hósdagur 19. november 2015síða 8

Fríggjadagur 20. november 2015 sosialurin 134 8 persónssøga – Um ein hevur trupulleikar við bil­inum, so koma fólk einum til hjálpa, uttan at tað yvirhøvur er neyð­ugt at spyrja. Tað er tað sama um ein tumlar. Fólk steðga alt fyri eitt, og koyra ein har ein ynskir. Tey bjóða eisini einum heim til sín, har tey borð­reiða við mati og øðrum. Her er ein blíð­skapur, ið ikki er at finna aðra­staðni í Evropa, heldur hann fyri. Í mongdini av rósandi orðum og vendingunum um Føroyar og føroy­ ingar, steðgar Mohamed tó á eina løtu, og má viðganga, at tað er eitt, ið hann ynskti var betri. – Tað eru fleiri føroyingar, ið spyrja meg, hví eg tími at búgva her, tá veðrið er so ringt. Tað er eisini tað ein­ asta ringa við Føroyum, og eg veit enn ikki hvussu eg skal lata meg í. Men eg gerist vanur við tað, sigur Mohamed við einum brosi. Hetta er mín lagna Lívsferðin hjá Mohamed Ali byrjaði í Egyptalandi, har hann varð borin í heim. Har búði hann til hann var mitt í tjúgunum, tá foreldrini fluttu til Finnlands. – Røturnar eru egyptiskar, men eg eri finskur statsborgari. Foreldrini fluttu til Finnlands, tá eg var í tjúg­ unum. Seinni flutti eg so sjálvur til Íslands, har eg hevði eina fyritøku. Tað var í tí sambandi, at eg fyrstu ferð lærdi um Føroyar, tí eg plagdi at sigla við Norrøni til Íslands, greiður hann frá. Eins og sum hjá so mongum øðrum, so mátti Mohamed geva skarvin yvir, tá herviliga fíggjarkreppan skolaði yvir grannalandið fyri vestan. – Ísland endaði í eini djúpari kreppu, og eg misti fyritøkuna og eina rúgvu av pengum. Tá valdi eg at flyta aftur til Finnlands. Eg kom so í tankar um, at eg hevði nakrar vinir í Føroyum, og avgjørdi so at gera eina nýggja roynd í Føroyum fyri fýra árum síðani. Eg byrjaði fyrst Pizza King í Vágsbotni, og flutti so seinni í størri hølir á Áarvegnum. Eg hevði ikki komi til Føroyar, um tað ikki var fyri kreppuna í Íslandi, sigur Mohamed, steðgar á eitt bil, og leggur aftrat. – Hetta er mín lagna. Kendi ikki til rasismu Hóast Mohamed Ali kendi til fólk, ið høvdu aðrar trúgvir og áskoðanir enn hann, áðrenn hann kom til Evropa, so var tað fyrst, tá hann flutti til Finn­ lands, at hann møtti rasismu. – Trúgvin er eitt samband millum teg og Gud. Tað er eins egna val. Eg dømi ongan, óansæð um tey eru mus­ limar, kristin, jødar ella gudloysingar. Tað er eitt persónligt val. Í Egyptalandi var mín besti vinmaður kristin. Vit vuksu upp saman, og tað var aldrin nakar trupulleikar, at vit høvdu hvør sína trúgv, heldur Mohamed. Hóast meirilutin í økinum var mus­limskur, so kendi Mohamed held­ ur ikki nakað til, at kristin vórðu øðr­ vísi viðfarin. – Eg visti ongantíð, at slíkt var ein trupul­leiki, sigur hann. Hugmyndin broyttist tó skjótt, tá Mohamed flutti til Finnlands, og møtti fólkum, ið sóu hansara trúgv sum ein trupulleika. – Tað var tá eg kom til Evropa, at trúgv gjørdist ein trupulleiki. Nakrir av finn­unum, ið eg møtti, mettu at mín trúgv var ein trupulleiki. Eg skilt einki, tí í mínari uppaling var slíkt ikki nakað, ið vit løgdu dent á. Eg spurdi so fólk, hví eg varð øðrvísi við­farin, og tá fekk eg at vita, at tað var vegna rasismu. Eg visti ikki, hvat tað var. Eg hevði ongantíð hoyrt orðið fyrr, tí eg kendi ikki til trupulleikan í Egypta­ landi. Tað var fyrstu ferð í mín­um lívi, at eg hoyrdi orðið ras­isma, sigur Mohamed. Álopið í Paris var skeivt Yvirgangsatsóknin í Paris varð framd av níggju monnum, ið játtaðu seg sum muslimar og drupu í navninum hjá Allah. Mohamed Ali er sum flest onn­ur kedd um tilburðin, og leggur dent á, at hann ikki kennist við hesa