týsdagur 1. desember 2015síða 8

Mikudagur 2. desember 2015 · Nr. 139 8 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Tá løgreglan kom fyri at handtaka sonin, stillaði maðurin seg millum løgregluna og sonin og bað løgregluna sleppa sær av síni ogn BAÐ LØGREGLUNA SKRUBBA AV Í RÆTTINUM Danjal av Rana Ein maður varð í dag dømd­ ur fyri at hava órógvað løg­ regluna í arbeiði henn­ara. Dómarin gav hon­um 50 dagar treytaða fong­suls­ revs­ing, umframt sam­fe­ lags­tænastu í 60 tímar. Mað­u­rin skal eisini rinda sakar­málskostnaðin. Tað var í samband við hand­tøkuna av soninum, at maðurin órógvaði løgregl­ una. Í oktobur í fjør varð løg­ reglan boðsend, tí ein bil­ førari lá og koyrdi ørt. Ill­ gruni var um, at hann var ávirkaður av rúsdrekka. Tá løgreglan biður bilføraran steðga, koyrir hann tó und­ an. Ferðin gongur gjøg­num bygdir og endar á einum upp­dyrkingarvegi nærindis ein­um stalli, sum familja bil­ førarans eigur. Bilførarin fer úr bilinum og løgreglan ger seg til reiðar at handtaka mann­in. Nú kemur tó vend í. Út úr fjósinum kemur ein maður rennandi, algoystur, í øðini um tað, sum gongur fyri seg. – Eg var bangin fyri, at teir fóru at koyra tvørtur gjøg­num portrið, greiddi mað­urin frá. Sum frá líður gerst tað løgregluni greitt, at maðurin, sum kom renn­andi úr fjósinum er pápi bil­før­ aran. Annar løgreglumaðurin má nú taka sær av uppøsta páp­anum, hin roynir at halda eyga við soninum, með­an teir bíða eftir at fleiri løg­reglufólk skulu koma teim­um til hjálpar. – Hvat billa tit tykkum inn, tit hava einki at gera her, sleppið tykkum vekk, sigur maðurin, og stillar seg millum løgregluna og sonin, og noktar løgregluni at hand­ taka sonin. Hótti við byrsu Meðan teir so standa, tekur sonurin eina byrsu fram og hóttir løgreglumenninar við henni. Maðurin hevur fyrr í vikuni hótt onnur fólk við byrsuni, og nú vendir hann henni móti løgregluni. Annar løgreglumaðurin loypir tó til og fær stýrt byrsuni burt­ur frá fólki. Bilførarin, løg­reglu­ menninir og pápin standa so og togast um byrs­una, áðrenn tað eydnast løg­regl­ uni at fáa fatur á byrsuni. Løgreglumenninir søgdu í rættinum, at maðurin var sera uppøstur og noktaði at flyta seg, hóast hann var biðin. Hann rópti fleir ferðir eftir løgregluni, og sjálvt tá støðan gjørdist verri, og bilførarin tók byrsuna fram, vildi pápin ikki lata løg­regl­ una gera sítt arbeiði. Løgreglumenninir førdu í rættinum fram, at um pápin ikki hevði órógvað teir í ar­beiði sínum, høvdu teir havt tamarhald á støðuni, áðrenn maðurin fekk fatur á byrsuni. Tað var órógvanin hjá pápanum, sum gav son­ inum møguleikan at fáa hendur á byrsuni, vildi ákær­ in vera við. Sonurin varð handtikin og varðhaldsfongslaður í fýra vikur eftir hendingina. Tað málið er enn ikki komið fyri rættin. Tók kvørkratak á ungan mann Ákærdi varð eisini ákærdur fyri harðskap í tveimum før­um og blygnaðarskemd í einum føri. Tað var eftir eina veitslu, at tað kom til horna­ tøkur millum mannin og ein vinmann hjá soninum. Daman hjá soninum hevði verið heima hjá soninum, men hevði nú boðsent fólk­ um at koma eftir sær. Hetta líkaði eftir øllum at døma ákærda illa. Unga kvinnan greiddi í rættinum frá, at hon kendi seg ótrygga, tá hon var einsamøll við ákærda, og tí bað hon fólk koma eftir sær. Hon greiddi