Amariel Norðoy sjeyti ár 9. oktober Símun Pauli Jacobsen Í Lukas evangelium finna vit nakað áhug­a­vert í sam­ bandi við kristiliga tæn­astu: »Ein av fólk­inum segði við hann: »Meistari, sig við bróður, at hann skal skifta arvin við meg!« Men hann segði til tey: »Menniskja! Hvør hevur sett meg til dómara yvir tykkum ella at skifta tykkara millum! So segði hann við tey: »Síggið til og varðið tykkum fyri allri havisjúku! Tí lívið hjá ongum stendur í tí, sum hann eigur, um hann so hevur almikið góðs«. Hetta var nakað av eini roynd. Ein maður kom við einum fíggjar­ ligum trupulleika til Jesus. Tá í tíðini var tað siður, at um ein maður átti tveir syndir, so skuldi fað­irins ogn verða skift soleiðis mill­um synirnar, at tann eldri fekk tveir triðingar, og tann yngri ein triðing av ognini. Í hesum føri var tað kanska soleiðis, at tann yngsti kravdi meira enn ein triðing, ella enn eldri hevði fingið meira, enn hann skuldi hava. Tað er ikki hugs­ andi, at tann eldri kundi koma til Jesus við einum órættvísi krávi. Krávið var nokk rættvíst, men hvat svaraði Jesus. Hann segði: »Menniskja! Hvør hevur sett meg til dómara ella skiftara hjá tykkum?« Eitt løgið svar. Her kemur ein maður við einum veru­ lig­um fíggjar­l­igum trupu­lleika, og so verður hann so­leiðis settur til síðis. Møguliga fór hann heim til sínar vinir og greiddi teimum frá, at Jesus als ikki var áhugaður í sosial­ um viður­skiftum. Hetta var vreuliga ein fíggjar­ ligur trupulleiki, ein trupulleiki, sum kirkjan ofta tosar um. Tók Jesus henda fíggjarliga spurning til gjølla umhugsan? Nei. Hann svar­aði: »Menniskja! Hvør hevur sett meg til dómara ella skiftara hjá tykkum?« Kristilig ábyrgd Hetta ljóðar sum eitt paradoks, men tað er tað ikki. Sum kristin hava vit ábyrgd av tveimum ting­um. Tað fyrsta er at boða Jesu Kristi evangelium. Tað seinna er at um­ seta kristindómsins prinsippir í teimum sosialu viðurskiftum. Jesus lærdi, at hin kristni er jarðarinnar salt. Jesus nevndi salt, tí salt gevur smakk til matin. Stór nøgd av mati vildi farið til spillis, um einki salt var. Tá tey kristnu eru burtur, skalt tú síggja, hvat kaos vildi verði bert eftir einum degi. Jesus segði eisini: »Tit eru heim­ sins ljós«. Tað verður framvegis myrkari í okkara heimi, og tað er bara eitt satt ljós, sum lýsir, Jesus Kristus. Jesus sjálvur kom fyri at lýsa soleiðis at menniskjuni skuldu síggja Gud gjøgnum hann. Hans­ ara eftirfylgjarar skulu út­strála hansara ljós. Hann segði: »Latið so­ leiðis tykkara ljós lýsa fyri menn­ iskjunum. Kristus segði, at heimurin var økið, har saltið og ljósið skuldu virka. Teir trupulleikar, vit standa yvirfyri í dag, eru nógv álvarsamari enn mangur hugsar, og hvør einasti kristin hevur eina ávísa ábyrgd. Tann kristni er borgari í tveimum heimum. Skriftin sigur tí, at hann ikki einans skal biðja fyri teimum, sum hava politiskan myndugleika, men hann skal eisini gera sítt besta fyri tað land, hann livur í. Tann kristni er tann einasti veruligi ljósbari í heiminum. Men júst sum tað er ein vandi í, at saltið kann missa sína kraft, so er eisini ein vandi í, at ljósið kann verða burtur í myrkrinum, um tað ikki lýsir. Tey fyrstu kristnu vóru lýsandi vitnir. Heimurin kann kjakast um eina trúarvissu, men ikki um eitt broytt lív. Hetta er eitt úrslit av tí einfalda Jesu Kristi evangelium, tá tað verð­ ur boðað í Heilaga andans kraft og myndugleika. Tann kristni skal ikki einans fylgja Kristusi og læra av honum, hann má eisini handla. Heimurin dømir hin kristna eftir hansara lívi, ikki eftir hansara trúgv. Hansara verk avspegla hans­ ara trúgv. Apostulin Jakob segði. Men ein kann siga: Tú hevur trúgv, eg havi verk. Vís mær tína trúgv uttan verk, og eg vil vísa tær mína trúgv av mínum verkum. Ein evan­ gelistur varð einaferð spurdur, um hann ikki meinti at heimurin bleiv verri og verri. Hann svaraði: »Um tað er soleiðis, at heimurin verður verri og verri, so má tað vera hóast Kristi evangelium, og tey sum trúgva á hann«. Kelda: Billy Graham: Verden i Flammer. Kristilig tænasta KJAK Tøkk Vit takka tykkum øllum, sum gjørdu silvurbrúdleypsdagin hjá okkum 13. juni so hugnaligan og ógloymandi. Takk fyri gávur, heilsanir, góðar talur, sangir og gott undirhald. Takk fyri tit øll, sum hjálptu til á ymsan hátt. Kærastu heilsanir Fríðbjørg og Albert