hósdagur 4. februar 2016síða 8

FRÍGGJADAGUR 5. FEBRUAR 2016 SOSIALURIN 15 8 Seinastu árini er játtanin til fólkakirkjuna skerd munandi, og fyri 2016 er fíggingin av fólka­ kirkjuni soleiðis samansett, at kirkju­skattur – sum er frívilligur – telur áleið 85 prosent, meðan fígg­ ing­in frá landinum er 15 prosent. – Lóggevur landið innum kirkju­ gátt, so viðførir tað uttan iva, at kirkjan missur limir. Og missa vit limir, so merkir tað beinan vegin stórar sparingar, vísur Jógvan Fríðriks­son á. Samstundis eru onnur viður­ skifti við, sum Jógvan Fríðriksson hevur í huga, tá ið umræður sam­ bandi millum land og kirkju. – Tað sigur seg sjálvt, at við 15 prosentum sleppur eingin »part­ eigari« at trýsta avgerðir niður yvir høvdið á fólkakirkjuni. Mín ábyrgd sum biskupur er jú eisini at tryggja, at fólkakirkjan ikki missir sínar limir. Í dag hava vit yvir 80% av fólkinum, og tú kanst spyrja, hvat vit tola at missa í limum, fyri at fram­vegis verða uppfatað sum fólksins kirkja, sigur Jógvan Fríðriks­son. Vegamótið nærkast Í næstum fer Føroya fólk at uppliva politisku viðgerðina av uppskotið um at loyva borgarliga vígslu til samkynd. Tá løgtingsnevndirnar eru lidnar við sína viðger, skal mál­ ið aftur fyri tingið. Hetta málið er tó ikki nakað, sum fólkakirkjan hev­ur málsræði yvir. – Politikararnir eru vælkomnir at gera so nógva lógir teir ynskja. Eg haldi ikki tað er uppgávan hjá kirkjuni at hava hugsanir um tað, uttan so, at lógarsmíðið ávirkar kirkj­una beinleiðis, sigur Jógvan Fríðriksson. Skulu vit tó meta út frá gongd­ ini í londunum kring okkum, so er bert ein spurningur um tíð, áðr­enn fólkakirkjan sjálv ella limir í fólka­ kirkjuni noyðast at taka støðu til, hvussu farast skal fram á hesum økið. – Eg haldi, at vit mugu taka hetta mál í størsta álvara. Tú kanst siga, at talvið um tey samkyndu er vitjunartíðin hjá fólkakirkjuni og hjá samstarvinum millum kirkjuna og landið, sigur biskupur. Hansara hugsan er, at hóvliga má farast fram, í hesum eyma máli. – Politikararnir skulu finna út­av, hvat teir ætla at gera. Og so skal fólkakirkjuni taka støðu til, hvat fólkakirkjan skal gera nú og fram­yvir, sigur Jógvan Fríðriksson. Hann er av teirru sannføring, at uttan hóvliga framferð, so kann hetta merkja, at limirnir í fólka­ kirkj­uni fækka, og kirkjan harvið má taka støðu til, um hon skal ein­ skilja seg frá landinum. PERSÓNSSØGA »Tú kanst siga, at talvið um tey samkyndu er vitjunartíðin hjá fólkakirkjuni og hjá samstarvinum millum kirkjuna og landið« – Politikararnir skulu finna útav, hvat teir ætla at gera. Og so skal fólkakirkjuni taka støðu til, hvat fólkakirkjan skal gera nú og framyvir, sigur Jógvan Fríðriksson BARBARA HOLM Í 90’unum segði Jógvan Fríðriksson alment, at hann tók virkna frástøðu frá øllum niðrandi út­sagn­ um ella hugsanum um samkynd. Og framvegis hevur hann stóra virðing fyri stríðnum hjá teimum sam­kyndu. Hann vísur á, at í Før­ oy­um hava vit søguliga sæð út­ flutt ymiskar samfelagsbólkar, snøgt sagt, tí vit ikki hava havt rúmd fyri teimum. – Í Føroyum hava vit ikki ráð til at styggja fólk burtur, og tí má vera pláss fyri øllum her, sigur biskupur. At tey samkyndu kenna seg forfylgd í Føroyum, skilur biskup­ur væl. – Tað hevur verið sárt at sæð, at tey samkyndu hava ver­ið forfylgd og niðra. Vit siga mang­ an, at tað hava tey ikki, men vit mugu helst bara vera erlig og við­ganga, at tað hava tey í øll­ um førum í onkran mun, sigur biskup­ur. Hvussu tað man kennast, kann biskupur ikki seta seg inní. – Ímynda tær at verða for­ fylgd­ur ella hongdur út, tí onkur heldur tú ert ónormalur. Tað er ov nógv fyri meg, sigur Jógvan Fríðriks­son. Fólkakirkjan fyri øll Í fólkakirkjuni er tað soleiðis skip­að, at fleiri ymiskar nevndir um­boðandi ymiskar áhugapartar taka støðu til tær útsagnir, sum kirkjan skal geva. Biskupur hevur sostatt ikki heimild til at tosa fyri fólkakirkjuna, og vil tí ikki siga um hann væntar, at tey samkyndu sleppa inn um kirkju­ gátt at vígast í framtíðini. – Mín egna hugsan er tó, at hjúnar­lagið er millum mann og kvinnu. Eg haldi tó, at kirkjan skal vera fyri øll, eisini tey sam­ kyndu, sigur biskupur. Hann vísur eisini á ein fund, sum var millum dómpróst og biskup og nevndina fyri LGBT í 2012. – Eg haldi ikki tað er virðiligt at tosa um fólk. So vit valdu held­ ur at tosa við tey, og vit fingu stórt forstáilsi fyri teirra stríð­ ið. Samstundis fingu tey okk­ara sjónarmið at kenna, sigur biskup­ ur. Hann vísur á, at Føroya biskup­ur eisini er biskupurin hjá teim­um samkyndu. – Summi siga, at kirkjan er ov passiv í hesum málið. Men eg havi tilvitað ansað eftir, tí tá talan ikki er um at lóggeva inn­ um kirkjugátt, so viðkemur tað fyri so vítt ikki kirkjuni, sigur Jógvan Fríðriksson, biskupur at enda. Mær vitandi ynskja tey samkyndu ikki, at øll skulu vera samd við tey. Tey ynskja virðing og rættindi. Og um vit eru heilt erlig, so hava tey verið vanvird og illa viðfarin í okkara samfelagið, sigur Jógvan Fríðriksson, biskupur Tey samkyndu hava verið fyri órætti MYND: ÁLVUR HARALDSEN