hósdagur 7. apríl 2016síða 6

FRÍGGJADAGUR 8. APRÍL 2016 SOSIALURIN 40 6 Eiler á Líknargøtu er til dialysu­viðgerð hvønn mána­dag, mikudag, fríggja­ dag og leygar­dag. Áður hevur hann verið upp til seks ferðir um vikuna til dialysuviðger, men tað gjørdist ov strævið fyri Eiler PERSÓNSSØGA BARBARA HOLM »At siga hann bara er dialysu­sjúk­ lingur, tað er ov einfalt, tí so sera nógv­ar aðrar fylgi­sjúk­ur hava rakt hann síðani hann gjørd­ist sjúkur«. Orðini eigur 57 ára gamla Hallbjørg Hansen. Seinastu 15 ár­ini hevur hon staðið við liðina á 62 ára gamla Eiler á Líknagøtu, og saman eru tey farin gjøgnum tað, sum tey bæði umrøða sum eitt ómenniskja­ ligt tíðarskeið. Hesin dagurin vit hittast til eitt prát, er ein av góðu døg­unum hjá Eileri. Hann orkar betur í dag, enn hann ger aðrar dagar. Ein stór orsøk til tað er, at í dag sleppur hann undan at fara í dia­lysu. Men gongur ov lang tíð mill­um dialysurnar, so fyllist Eiler við vætu, og gerst sera ússaligur. – Eg eri avhengigur av dialys­ unum, men eg orki betur at liva teir dagarnar eg sleppi undan, sig­ ur høgi, prúði maðurin, sum í dag einki nýra hevur í kroppinum. Tilgongdin hevur verið long, men byrjanin til hetta lívið kom sum eitt skot frá himli ein dag í 2001. Gjørdist akutsjúkur Í 2001 gjørdist Eiler á Líknargøtu akutsjúkur. Tað vísti seg, at Eiler hevði blóðforgiftning, og í fimm dagar varð Eiler lagdur undir skurð heili fýra ferðir, við tí fyri eyga, at burturbeina ein part av tarmunum. Eftir tvær skurðviðgerðir á lands­ sjúkra­húsinum varð hann sendur til ríkissjúkrahúsið til enn tvær skurðviðgerðir – og fjórðu ferð eydnaðist umsíðir at skera tann sjúka partin burtur. Og útlitini vóru ring – einans 10 prosent kjansur fyri at yvirliva. Hóast tað eydn­aðist, so var tað ein harður um­gangur. – Alt steðgaði upp í kroppinum, og eg varð lagdur í koma í tríggjar viku, greiðir Eiler frá. Tarmarnir vóru lagdir út gjøgn­ um síðuna í nakrar mánaðir og allur mobilitetur hjá Eileri hvarv. Hann gjørdist lamin. – Tað var ræðuliga hart, tí eg hevði ongan matarlyst og tapti meg yvir 30 kilo, greiðir Eiler frá. Men eftir eini fýra mánaðir vóru tarmarnir innopereraðir aftur, og Eiler fekk hug at eta, og fór sam­ stundis undir uppafturvenjing av kropp­inum. – Úrslitið av hesum var, at nýruni hjá mær ikki fóru í gongd aftur, og hjarta varð illa skatt av einum blóðtøppi, sum eg fekk boð um eisini hevði verið har, sigur Eiler á Líknargøtu. Men hvat kom fyrst – blóð­tøpp­ urin ella skurðviðgerðin? Eg havi onkuntíð hugsað um at sleppa herfrá. Tað er ímóti øllum oddsunum, at eg eri her enn, men onkurs­vegna havi eg klárað at siglt millum skerini. Men tað er tyngjandi« Deyðsjúkur í 15 ár MYND: FINNUR JUSTINUSSEN / FOTOSTUDIO Framhald á næstu síðu – Dialysulívið viðførir eitt hart umhvørvi, tí vit síggja pínu og sorg hjá hvørjum øðrum, og eg síggi, tá hini doyggja burturfrá. So hugsi eg, nær tað er mín túrur, sigur Eiler á Líknargøtu, sum seinastu 15 árini hevur verið dialysusjúklingur. Hann hevur eingi nýru og bert 16 prosent funktión í hjartanum ÓTRÚLIGT AT EG LIVI ENN