hósdagur 7. apríl 2016síða 28

FRÍGGJADAGUR 8. APRÍL 2016 SOSIALURIN 40 28 Teir tosa aldr­in saman. Ganga bara framvið hvørj­um øðrum. Sama dagin sum Heri varð hand­ tik­in, var ætlanin at hann fyri fyrstu ferð skuldi út við trolara. »Helviti, ikki aftur nú!«, hugsaði hann, tá hann varð handtikin. – Eg angraði alt í somu løtu. Eg hevði jú glett meg at sleppa um­ borð á trolaran at royna meg. Eg fái kanska ongantíð kjansin aftur, sigur hann. Men tað er ringt at stýra sær, tá man hevur ADHD og alt for góðan hug til alkohol, for­ telur hann. Í Mjørkadali skal hann halda sær frá rúsdrekka og rúsevnum. Men tá fangarnir keypa inn, dettur ofta ein pakki av ger í kurvina. Teir blanda gerið upp í vatn og frukt­ saft. Eftir nøkrum døgum í einum luft­tættum ílati, verður blandingin til alkohol sum teir kunnu drekka. – Visti tú ikki tað?, spyr hann flenn­andi, tá eg lyfti eygnabrýrnar og spyrji, um hann meinar tað. Tað er týðiligt, at veruleikin hjá Terja er langt frá veruleikanum hjá mær. Fá eftirverndartilboð Tá døgurðin er etin, fer Heri aftur í arbeiðsskúrin at roykja sigarettir og drekka kaffi. Hann hevði ynskt, at hann har var eitthvørt ar­beiðs­ tilboð til hann í Mjørkadali. Um hann slapp at rippa húkar í ar­ beiðs­tíðini, var hann nøgdur. Men sein­asta hálvtannað árið hev­ur einki arbeiðstilboð verið til fangar­ nar, hóast leiðslan í Mjørka­dali fleiri ferðir hevur roynt at skaffa ar­beiði. – Tað er oyðileggjandi at sita her og gera einki. Eg verði svakur í heys­inum. Upp aftur meir svakur í heys­inum. Eg havi brúk fyri at tosa við fólk og arbeiða, í staðin fyri at sita her og vera til onga nyttu, sigur hann. Ikki grenjandi tó. Hann viður­kennur, at hann sjálvur eigur ábyrgd­ina, sigur hann. Men hevði ynskt, at meir varð gjørt fyri at betra um støðuna hjá teimum sum bróta landsins lógir. – Tað hevði komið øllum til góð­ ar. Sum tað er nú, gerast vit bara upp­aftur meiri kriminellir, tá vit koma út, heldur hann. Tá fangarnir verða latnir leys­ir úr Mjørkadali, eru teir ofta und­ir eftirliti í eitt ár aftaná. Tó er tað av­ mark­að, hvørji skipaði eftir­vernd­ ar­tilboð verða bjóðað fang­unum. Rapportir úr grannalondum hava fleiri ferðir staðfest, at átøk, sum hava til endamáls at ræða brots­fólk, ikki gagna. Um man vil fyri­byrgja at tey, sum fremja brots­verk skulu fremja uppaftur fleiri brotsverk, er tað neyðugt við mild­ari revs­ingum. Eitt nú vísa sam­felags­tænasta og fótleinkja betri úrs­lit enn fongsulsrevsing. Mis­nýtslu­viðgerð, kognitiv viðgerð og út­búgving gevur eisini góð úrs­ lit. – Fongslini í Danmark eru nógv­ ar ferðir betri, sigur Heri, sum hev­ur sitið í Vestre Fængsel tvær ferð­ir. Har eru útbúgvingar­til­boð, av­rús­ingar­tilboð, anger manage­ ment og fleiri starvs­møgu­leikar til fangarnar. – Her fái eg einki annað enn anta­buss, sigur hann. Elkin Klettheyggj, leiðari á Kriminal­forsorgini, vísir tó á, at tað ber til at taka 9., 10. flokk, mið­ náms­útbúgving og hægri lesnað, meðan man situr í Mjørka­dali. Hon for­telur eisini, at tey javnan senda fangar í Bláa Kross til viðgerðar. Um nátturðatíð verður Heri leidd­ur oman aftur í kamarið hjá sær. Her etur hann sín nátturða framm­an­fyri sjónvarpinum og spælur playstation inntil myrkrið legst yvir Mjørkadal. Nøkunlunda soleiðis síggja komandi átta mán­ aðir­nar hjá honum út. – Tað er tað, sum ræðir meg mest, sigur hesin buldrasligi ungi mað­urin. BIRGITH@SOSIALURIN.FO SAMFELAG »Tað er oyðileggjandi at sita her og gera einki. Eg verði svakur í heysinum. Upp aftur meir svakur í heysinum. Eg havi brúk fyri at tosa við fólk og arbeiða, í staðin fyri at sita her og vera til onga nyttu« Um nátturðatíð verður Heri leiddur oman aftur í kamarið hjá sær. Her etur hann sín nátturða frammanfyri sjónvarpinum og spælur playstation inntil myrkrið legst yvir Mjørkadal Vakra útsýnið yvir Kaldbaksfjørð er tarnað av fongsulshegninum MYNDIR: BIRGITH LASSEN