frá, at ákærdi var fullur og óður og gekk runt í húsinum og skeldaði. Gentan stongdi seg inni á ves­inum og ringdi eftir hjálp. Tá vinmenninir koma á gátt, gevur ákærdi teimum greið boð um at sleppa sær út, uttan gentuna. Ungi mað­ urin og ákærdi fóru til hend­ urs, sum endaði við at ákærdi sat oman á unga manninum og tók um kvørkrarnar á hon­um. Ein annar vinmaður kemur tó til og fær skumpa ákærda av unga manninum. Tá er tað, at ákærdi, sam­ bært ákæruritinum, tekur í gentuna og blakar hana eft­ir gólvinum. Hetta er hin ákæran um harðskap. Her er tó óvist, júst hvat er far­ið fram. Eingi vitni hava sæð mannin tveita gentuna, með­ an hon sjálv er ivasom um, hvørt maðurin gjørdi tað við vilja, ella kom undir seg, so at hon datt. Mussaði unga kvinnu Maðurin var eisini ákærdur fyri blygnaðarskemd móti ungu kvinnuni. Sjálvur vildi hann vera við, at hann hevði hjálpt gentuni til songar. Hann var komin heim eftir eina veitslu, og tá sótu sonurin, dótt­urin, gentan og onnur vin­fólk og drukku. Sonurin hevði fingið ov nógv, so ákærdi fekk hann at sova, áðrenn hann skuldi hjálpa ungu gentuni og dóttrini í song. Hann sigur, at hann mussaði dóttrini á kjálkan og segði góða nátt. Gentan fortaldi tó eina aðra søgu. Sambært henni lá hon og svav á kamarinum hjá soninum, tá ákærdi kemur heim, fullur og óður. Hon fór tí undan honum og legði seg á kamarið hjá dóttrini. Tá sigur hon, at hann fylgdi eftir henni og royndi at mussa hana tríggjar ferðir á kjálkan, áðrenn hann lyfti dýnuna og ætlaði at leggja seg hjá henni. Ákærin bað um fong­suls­ revsing í minst 60 dagar. Hon vísti á, at ungi maðurin hevði fingið merkir um háls­ in eftir kvørkratakið og at gentan eisini fekk ein skaða í økslina. Harumframt hevði hann heilt greitt órógvað løg­regluna, hóast hann var biðin um at fara burt­ur. Eisini metti ákærdi, at søg­ an hjá gentuni, um at hann hevði ætlað at mussa hana, var sonn. Hon vísti eis­ini á, at maðurin í 2007 fekk ein treytaðan dóm fyri harð­ skap. Noktaði seg sekan Maðurin noktaði seg sekan í øllum ákærunum. Verjin legði dent á, at talan var um ein pápa, sum var bangin um sonin, og tí vildi verja hann. Hann førdi ferð eft­ir ferð fram, at hann ikki vardi gerðir sonarins, men at hann einans vildi hjálpa soninum, og øtaðist yvir nógvu ferð­ ina, sum løg­regl­an hevði elt sonin eftir upp­dyrk­ingar­veg­ num. Verjin vildi vera við, at harðskapsmálini høvdu lítl­ an og ongan týdning, tí løst­ irnir vóru smáir, og at enda metti verjin, at talan var um eitt muss á kjálkan, og tað kann ikki geva stórvegis revsing. Verjin vildi tí í mesta lagi hoyra talan um ein treyt­ aðan dóm. Dómarin fann mannin sekan í trimum av teimum fýra ákærunum. Hann metti, at tað var prógvað, at maðurin hevði forðað løg­ regluni at útinna sítt arbeiði, hóast hann varð biðin um at flyta seg. Ákærdi er eisini funnin sekur í ákæruni um harðskap móti unga manninum, með­ an hann er fríkendur fyri harð­skap móti gentuni. Maðurin er eisini funn­in sekur í ákæruni um blygn­ aðarskemd. Dóm­a­r­in segði í sínum við­merk­ing­um, at hóast ein koss­ur á kinnið kanska ikki beinleiðis er umfatað av lógini um blygnaðarskemd, so vóru umstøðurnar av slík­um slag, at talan er um blygn­aðar­ skemd. Gentan greiddi eis­ini frá, at hon kendi seg ómeta­ liga illa við av hesum.