mánadagur 21. desember 2015síða 46

VIKA 52 • 21. DESEMBER 2015 22 MIÐLAHÚSIÐ ÓKEYPIS LÝSINGARBLAÐ Ein, sum er kreativur, er skapandi, og Steintór Rasmussen hevur verið skap­ andi sum fáur, nú tímaglasið hevur hevur talt 55 ár í niðaru helvtina av glasinum. 400 síður eru prentaðar upp undir jól í ár, sum vísa brotpettir úr hesum skapandi í bókini “Lívið er mítt listaverk”. Tað eru trý ár millum okkum, og eg eri eldri, og bókin er hugvekjandi fyri meg, tí eg eri ein partur av høvuðs­ hendingunum, standi bert á einum øðrum stað enn høvundurin, síggi ting­ini frá ikki akkurát sama vinkli, og tað sær ongin. Her er talan um ævisøguligar endur­minningar, sum verða settar inn í søguna, sum gongur fyri seg kring okkum og uttanfyri okkum, uttan fyri landoddarnar. Tað er altíð spennandi at sleppa at kaga inn í lívið hjá einum rithøvunda og tí er ævisøgur ella endurminningar hugtakandi. Tær kunnu eisini vera vónbrótandi, tí vit hava tað við at gera okkara egnu søgu um persónar, og tá vit nú hoyra, hvat høvundurin sjálvur leggur í eina søgu, so er ikki altíð sam­ ljóð millum tað vit sjálvi tulka og tað høvundurin hevur langt til grund. Eg eri ikki maður fyri at meta um bókmentaliga virði í eini ævisøgu, tað kann so ongantíð gerast til annað enn mín meting, men eg kann geva eina meting av einum tíðarskeiði, sum eg sjálvur havi upplivað og her er Stein­ tór neyvur og rættuliga sannur. Fyri meg vil Steintór altíð standa sum skapandi ódnin aftanfyri tón­ leika­liga nýbrotið Frændur, og teirra fyrsta útgáva, sum kom út fram í móti miðjuni av áttatiárunum í farnu øld. Her var veruliga talan um nýbrot, sum talaði til hjartað. Nýggir tónar, nýggir sangir, ungdómsins vreiði og uppreistur og ein deiliga óbúgvin og barnslig tilgongd til lívið. “Hundurin brúni” gjørdist eitt “hitt” langt út yvir tað vanliga í føroyskum høpi. Og fyrst og fremst, tí talan er um eitt knall­ gott lag, evnað av Steintóri og síðan teksturin, sum í føroysku mál­búna lýsir klassamunin, nakað sum upptók okkum vinstrahallu upp­reistrar­sinn­ aðu, sum so fegin vildu ganga aðrar leiðir, enn undan varð slóðað. Steintór fer í bókini aftur um yrk­ ing­arnar, eini hundrað í tali. Yrkingar, sum vit hava gjørt okkum okkara egnu tankar um, ið eru eins berættigaðir og hansara egnu. Og forvitnisligt er at síggja, hvussu hann sjálvur kelar fyri sínum yndisbørnum í teksti. Steintór er 55 ár, eg eri 58 ára gamal, vit hava góðar 1200 felags vinir á facebook. Vit hava nógv til fe­ lags og serliga tíðina vit hava livað. Og tíbetur eru vit ymiskir. Meðan Stein­tor eksploderaði í áttatiárunum í kreativiteti, stríddist eg við at gerast vaksin og stýra lívinum og nú tori eg at skriva, at eg næstan øvundaði honum, at hann fekk so nógv frá hondini. Men sjálvt í øvund kendi eg stóra gleði av tí hann fekk frá hondum. Tónleikur og orð hava tað við sær, at tey finna leið inn í sinnið og har liva tey sítt egna lív og tey verða tikið fram og viðgjørd av heilanum, tí stóru telduni, sum enn ongin mannagjørd telda kann kappast við og í hesi teld­ uni hevur tónleikurin livað, síðan eg hoyrdi hann fyrstu ferð. Hann er slit­ sterkur og dygdargóður og fyri meg eru Frændur við oddamanninum javn­settir við Kim Larsen, Sebastian og Af­zelius og enntá uppreistrarróp long­ur úti í heimi. Eg havi undrast hvussu tað ber til, at tónleikur hevur havt gróðrarbotn í okkara fiskivinnuhøvuðsstaði, sum er so gjøgnumseyraður av hægri málum sum materialismu og Gudi. Tað er ein sannroynd, at uttan ískoytið innan Klakk hevði føroyskur popptonleikur verið munandi fátækari. Her norðuri í okkara parti av land­ in­um varð tú ikki roknaður fyri nak­ að, uttan at tú sigldi og helst vann gylt av peningi. Og høvundurin tekur hetta fram, tí neyðugt er at for­telja, at hann var nakrar vikur við nóta­bát­in­ um Durid, fyri at vísa á, at hann eisini er maður og at