mikudagur 25. august 2004síða 3
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
4
Nr. 160 - 25. august 2004
Nr. 160 - 25. august 2004
5
Leygardagin heldur
Verka- og Veiði-
mannafylkingin í
Norðuratlantshavi
ársfund í Føroyum
ÀRSFUNDUR
Àki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
Leygardagin verður árs-
fundurin hjá felagsskapin-
um hjá fiski- og veiði-
monnum í útnorði.
Hesuferð verður fundurin
á hotellinum á Eiði.
Tað er Verka- og veiði-
mannafylkingin í Norður-
atlantshavi, stytt VM, sum
talan er um.
Hetta er felagsskapur, har
fiski- og veiðimenn í Før-
oyum, Ìslandi og Grønlandi
eru limir.
Í Føroyum eru Føroya
Arbeiðarafelag,
Føroya
Fiskimannafelag og Føroya
Handverkarafelag, limir.
Dagliga verður felags-
skapurin stýrdur av eini
samskiftisnevnd við einum
umboði úr hvørjum landi
og í seinastuni er tað Inge-
borg Vinther, forkvinna á
Føroya
Arbeiðarafelag,
sum hevur umboðað Føroy-
ar í nevndini.
Men á ársfundinum eru
fleiri umboð enn so við úr
hvørjum landið. Á ársfund-
inum eru Føroyar umboð-
aðar við fýra umboðum frá
Føroya
Arbeiðarafelag,
trimum
umboðum
fyri
Føroya Fiskimannafelag og
trimum
umboðum
fyri
Føroya Handverkarafelag.
Úr Íslandi koma fimm um-
boð og úr Grønlandi koma
trý við á ársfundin.
À ársfundinum er ætlanin
at tosa um felags viðurskifti
og har fara umboðini úr
teimum ymsu londunum
eisini at greiða hinum lond-
unum frá støðuni á arbeiðs-
marknaðinum í teimum
einstøku londunum.
Ein stórur partur av fund-
inum snýr seg eyðsæð um
fiskivinnuna, tí hon hevur
alstóran týdning í øllum
trimum londunum.
Føroya Arbeiðara-
felag heldur, at kjakið
um útlendsk ítróttar-
fólk í Føroyum, er
farið heilt av
sporinum
ÚTLENDINGAMÁLIÐ
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
– Nú má landsstýrið ikki
slaka meiri í málinum um
útlendsk ítróttarfólk í Før-
oyum.
Tað
sigur
Ingeborg
Vinther.
Forkvinnan í Føroya Ar-
beiðarafelag sigur, at tey
kundu góðtaka treytirnar,
sum
innlendismálaráðið
hevði sett føroysku feløg-
unum fyri at fáa útendsk
ítróttarfólk at spæla.
Treytirnar vóru, at feløg-
ini skulu sjálvi betala
útlendsku ítróttarfólkunum
52% av eini arbeiðaraløn.
Restina, 48%, kunnu tey
forvinna hjá øðrum ar-
beiðsgevarum.
– Hetta var ein áseting,
sum vit kundu góðtaka, sig-
ur Ingeborg Vinther.
Men nú vísir tað seg, at
landsstýrið er framvegis
undir hørðum trýsti fyri at
linka treytirnar, so at ítrótt-
arfeløgini sleppa bíligari og
so at útlendsk ítróttarfólk í
størri mun kunnu hava van-
ligt arbeiði afturat ítróttin-
um.
Men Ingeborg Vinther
sigur, at nú kann ikki slak-
ast meiri.
– Eg vóni ikki at lands-
stýrið fer at slaka meiri tí so
var líka frægt at tað als onki
gjørdi men bara læt standa
til, sigur hon.
Hon sigur, at fer lands-
stýrið at slaka meir, verður
Føroya
Arbeiðarafelag
noytt til at taka málið upp
av nýggjum.
