hósdagur 3. mars 2016síða 8

FRÍGGJADAGUR 4. MARS 2016 SOSIALURIN 27 8 Hanna Jensen hevur áður sung­ ið nógv í samkomuhøpi og havt okk­urt orð, og júst hetta hev­ur, sum skilst, verið ein stórur part­ ur av henn­ara samkomulívi, men einki av hes­um er partur av lív­ inum hjá Honnu í dag. – Sangur í samkomuhøpi er ein ótrúliga stórur partur av mínum identiteti, og tað rakar meg meint at ikki hava møguleika til tað long­ ur, sigur Hanna Jensen. Hon vísir á, at hetta dømi illu­ strer­ar, at tað er ikki umvegis bein­leiðis samskifti, at samkoman hev­ur tikið frástøðu, men eina­mest við at stillisliga broyta henn­ara gerandisdag innan sam­komu­ veggirnar. Og hesum vísir Zacharias Zachriassen ikki aftur. – Eg skilji væl, hon kennir seg illa. Tí tað eru nógv fólk, sum ikki dáma tað, hon ger politiskt. Tað sam­svarar ikki við at vera al­ mennur í samkomuni, sigur elsta­ ráðs­limurin. Hann vísir á, at Hanna hevur fingið boð um at halda lágan profil, inn­til uppskotið um broyting í hjúna­bandslógini er farið framvið. Politiskar samkomur Vanligt hevur ikki verið, at vit uppliva samkomur ella fólka­ kirkj­una taka dagar ímillum ymisk lógar­uppskot av hesum og hasum slag. Men í hesum førinum má stað­festast, at støðan er ein onnur. – Elstaráðið hevur sína føstu áskoðan um, at vit vilja ikki, at hjúnabandslógin skal vera broytt, tí vit halda, at hjúnabandið er ein stovnur, sum er innsettur av Gudi. Tað stendur í skriftini, at Hjúna­bandið verið hildið í æru, og hjúna­songin verið ódákað, tí sið­ loys­ingar og horkallar skal Gud døma. Tí er tað so svárt fyri okk­ um at geva leyst fyri siðloysi og slík­um lívi. Og tí taki eg ikki undir við at broyta lógina, sigur Zacharis Zachariassen. Men júst hendan spurningin um, at samkomur skulu velja ávís politisk mál at taka støðu til, held­ ur Hanna Jensen vera undrunar­ verdan. – Vit hoyra til dømis ongantíð samkomur taka støðu til, hvussu landsins ríkidømi skal býtast, hvussu fíggjarlógin skal vera, hvussu vit skipa okkara neyðhjálp ella annað, sum eg haldi eigur at hava minst líka stóran moralskan áhuga hjá samkomum, um tær nú skulu vera politiskar, sigur Hanna Jensen. Men yvirskipað heldur hon, at tað er trupult, um samkomur skulu hava politiskar hugsanir. – Eg skilji ikki, hví samkomur og fólkakirkjan hava so stóran áhuga fyri júst hesum málinum fram um onnur politisk mál. Hetta er ein spurningur um løgfrøði, og brádliga eru samkomurnar okkara størsti mótstøðupartur á politiska leik­vøllinum. Tað havi eg ongantíð upp­livað fyrr, greiðir Hanna Jensen frá. Hevur kent seg illa seinastu mánaðirnar Hanna Jensen ynskir ikki at út­ dýpa teir avleiðingar, sum hon í kjak­inum í Dagur&Viku segði seg hava merkt í samkomuhøpi, síðani uppskotið um at broyta hjúna­ bandslógina varð lagt fyri tingið. Men spurd um tað, sum elsta­ráðs­ limurin sigur hana hava fingið at vita frá elstaráðnum, við­gongur Hanna, at seinastu mán­aðir­nir hava verið harðir. – Eg skal viðganga tað, at eg havi kent meg illa seinastu mánaðirnar, tí eg havi