týsdagur 13. oktober 2015síða 4

Mikudagur 14. oktober 2015 · Nr. 118 4 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Danjal av Rana Ein 76 ára gamal maður var í Føroya Rætti í dag dømdur fyri blygnaðarskemd í tveim­ um førum. Máðurin var ákærd­ur fyri at hava gjørt seg inn á ein hund tveir ferð­ ir innan fáar dagar, um­framt at hava gjørt seg inn á ein seyð. Ein maður greiddi í rætt­ inum frá, at hann hevði sæð mannin ligið við ketildraktini niðri á øklunum, meðan hann royndi at noyða ein hund til samlegu. Maðurin lá á eini gøtu millum hús og vitni greiddi frá, at tað var van­ligt, at fólk gingu og børn spældu á gøtuni. Lá nakin í túninum Eitt annað vitni greiddi frá, at hann, nakrar dagar eftir fyrru hendingina, hevði sæð mannin ligið nakn­an í túninum hjá ein­um triðja manni, eisini hesa ferð í eini roynd at hava sam­ legu við ein hund. Vitnið sá hend­ingina úr kamars­vind­ eyg­anum hjá dóttir síni og ógvaðist eisini við, tí gerðin var so sjónlig frá alfaravegi. Eitt triðja vitni greiddi frá, at hon, ein dagin var farin ein túr í hagan við familjuni, sá mannin í eini rætt. Komin nakað framvið síggja tey betri niður í rættina og síggja tá, at maðurin ger seg inn á eina ær niðri í rættini. Maðurin var eisini ákærd­ ur fyri at hava hótt eitt av vitnunum í málinum. Noktaði seg sekan Ákærdi maðurin noktaði seg sekan í øllum ákærunum, men ákærin metti at vitnis­ frá­greiðingarnar vóru so mikið góðar, at sannlíkt var, at tey talaðu sætt. Trý ymisk vitni greiddu frá trimum ymisk­um hendingum á trim­ um ymiskum støðum, men tó var eyðsæð, at framferðin hjá manninum var hin sama. Ákærin legði í síni enda­ligu framløgu dent á, at hend­ ingar­nar vóru farnar fram á alfaravegi, og at tað millum annað kundu verið børn til staðar. Verjin hjá manninum minti á, at maðurin var ákærd­ur fyri blygnaðar­ skemd. Spurningurin er sum so ikki, um gerðina í sjálvum sær, um maðurin hevur havt sam­legu við ein hund ella eina ær. Spurningurin í hesum málinum er, um mað­urin hevur skemma blygd­ina hjá nøkrum í hes­ um sambandi. Hann vildi vera við, at hendingarnar ikki fóru fram á almennum støðum, annað var inni í tún­inum hjá einum granna, meðan ein hending var farin fram á eini rætt uppi í einum haga. Maðurin hevði ikki ætlanir um at skemma nakran og tí var ikki talan um blygnaðar­skemd, vildi verjin vera við. Dómarin ikki samdur Dómarin var tó ikki heilt samdur. Maðurin var dømdur fyri blygnaðarskemd í sam­ band við misbrúki av hund­ inum, sum var farið fram mill­um hús. Misbrúkið av ærini, sum fór fram í eini rætt í haganum, var tó ikki at meta sum blygnaðarskemd, metti dómarin, tí hetta fór fram langt frá alfaravegi, utt­an stórvegis vanda fyri, at nakar óviðkomandi skuldi síggja, hvat fór fram. Maðurin var fríkendur fyri hóttanir móti einum vitni, millum annað tí sam­ svar ikki var millum frágreið­ ingar­nar frá ákærda og við­ kom­andi vitni í rættinum og tað, sum stóð at lesa í løg­ reglu­frágreiðingini. Maðurin var eisini dømd­ ur fyri brúkstjóvari í sam­ band við misbrúkið av hund­ inum, tí hann hevur nýtt ein hund, sum ikki er hans­ara egni, uttan avtalu við eig­ aran. Tó at maðurin var dømd­ ur sekur í dag, verður revs­ ingin ikki staðfest fyrr enn seinni. Eingin persóns­kann­ ing var gjørd av mann­inum og verjin ynskti, at hetta varð gjørt, áðrenn dómarin tók støðu til hvørja revsing mað­ urin skuldi fáa. Tað er vert at leggja til merkis, at maðurin ikki er dømdur fyri at hava gjørt seg inn á djórini. Tað var hann heldur ikki ákærdur fyri. Tað vísir seg, at tað er ivasamt, hvørt tað er revsivert yvir­ høvur, straffilógin nevnir einki um tað, meðan djóra­ verndar­lógin er ov veikt orðað, til at staðfestast kann, at tað er revsivert. danjal@sosialurin.fo Misbrúkti hund á alfaravegi Maðurin varð dømdur fyri blygnaðarskemd í tveimum førum, tí at fólk høvdu sæð hann gera seg inn á ein hund rættarmál Maðurin var eisini dømd­ur fyri brúkstjóvari í sam­band við misbrúkið av hund­inum, tí hann hevur nýtt ein hund, sum ikki er hans­ara egni Modellmynd Samlega við djór er misnýtsla Hundaeigarafelag Føroya er greitt ímóti misnýtslu av djórum, eisini kynsligari mis­nýtslu. Djóraverndar­ lógin sig­ur, at tað er bannað at mis­nýta djór, og at hava samlegu við einum hundi er at mis­nýta hundin. Tað sig­ur Fríða Matras Brekku, sum er nevndarskrivari í HUFF, Hundaeigarafelag Føroya. Hon heldur ikki, at trupul­leikin er at djóra­ verndar­lógin er ov veik ella ullint orðað. – Er tað einans mis­ nýtsla, tá talan er um at sparka, sláa ella royta djór? Er vanrøkt einans ikki at busta djórini, spyr Fríða Matras Brekku og vísir á, at hóast samlega við djórum ikki er nevnd í revsi­lógini, so eigur tað at vera um­fat­ að av djóraverndar­lógini. Fríða Matras Brekku ivast ikki í, at samlega við eitt djór er misnýtsla. Hon hev­ur langar royndir við aling av hundum og vísir á, at samlega ofta er sera pínu­full fyri tíkina. – Djór para seg, tey hava ikki sex, so sum vit menniskju hava. Tá djór vera parað er týdningar­ mikið, at tey eru av somu stødd, sigur Fríða Matras Brekku, sum vísir á, at ofta er neyðugt, at eigarin er hjá­staddur, tá ein tók skal parast við einum hundi, fyri at troysta hana. – At eitt menniskja skal hava samlegu við eina tík er uttan iva misnýtsla. Maðurin varð dømdur fyri blygnaðarskemd og ikki misbrúk av hundinum ella ærini. – Tað er gott, at mað­urin var dømdur fyri blygnaðar­ skemd, men eg haldi eisini, at hann burdi blivið dømd­ ur fyri misbrúk. Hon heldur, at tað hevði verið rættast at fingið ein ser­frøðing at mett um, hvørt hundurin er mis­nýtt­ ur ella ikki. – Vit hava tíverri tann trupulleikan, at vit fylgja døn­um eftir, eisini í hesum førinum, sigur Fríða Matras Brekku og vísir á, at heldur ikki í Danmark er sam­legu við djórum nevnd í revsi­ lógini. – Vit menniskju hava átikið okkum sjálvum ábyrgd av samfelagnum, av teim­um veiku í sam­felag­ num og eisini av djórunum og hundunum. Hundar eru júst sum vit menniskju, har býr bara einki ilt teimum, sigur Fríða Matras Brekku. danjal@sosialurin.fo