Farið heilt av
sporinum
Annars heldur forkvinnan í
Føroya Arbeiðarafelag, at
spurningurin um útlendsk
ítróttarfólk í Føroyum, er
farið heilt av sporinum.
– Eg skilji onki av málin-
um longur, tí nú er tað farið
at snúgva seg um nakað
heilt annað enn tað sum tað
í veruleikanum snýr seg
um, sigur hon.
– Hetta snýr seg ikki bara
um rættindini hjá føroysk-
um ítróttarfeløgum at fáa
útlendskar leikarar.
– Hetta snýr seg sanniliga
eisini um, at útlendingar
taka arbeiði frá arbeiðsleys-
um føroyingum og tað kann
ikki bera til.
Og í allarstørsta mun er
talan um vanligt, tímalønt
arbeiði.
– Tað er arbeiðsloysi í
Føroyum og tað kann ikki
bera til, at útlendsk ítróttar-
fólk skulu fáa arbeiði fram-
um arbeiðsleysar føroying-
ar.
Ingeborg Vinther sigur, at
tey hava nógv dømi um, at
útlendsk ítróttarfólk fáa
arbeiði á føroyskum virkj-
um framum føroyingar,
sum sostatt mugu ganga
arbeiðsleysir.
– Tað skerst altso ikki
burtur, at í mongum førum
hava útlendsk ítróttarfólk
størri rættindi á føroyska
arbeiðsmarknaðinum enn
føroyingar hava. Teir verða
bidnir til arbeiðis framum
føroyingar og kunnu fara úr
arbeiði til venjingar og til
dyst, akkurát, sum teimum
lystir. Samnstundis góðtek-
ur arbeiðsgevarin ikki, at
føroyingar ikki kunnu ar-
beiða yvir av ymsum
orsøkum, kanska tí at tey
mugu vera heima hjá børn-
um.
Tað hevur Føroya Ar-
beiðarafelag ein hóp av
klagum um.
– Tað er ikki av ongum,
at vit hava reist málið, sigur
hon.
Ingeborg Vinther sigur, at
hetta kann ikki vera mein-
ingin, samstundis sum einir
1.400 føroysk arbeiðsfólk
ganga heilt ella partvís
arbeiðsleys.
– Tað var hetta, sum vit
heitti á landsstýrið um at
fáa skil á, og onki annað!
Ómøguligt við
sakligum kjaki
Hinvegin heldur hon eisini,
at tað vísir seg at vera heilt
ómøguligt at fáa eitt sakligt
orðaskifti um hesi viður-
skiftini.
– Tey, sum hava dittað
sær at muta ímóti hesum
óskilinum og vilja hava
greið viðurskifti á økinum,
verða skýrd rasistar og tað,
sum verri er, enntá lands-
stýrismaðurin sjálvur.
– Undir slíkum treytum
ber ikki til at hava eitt
sakligt orðaskifti.
Men Ingeborg Vinther
heldur fast um, at Føroya
Arbeiðarafelag vil hava skil
á hesum viðurskiftunum og
verður landsstýrið trýst til
at slaka meir, fer felagið at
taka málið uppaftur, tí so
endar alt aftur í sama óskil-
inum og tað vil Føroya Ar-
beiðarafelag ikki góðtaka.
Mugu ikki slaka í málinum um
útlendsk ítróttarfólk í Føroyum
Fiskimenn og
veiðimenn á árs-
fund í Føroyum
– Tað kann ikki vera meiningin, at útlendsk arbeiðsfólk verða tikin framum arbeiðsleysar føroyingar, men tað er heilt vanligt, sigur
Ingeborg Vinther. Myndin er tilvildarlig
Ingeborg Vinther umboðar Føroyar í samskiftisnevndini í Verka- og Veiðimannafylkingini í
Norðuratlantshavi
– Høgguslokka-
vertíðin royndist illa
seinasta vetur. Lítið
var at fáa, og bátarnir
royndu til langt út á
várið. Vit keypa agn í
kapping við eitt nú
skipini, sum veiða
tunfisk, og tá ið kapp-
ingin gjørdist so stór,
reyk prísurin eisini
upp, siga tey á P/F
Kambi á Strondum
FISKIVINNA
Vilmund Jacobsen
vilmund@sosialurin.fo
Fyrr í ár noyddist P/F
Kambur at boða skipum og
bátum, sum regluliga keypa
agn á Strondum, frá, at
høgguslokkurin var farin at
ganga undan.