merkt ein illvilja ímóti mær, sum fyri tað mesta hevur gingið fyri seg í tí dulda, greiðir Hanna Jensen frá. Og tað heldur Zacharias Zacha­ rias­sen vera natúrligt og rætt. – Vit kunnu ikki gera av, hvørj­ um flokki fólk í samkomuni eru í, og tað skulu vit heldur ikki. Men vit mugu bara vera samd um at vera ósamd í hesum málinum. Tað er eingin forðing í tí sum so, men tá vit eru ósamd, er best, at Hanna heldur seg aftur í samkomuni, meðan á stend­ur, sigur elstaráðslimurin. Duga ov illa at vera ósamd Dømi um sangin omanfyri og onnur við eru orsøk til, at Hanna Jensen kennir seg í einari støðu, sum ger hennara hugsanir um aktuella mál­ið um hjúnabandslógina enn greið­ari. Hon er stillisliga sett í eina øðrvísi støðu í samkomuni, eins og tey samkyndu gjøgnum ára­tíggju stillisliga hava verið upp­fatað øðrvísi enn hinkynd í sam­felag­ num. – Seinastu mánaðirnar hava lært meg, hvussu tað man kennast at vera mitt í einum tabuiseraðum veru­leika, har tú ikki reiðiliga ert góð­tikin av øllum, sigur Hanna Jensen. Zacharias Zachariassen vísir á, at hann framvegis heldur tað vera rúmd fyri Honnu í Filadelfia. Spurd um tað, sigur Hanna seg vera samda við elstaráðslimin, at tað átti at verið rúm fyri henni og tað vónar hon, at tað verður, tí hon er ikki tann einasti politikkarin, sum er og hevur verið virkin í eini sam­komu. – Eg eri tann sama Hanna, sum sang og hevði okkurt orð fyri fimm ella tíggju árum síðani. Tað er einki øðr­vísi við mær, bert tí eitt lógar­ upp­skot er lagt fyri tingið, sigur Hanna Jensen. Hennara størsta ynski nú er, at tey í samkomuhøpi læra betur at kjak­ast um tey mál, sum tey eru ósamd um. Verður tað ikki gjørt, so fer annar parturin at liggja eftirá, tá ið avtornar. Og tá er einki vunnið. – Eg vóni inniliga, at báðir part­ ar­nir í málinum læra at kjakast betur og virða hugsanirnar hjá hvørj­um øðrum. Vit mugu læra at skilja báðar partar, tí uttan tað, er støðan ótolandi fyri onkran part, greiðir Hanna Jensen frá, og vísir víð­ari á kjakið, sum alt samfelagið skal hava um m.a.hetta sama lógar­ upp­skotið. – Um vit nú øll arbeiða fyri at fáa ein skilagóðan dialog um hetta lógaruppskotið, sum er ávegis, so ivist eg ikki í, at vit kunnu hava eina betri kjakmentan um nøkur ár, og øll fara at hyggja aftur á hesa tíð­ina og hetta kjakið, sum eitt, sum átti at verið betur handfarið, og at hend­an strævna upplivingin ikki skal koma fyri aftur fyri onnur, sig­ur Hanna Jensen. BARBARA@SOSIALURIN.FO PERSÓNSSØGA »Eg skilji ikki, hví samkomur og fólkakirkjan hava so stóran áhuga fyri júst hesum málinum fram um onnur politisk mál. Hetta er ein spurningur um løgfrøði, og brádliga eru samkomurnar okkara størsti mótstøðupartur á politiska leikvøllinum. Tað havi eg ongantíð upplivað fyrr« Soleiðis sá út í kjakinum eftir Dagur&Viku týskvøldið, tá ið tingfólkini Jógvan á Lakjuni og Hanna Jensen kjakaðust um ætlaður broytingarnar í hjúnabandslógini Zacharias Zachariasen, limur í elstaráðum í Filadelfia í Gøtu SKERMMYNDIR MYND: ÁLVUR HARALDSEN Hanna Jensen