týsdagur 22. desember 2015síða 12

Mikudagur 23. desember 2015 · Nr. 148 12 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 HUGLEIÐINGAR Sælari er at geva Dávur Winther Myndir: Dávur Winther Konan stóð í køkinum og mól spón­inum í einum stórum potti av reyðkáli, heimagjørdum reyðkáli, sum skuldi havast á jólum, tá øll familjan savnast til ein góðan bita. Í køkinum hevur Alexandra tað tryggu kønu hondina á øllum – og er hon ein meistarakokkur til so mangt. Tá heldur Frits seg eitt sindur burtur frá fyri at geva frið og fyri at finna ró sítt, setist hann aloftast við einum tekniblokki ella eini vatn­litsmynd á bríkini í køkinum, tí so er hann við alíkavæl og kann njóta um ikki annað henda deiliga angan og stákanina í køkinum. Hann festir sær í ein vindil, og so er enn ein sertakur angi ella eitt annað kryddarí í himmlahválvinum, som røkkur frá bonkinum og yvir at eym­hettuna. Tó er tað ein bakstur, sum Frits er hovmeistari fyri – tað eru tey serstøku rugbreyðini, sum hann í mong Harrans ár trúliga hevur bakað. Ja, tað verður ikki keypt eitt einast breyð har í húsinum. Øll verða bakað og strokin av Frits'sa listahondum – og smakkurin er har­eftir. Tá ið tú kemur at garði hjá Frits og Alexandru, sært tú straks, at her býr ein listamaður. Her andar av lív og list. Garðurin er list­ prýdd­ur við ymiskum verum, sum hvønn morgun heilsa Frits, góðan morgun. Inni í utragarðinum ligg­ ur eitt yvirvaksið tannhjól, ein av ímyndunum, sum Frits hevur málað í óendaligheitir alla sína tíð, hjólið – ímyndin av tí óendaliga ella ævinleikanum. Hjólið, sum eis­ ini ofta er hálvt í málningum ell tekningum hansara, tí hann sum smá­drongur einaferð sá ein heysta­ vogn bakka úr eini løðu, og sá bert helvtina av hjólinum um durin. Tá ið tú gongur niðan í túnið standa smáir málaðir steinar – glað­ ar andlitsmyndir og heilsa tær væl­ komnum. Inni sæst tapetið valla fyri máln­ingum og tekningum, eisini sprekum, sum eru málað – ikki fyri at varðveita tey, men fyri at geva teimum lív, sum glað andlit og spenn­andi verur. Onkuntíð eri eg sloppin at fylgja málningunum hjá Frits í málingaklyva hansara, hvussu teir broytast og skifta skap og snið, sum tíðin líður. Tað er áhugavert, men ikki minni áhugavert at hoyra tær mongu og drúgvu søgurnar, sum liggja handan málningarnar. Eingin málningur hjá Frits er mál­ að­ur av tilvild, allir eru stroknir av kærleika, og allir fáa teir lív og liva sítt egna lív – mongum at gleði. Eg kom innar í hetta fjálga heim, har maðurin hevur pensilin sum sítt listaamboð og har konan hevur stokkarnar sum sítt listaamboð. Tað eru komin mong litrík pløgg av hennara hondum, sum ikki ein og hvør kann gera henni eftir. Hon er tikin úr leikum at binda, ikki bert eftir uppskrift, men sniðgevur sjálv og bindir har eftir, listarlig pløgg, sum prýða hana væl og teimum mongu, ið hava fingið eitt plagg av hennara hondum. Vit setast innar í góðustovu, sita uppafturá og taka samanum ymiskt í farandi ári – Vit fegnast um, at skulu handa jól saman við børnum okkara og ikki minst abba­ børnunum. Eitt lítið serligt brá sæst, tá Frits fortelur, at lítli Frits úr Danmark eisini kemur. Tá ið eg takki fyri og skal biðja gleðilig jól, pikkar á dyrnar. Tað Steintór Rasmussen, sum hevur eina bók undir arminum. Vildi bert bera tær eina jólakvøðu við »Lívið er mítt listaverk«, segði Steintór og beyð góðan dag. Og so fór prátið aftur á glið um listina og lívið og fyritreytir fyri, at hesi bæði skulu trívast - og Alexandra kom aftur rennandi við meira kaffi og meira heimagjørdum køkum. Á fyrstu síðu í bókini hevði Stein­tór skrivað: Tín sangur er til deyvstumm, Tín málningur til blind, Títt lív er sum ein yrking, Títt lív er sum ein mynd. Frits gjørdist rørdur og glaður. Mær rann til hugs »Profeturin« hjá Kahlil Gibran, har hann tekur ymiskt upp, m.a. um at geva: »Tit geva lítið, tá ið tit geva av ognum tykkara. Heldur er tað, tá ið tit geva av tykkum sjálvum, at tit geva. Tað er gott at geva, tá ið onkur biður um tað, men betri er, um givið verður av egnari fatan, uttan at nakar biður tykkum um tað. Og tit, sum taka ímóti, tyngist ikki av takklæti fyri ikki at leggja ok á tykkum og á tann, sum gevur. Heldur eiga gávurnar at gerast sum veingir, ið lyfta bæði hann, ið gevur og hann, íð fær«. Frits fór eftir tveimum vatnlits­ myndum at geva mær og Steintór hvør sína og gav enn einaferð frá sær úr ríka hugaheimi sínum. Mynd­evnið hesaferð var um jólini. Hálv­ir kirkju­ galvar, húsaveggir og hálv hjól, sum tú kann seta sam­an ella fáa at renna saman við kær­leika, gávumildni og jóla­gleði­boð­skapinum. Kahlil Gibran sigur víðari: »Vin­ ur tín er fylling longsul tíns. Hann er ong tín, sum tú sáar við kærleika og heystar við takkarbøn. Tá ið tú skilist frá vini tínum, harmast tú ikki. Tí tað, tær hóvar best við vini tínum, kann verða skilligari við fráveru hansara, eins og fjallið er tað fyri hirðanum, tá ið hann skoð­ ar tað úr dalinum«. Gleðilig jól. Í aldingarðinum hjá Frits á Bøvegi í Fuglafirði angar av lív og list. Men henda dagin, eg legði at landi fyri at biðja góð jól og takka fyri tað brátt farna, var eisini ein annar angi eisini eitt annað kryddarí. Steintór Rasmussen og Frits Johannesen www.gevidblod.fo Felagið Blóðgevi Blóðbankin á Landssjúkrahúsinum J.C. Svabos gøta 43 100 Tórshavn Telefon: 30 45 22 Teldupostur: bbank@lsh.fo Blóðgevarar í Suðuroy Rannsóknarstovan á Suðuroyar Sjúkrahúsi Sjúkrahúsbrekka 19 800 Tvøroyri Telefon: 34 32 70 Teldupostadressa: lab@ssh.fo Klaksvíkar Blóðdonorlið Rannsóknarstovan á Klaksvíkar Sjúkrahúsi Sniðgøta 1 700 Klaksvík Telefon: 45 45 45 Teldupostadressa: labblod@ks.fo