– Vit lótu skip og bátar
vita, at neyðugt fór at vera
at skamta høgguslokkin
fyri at fáa hann at røkka, til
høgguslokkur fekst aftur.
Alternativið var at gera
sum aðrir og selja, til agnið
var uppi. Tá høvdu teir,
sum fiska væl, keypt
størstu nøgdirnar, meðan
aðrir høvdu verið fyri van-
býti, siga tey á Kambi.
Vignaðist illa
Tá ið felagið aftur fekk
nýggja sending av høggu-
slokki umleið hálvan mai,
var hesin vorðin nógv dýr-
ari at keypa, tí veiðan eftir
høgguslokki vignaðist so
illa seinasta vetur.
– Agnið er nú dýrari, men
hinvegin vænta vit, at nóg
mikið verður av høggu-
slokki restina av hesum
árinum.
Á Kambi siga tey, at
høgguslokkavertíðin
við
Falklandsoyggjarnar roynd-
ist illa seinasta vetur.
– Veiðan er vanliga í
desember, januar og febru-
ar, men við tað, at so lítið
var at fáa, dróg vertíðin út,
soleiðis at roynt varð heilt
út í apríl mánaða.
Hetta førdi til, at long tíð
gekk, áðrenn Kambur fekk
nýggja sending av høggu-
slokki.
– Vit keypa agn í kapping
við eitt nú skipini, sum
veiða tunfisk, og tá ið
kappingin um høgguslokk-
in gjørdist so stór, reyk
prísurin eisini upp, siga tey
á Strondum.
Størri høgguslokkur
Spurdur, um høgguslokk-
urin ikki er størri í ár, tá ið
vertíðin við Falklands-
oyggjarnar gjørdist so long,
siga tey:
– Jú, hann er størri, enn
hann hevur verið seinastu
árini. Onkur stødd er so
mikið stór, at til ber at
klúgva høgguslokkin í tvey,
soleiðis at hann verður
drúgvari. Men samstundis
verður eisini meira arbeiði
av honum.
Á Strondum siga tey, at
orsøkin til vánaliga fiski-
skapin við Falklandsoyggj-
arnar síðsta vetur var, at
streymviðurskiftini háttaðu
sær øðrvísi enn vanligt, og
tí rak yngulið samstundis
øðrvísi enn vanligt.
P/F Kambur á Strondum
selir høgguslokk, makrel,
sild, kúfisk og nebbasild.
Tá ið teir, sum selja
agn til línuflotan,
fingu nýggja sending
av høgguslokki fyrr í
ár, reyk prísurin úr 10
krónum fyri kilo, upp
í 16 krónur. Hækkaði
prísurin hevur ført
til, at skipini egna
minni av høgguslokki
nú enn áður
FISKIVINNA
Vilmund Jacobsen
vilmund@sosialurin.fo
Tá ið útboðið minkar,
hækkar prísurin.
Tað er hetta, sum er gald-
andi fyri høgguslokkin,
sum fyri 3-4 mánaðum síð-
an fór úr umleið 10 krónum
fyri kilo upp í 16 krónur
fyri kilo. Hetta er ein stór
øking í prísi hjá einum
flota, sum hevur havt mink-
andi inntøkur orsakað av
nógv slakari fiskiskapi og
lægri fiskaprísum.
Í Klaksvík, har nógv
línuskip eru, keypa fleiri
agnið hjá P/F Kambi á
Strondum, meðan aðrir
keypa agnið hjá P/F Kósini.