hann hevur piss­að í salt­vatn. Eg sigldi eisini sum ungur eitt sindur, og tað var bara fyri at vinna pengar og prógva, at eg eisini var maður. Eg hvørki treivst ella tímdi at vera til skips. Eitt tað besta eg visti sum smá­ dron­g­ur, var í føðingardøgum at sleppa at hyggja í myndabøkurnar hjá fólki. Hetta lovar Steintór okkum í bókini. Vit kunnu fylgja høvundanum og lívs­bókin vekir nógv hugnalig minnir. Og vit sleppa eisini at heilsa upp á ungdómsmentorin hjá Steintór, Helle Heinesen, sum fekk stóran týdning fyri ung í Klaksvík og Eysturoynni, ta stuttu tíð hon fekk loyvi at virka, áðrenn krabbamein feldi hana. Rør­ andi at lesa um hetta sterka vinar­ band. Eg lesi bókina hjá Steintór sum eina ávegis søgu og tað skuldi ikki undrað meg, um vit fáa eina líknandi søgu aftur at frá hansara penni um eini 20 ár. Virkin er hann sum fáur og hevur dirvið at skapa. Steintór er ein íblástur, tí hann torir at vera tann hann er og hann er ikki bangin fyri at ganga nýggjar leiðir. Soleiðis skuldu øll verið. Eina fullkomna ævisøgu um Stein­ tór mugu onnur skriva, men hetta er frískligt, sum 55 ára gamal, at luta lívið á hendan hátt fyri al­menn­ing­ inum. Tað er djarvt av Steintóri. Tann fullkomna bókin er ikki skrivað enn, men eg keddi meg ikki at at lesa um Steintór og vinirnar, um kærleika og frið og so sjálvandi eitt sindur av lívsins døkku síðu eisini. Jústinus Leivsson Eidesgaard Skaparin úr Grótinum Vilmund Jacobsen T ógvhandilin Igloo í Sverrisgøtu 19 í Havn hevur nú broytt navn til Tógvhúsið. Tað eru trý ár síðan, at Jansy Simon­sen yvirtók handilin, og nú helt hon, at tíðin var komin til navna­broyt­ ing. Føroyskt og útlendskt Høvuðsvøran í Tógvhúsinum er, sum nýggja navnið eisini sigur, tógv og alt til hondbinding. – Vit hava føroyskt tógv frá Snæld­uni og Sirri, og vit hava eisini nógv útlendskt tógv - til øll endamál. Jansy Simonsen sigur, at handilin selur tógv, stokkar og annað tilhoyr til binding. – Eisini havi eg umboð upp á norska tógvmerkið Gjestal, Dale og Du Store Alpakka. Hon sigur, at síðan tey yvirtóku handilin, hevur hon ikki minst lagt seg eftir at hava tógv, sum bara Tógv­ húsið hevur. – Sjálv havi eg altíð bundið nógv, og eg haldi, at ein slíkur handil eisini eigur at vera forvitnisligur og øðrvísi í sínum úrvali. Ein stórur partur av úrvalinum var ikki her, tá eg keypti. Jansy Simonsen sigur, at sum eigari av handli við vørum til tað handaliga, heldur hon tað eisini vera umráðandi, at handilin mennist og flytir seg. – Neyðugt er at fylgja við, hvat rørist á hesum marknaðinum, bæði her heima og uttanlands, leggur hon aftrat. Ymiskt at síggja Í Tógvhúsinum eru ymisk bundin pløgg at síggja, sum kunnu geva við­ skiftafólki íblástur. – Eg haldi tað vera umráðandi, at viðskiftafólk kunnu síggja, hvussu ymisku sløgini av tógvi síggja út í bundnum pløggum. Tí havi eg lagt meg eftir at binda pløgg til íblástur fyri vitjandi í handlinum. Jansy vísir á, at nú handilshølini eru dagførd, og húsini annars eru sett í góðan stand, er ikki óhugsandi, at hon, sum tíðin gongur, kanska fer at hava bundin pløgg til at selja í handlinum. – Men, fyribils bindi eg bara til fram­vísan og íblástur til míni við­ skifta­fólk, leggur hon aftrat. Eisini á facebook Tógvhúsið í Sverrisgøtu 19 er opið frá mánadegi til og við hósdag frá klokk­ an 11 til 17.30, fríggjadag frá klokkan 11 til 18, og leygardag er opið frá klokkan 11 til 16. – Tey, sum hava hug at fregnast um okkara útboð, eru vælkomin at ringja á tlf. 315264, og vit eru eisini á face­book undir navninum - Tógvhúsið, sigur fryntligi handilseigarin, Jansy Simon­sen. Iglo kallast nú Tógvhúsið Eftir at hava átt og rikið tógvhandilin Igloo í miðbýnum í Havn seinastu árini, hevur eigarin nú gjørt av at geva handlinum sítt egna navn – Tógvhúsið Tógvhúsið er ein spennandi og forvitnisligur handil í hjartanum í Havn