upp­fatanina av Islam, ið loyvir dráp og yvir­gangi. – Tað, ið varð gjørt í Paris, er hundrað prosent skeivt. Islam merkir friður. So hesir menninir gjørdu júst tað øvugta av týdninginum av Islam. Tað eitur Islam, tí vit ynskja frið. Øll tey, sum gera móti hesum, meti eg, skilja ikki Islam, vísur Mohamed á. Hóast tað er ikki ókent, at mus­lim­ ar kring Evropa mangan fáa ákoyr­ ingar fyri hvat verður gjørt í navn­ inum av teirra trúgv, og mugu harvið standa til svars fyri atburðin hjá øðr­um, so hevur Mohamed Ali ikki upp­livað nakran tilburð við føroy­ ing­um, har hann fær spurningar um yvir­gang. – Eingin tosar við meg um nakað slíkt. Tað kann vera, at føroyingar skilja, at eg ikki dámi at tosa um poli­ tikk og slíkt. Eg ynski bara at arbeiða og hava frið. Hatta er ikki mítt øki. Eg trúgvi, at Islam er friður. Orðið merkir tað, so eg skilji ikki, hvussu tað ber til, at fólk uppføra seg soleiðis, sigur Mohamed. Mohamed Ali minnist tó á ein til­ burð, har ein føroyingar ikki dámdi hann vegna hansara trúgv. – Tað var ein maður, ið segði seg ikki dáma meg, tí eg var muslim. Eftir hansara tykki vóru allir muslimar brotsmenn og harðligir. Tað segði hann við meg, tá vit tosaðu saman eitt kvøldi. Men aftaná samrøðuna, gjørdust vit vinir. Kanska hevði hann mis­skilt okkurt, ella hevði onkrar ringar royndir við muslimum áðrenn, men vit gjørdust vinir. Í dag vitjar hann meg, tá hann er í Føroyum, sigur Mohamed. Allir muslimar eru ikki eins Vit eru við at nærkast endan av sam­ røðuni, men tað liggur enn Mohamed Ali nakað tungt á hjarta. Hann ynskir at leggja dent á, at allir muslimar ikki eru eins, og at tað ikki er rætt, at døma muslimar í Føroyum, fyri tað, ið muslimar aðrastaðni gera. – Mær dámar slett ikki tann harð­ skap og brotsverk, ið fólk gera í navn­ inum hjá Islam. Um nakar føroyingur hevur upplivað slíkt, so ynski eg bara at siga, at allir muslimar ikki eru líka. – Latið okkum taka eitt dømi við tveimum beiggjum, har annar er ein brotsmaður, meðan hin er ósekur. Tað er ikki rætt at døma tann óseka, og siga at hann er brotsmaður óansæð hvat, einans tí beiggi hansara er brots­maður. Tað er tað sama við mus­ limum. Tað er ikki rætt at døma okk­ um allar, vegna gerðirnar hjá nøkrum fáum, heldur Mohamed og setur orð á gerandisdagin í Føroyum. – Tað eru fleiri muslimar, ið liva friðarliga í Føroyum. Eg eri ein teirra. Vit eru partur av føroyska sam­felag­ num, og eru við til at byggja tað upp. Vit muslimar hava eisini tvey góð mus­limsk fyridømi í Føroyum, Mouldi og Nordin, báðir tveir muslimar, ið hava búð í Føroyum í eini fjøruti ár. Tað eru tveir muslimar, har man ikki hoyrir nakra søgu um harðskap ella brots­verk, sigur Mohamed, og ávarar um at trúgva øllum tú sært. – Men eg má eisini ávara um at trúgva øllum tí, ið fjølmiðlar skriva um muslimar. Helmingurin av tí, ið fólk lesa, møguliga alt, er skeivt. Um nakar er illur inn á muslimar, so døm okkum eftir tí, ið vit gera her í Føroyum. Døm okkum eftir tí, ið vit gera, ikki tí, ið hendir aðrastaðni. Um eg geri nakað skeivt, so døm meg, ikki onn­ur, sigur Mohamed Ali heldur álvar­samur at enda. hallur@sosialurin.fo Mynd: Polfoto – Tað, ið varð gjørt í Paris, er hundrað prosent skeivt. Islam merkir friður. So hesir menninir gjørdu júst tað øvugta av týdninginum av Islam, sigur Mohamed Ali »Føroyingar eru ikki rasistiskir. Teir eru gestablíðir, vinarligir, blíðir, erligir og hjálpsamir. Nógvir føroyingar hjálptu mær at byrja mítt lív her í Føroyum, og tað havi eg stóra virðing fyri. Eg hevði ikki klára meg í Føroyum, uttan at føroyingar hjálptu mær. Tað ynski eg at takka teimum fyri«