Torleif Sigurðsson, sum
er reiðari á línuskipunum,
Pison og Kvikki, sigur, at
teir keypa agnið á Kósini, tí
hann heldur, at hetta fyri
teir er praktiskari.
Hann sigur tó, at P/F
Kambur er ein góður, støð-
ugur og álitisfullur útvegari
av agni, sum hevur eina
góða tænastu.
Minni útboð
Torleif sigur, at útboðið av
høgguslokki í ár hevur
verið lítið, tí fiskiskapurin
eftir høgguslokki við Falk-
landsoyggjarnar
hevur
svikið. Sostatt var høggu-
slokkur vorðin ein mangul-
vøra.
– Sum vit hava skilt, hev-
ur tað verið torført hjá út-
vegarum at fingið fatur á
høgguslokki, og tá ið nýggj
sending kom fyri einum 3-4
mánaðum síðan, fór prísur-
in upp við einum seks krón-
um fyri kilo, úr umleið 10
krónum upp í 16!
P/F Kambur fekk fyrr
hendur á høgguslokki enn
Kósin, sum ikki altíð hevur
havt
høgguslokk
á
goymslu.
Hann sigur, at P/F Kamb-
ur hevur skamtað søluna av
høgguslokki, tá ið goymsl-
an var minkandi, soleiðis at
skipini ikki altíð fingu tað,
tey bóðu um.
– Hetta gjørdu teir fyri at
fáa høgguslokkin at røkka,
sigur hann.
Sum skilst á Torleifi,
hevur Kósin eitt nú keypt
sild og makrel frá Norð-
borg.
– Men Kósin hevur leingi
ongan høgguslokk havt, til
felagið nú fekk hendur á
høgguslokki aftur. Í fyrsta
lagi fingu teir 100 tons og
skuldu síðan fáa 100 tons
aftrat, men eg haldi ikki, at
tey seinnu 100 tonsini eru
komin.
Reiðarin ásannar, at tað
er P/F Kambur, sum hevur
tryggjað línuflotanum agn.
Teir hava skipaði viður-
skifti og hava verið trúfastir
sum útvegarar av agni.
– Nú Kambur fyrst fekk
nýggjan høgguslokk og
seinni Kósin, fór prísurin
uppá 16 krónur fyri kilo,
sigur hann.
Torleif sigur, at tann smái
høgguslokkurin
roynist
drúgvari enn hin stóri, og
hann hevur skilt, at høggu-
slokkurin hjá Kósini er
smærri enn tann, ið Kamb-
ur selir í løtuni.
6-7 tons av agni
Reiðarin veit at siga, at ein
línubátur brúkar eini 6-7
tons av agni til ein vanligan
línutúr, sum er einar 8-9
setur, og tað svarar til einar
50.000 krónur.
– Skipini, eg eri reiðari á,
hava egnt ógvuliga lítið av
høgguslokki í summar, men
tey hava altíð høgguslokk
umborð.
Hann heldur, at Pison og
Kvikk í seinastuni hava
havt minni enn eitt tons av
høgguslokki við, tá ið tey
byrja nýggjan túr.
– Orsøkin til, at vit hava
so lítið av høgguslokki við,
er partvís, at hann er so
dýrur, og haraftrat hava teir
heldur ikki latið so væl at
honum.
Reiðarin sigur, at Pison
og Kvik mest egna makrel
og nakað av sild.
– Tá ið makrelurin er
passaligur í stødd, verður
hann klovin, og tá er hann
eisini drúgvari, sigur Tor-
leif Sigurðsson.
Tað er dýrari at egna línurnar
– Orsøkin til, at vit hava so lítið av høgguslokki við, er partvís, at hann er so dýrur, og haraftrat
hava teir heldur ikki latið so væl at honum, sigur Torleif Sigurðsson, reiðari
Nú er nóg mikið av høgguslokki
Høgguslokkavertíðin vignaðist illa síðsta vetur, og tí gjørdist agnið so dýrt, tá ið ein nýggj sending kom
C
M
Y
K
5
4