mánadagur 30. mai 2016síða 42

VIKA 22 • 30. MAI 2016 18 ÓKEYPIS LÝSINGARBLAÐ TEMA Norðoyggjar Norðoyastevnan 2016 Eg elski at búgva í Fugloynni – Eg tími ógvuliga væl at fáast við ferðavinnu. Hetta havi eg gjørt í mong ár. Eg eri uppvaksin og Fugloy, og eg elski at búgva her, sigur Amalia í Frammistovu, sum eisini er borgarstjóri í Fugloyar kommunu Vilmund Jacobsen Fugloy er náttúruvøkur oyggj, sum hevur fingið navnið eftir tí nógva fugl­ inum, sum búleikast á oynni. Eins og í øðrum oyggjum, sum høvdu nógvan fugl, hevur minkingin í fugla­meinginum eisini rakt Fugloynna. Men, sjálv náttúran er hin sama og eins vøkur og áður. Oyggin er hin minsta av Norðoyggj­ um, stívliga 11 ferkilometrar stór. Landslagið er høgt, og smáir møgu­ leikar eru til havnalag. Tí hava báðar bygdirnar á oynni, Hattarvík og Kirkja, sum báðar eru brimpláss, hvør sína lending. Hægsta fjall á Fugloynni er Klubb­ in, sum er 621 metrar høgur, og út fyri Eystfelli liggur Stapin, sum er 47 metrar høgur. Eisini í dag er fólkatalið á Kirkju um­leið tvífalt so stórt sum í Hattarvík. Hin 1. apríl í ár búðu 40 fólk í Fugloyar kommunu, og tað er júst sama tal, sum somu tíð árið fyri. Fara vit nógv ár aftur í tíðina, búðu í 1940-unum stívliga 200 fólk í Fugloy, og í 1950 vóru 195 fólk skrá­ sett at búgva í oynni. Tað er tað mesta av eini fjórð­ings­ øld síðan, at vegasamband gjørdist veru­leiki millum bygdirnar, og teinurin mill­um Hattarvík og Kirkju – eftir veg­ num – liggur um stívliga fimm kilo­ metrar. Fugloyggin hevur havt elli­gamlar skipanir við røkt og veiði í fugla­ bjørgum. Nú fólkatalið er so fáment, og lítið av yngri fólki er eftir í oynni, verða bjørgini ikki søkt sum áður. Rekur ferðavinnu Amalia í Frammistovu, sum býr á Kirkju, er borgarstjóri í Fugloyar kommunu, men umframt at røkja borgar­stjóra­starvið, rekur hon eisini ferða­vinnu. – Her kemur nógv ferðafólk í betru tíðini av árinum, og umframt at eg bjóði ból og bita, skipi eg eisini fyri út­ferð­um fyri ferðafólk, sum vitja í oynni. Eg havi góðar ferðaleiðarar, sum taka sær av gongutúrum, sum kunnu snúgva seg um alt frá einum túri gjøgnum bygdina, fram við fjør­ uni og til túrar í hagan og niðan á Klubban, ið er hægsti blettur á oynni. Amalia í Frammistovu sigur, at hon bæði hevur einkultkømur og dupult­ kømur, sum hon leigar ferða­fólki, og hon hevur møguleikar bæði í húsum, hon burtur av brúkar til endamálið – og í sínum egna heimi, har hon eisini hev­ur liggjandi gestir, tá mest er at gera. – Eg geri gjarna matpakkar til út­ ferðir, og fólk fáa tær máltíðir hjá mær, sum tey ynskja sær. Longu nú, vit eru komin í endan av mai mánaði, hev­ur væl verið at gera og soleiðis, sum summar­ið hevur teknað seg higar­til, sær gott út. Føroyingar ferðast Amalia í Frammistovu fegnast um, at føroyingar í nógv størri mun enn áður eru farnir at vitja kring oyggjarnar. – Her koma í hvussu er nógv fleiri føroyingar út til Fugloyar nú enn áður, og ein orsøk er, at vit hava fingið Rituna, sum er eitt so fantastiska gott skip. Hon sigur, at trupult er at meta um, hvussu talið av ferðandi býtir seg millum føroyingar og útlendingar, tí hon hevur eingi neyv hagtøl í so máta. – Men, tað er skiftandi. Viðhvørt eru nógvir føroyingar, og aðrar tíðir vitja nógvir útlendingar. Men, eg havi í hvussu er heft meg við, at talið av før­oy­ingum, sum vitja í Fugloynni, er størri nú enn nakrantíð áður, síðan eg fór undir at bjóða meg fram í ferða­ vinnu­høpi fyri nógvum árum síðan. Amalia í Frammistovu vísir á, at allar dagar í viku – undantikið sunnu­ dag – hava fólk eisini høvi at koma út til Fugloyar um morgunin og halda fram til Svínoyar seinni sama dag og síðan heimaftur úr Svínoy um kvøldið. – Hetta gevur ferðafólki møgu­leik­ an at vitja báðar oyggjarnar saman dag, um tey ynskja tað. Hon vísir á, at ein túrur niðan í Vatnsdal, har eisini vatn er, er ein lætt­ur, góður og friðarligur túrur, og hetta er eisini ein frálíkur familjutúrur, har børnini saktans kunnu verða við. – Hetta er ein túrur mest sum eftir sløttum, leggur hon aftrat. Amalia í Frammistovu sigur, at ein annar góður túrur er niðan á Klubban, hægsta blett á oynni, og hetta er ein túrur, sum er longri. – Familjan er mær ein góður stuðul, tá summarið kemur, og í summar fái eg eitt nú hjálp frá verdóttrini, Marit Christiansen, sum saman við soni mín­um, Andrassi, býr í Hvannasundi og gong­ur á læraraskúla. Andrass er nýliga vorðin útbúgvin timburmaður og ar­beiðir hjá Norðhús. Sum er, kunnu tey hjálpa til um vikuskifti, men tá tey fáa summarfrí, fer at liggja betri fyri. Amalia í Frammistovu sigur, at tá familjan er í Fugloy og hjálpir til, er van­ligt, at tey størru ommubørnini hjá henni eisini hjálpa til við eitt nú server­ing, tá borðreiðast skal við mati til gestir­nar. Elski Fugloynna – Eg tími hetta ógvuliga væl, eri upp­ vaksin og Fugloy, og eg elski at búgva her. Tankin at flyta av oynni kemur mær als ikki til hugs. Her er náttúra, friður og eitt so fantastiskt ljós, sum eisini listarfólk hava brúkt í sínari list, sigur Amalia í Frammistovu. Tey, sum vilja vita meira um eitt nú ból og bita í Fugloy, kunnu hyggja inn á facebook-síðuna – Fuglurin – sum er síðan hjá Amaliu í Frammistovu. vilmund@sosialurin.fo Í Fugloy verður borðreitt við øllum góðum Umframt at vera borgarstjóri í Fugloyar kommunu, er Amalia í Frammistovu eisini aktiv í ferðavinnuhøpi. Umstøðurnar til ból og bita hjá Amaliu eru góðar