mánadagur 17. oktober 2016síða 28

VIKA 42 • 17. OKTOBER 2016 4 MIÐLAHÚSIÐ ÓKEYPIS LÝSINGARBLAÐ T að var í samband við, at tey bæði í fjør góvu hvør øðrum sítt ja, at tey tóku longu feriuna í Eystur­ríki. – Vit tóku børnini við, so tað ber ikki heilt til at kalla tað eina brúðar­ ferð, hóast vit fóru úr Føroyum dagin eftir brúdleypið. Vit fóru við Norrønu til Hirtshalds og koyrdu so suður gjøg- num Evropa, sigur Birna Berglind. Hon greiðir frá, at fyri at stytta um koyringina fyri børnini, gjørdu tey tveir steðgir á vegnum suðureftir Tey vitjaðu tvær systrar hjá manninum. Onnur býr í Danmark, tætt við týska markið, meðan hin býr longur suðuri í Týsklandi, nærri eysturríkska mark­ in­um. So lá leiðin til Eysturríkis – Fremsti fyrimunurin við eini slíkari ferð er frælsi, ein hevur. Er tað ringt veður, so tekur man teltið við sær og koyrir eitt annað stað. Er tað keðiligt onkustaðni, so fara vit víðari. Tað ber ikki til, um ein er bundin at einum hotellkamarið ella einum chartertúri, sigur Birna Berglind. – Vit høvdu ikki planlagt alt, tá vit fóru úr Føroyum. Vit vildu gagnnýta tað frælsið, sum bilurin og teltið góvu okkum, og valdu tí at ferðast við veðrinum. Vit steðgaðu tí fyrst í Sell- am-See í Eysturríki í 10 dagar, har vit nutu náttúruna. Har er júst sum í Heidi og fjallaabbin. Vit vóru nógvar túrar í fjøllunum, tóku skilyfturnar upp á tindarnar og gingu so oman aftur, sig­ ur hon og greiðir frá, at nógva staðni eru spælipláss gjørd til børnini á tein- inum. Eisini liggja nógv vøtn í økinum, sum ein kann svimja í, um ein hevur svimji­klæði við. – Vit vóru sera heppin við veðri­ num. Tá regnði so nærkaðist eftir 10 dagar, tóku vit teltið í bilin og koyrdu suður til Kroatia. Har vóru vit so í eina góða viku á oynni Krk. Har nutu vit strondina og Miðjarðarhavið. Eisini her valdu vit at koyra runt og vitja ymisk støð, alt eftir hvussu lagið var á okkum og børnunum, sigur Birna Berglind. – Fremsta fortreytin fyri at hava ein væleydnaðan túr, er at ein hevur eitt gott telt og dugir at brúka tað. Harnæst má ein duga væl at pakka, sigur hon. So er at finna sær okkurt kamp­ ing­pláss. Birna Berglind sigur, at úr­ valið er stórt og at flestu teirra eru væl útgjørd, so umstøðurnar eru sera góðar. – Eitt kampingpláss er eitt fínt stað at ferðast við børnum. Har íð­ur í øðrum børnum, oftast er eitt gott spælipláss á økinum og børnini hava frælsi at spæla frítt. Á einum hotelli mugu tey ofta haldast inni á kam- arinum ella ganga stillisliga í gongini, sigur hon. – Tað er eisini sera hugnaligt um kvøldið. Fyrst at leggja børnini í teltin­ um, og sita har við pannulykt og lesa søgur, og síðani njóta friðin og vøkru náttúr­una við bálið uttan fyri. Ein annar fyrimunur við kamping­ plássum er, at tey eru nógv bíligari enn hotellini. – Tey eru ikki ókeypis, men kortini nógv bíligari enn hotell. So kann ein jú vera longri. Flestu teirra eru væl út­ gjørd, onkur av teimum hava svimjihyl, meðan onnur hava vatnland, sigur hon. Tað gekk væl við børnunum á túr­ in­um. – Júst í hasum aldrinum sova tey enn um dagin, og tað gagnnýttu vit í koyringini. Harumframt høvdu vit DVD-spælara í bilinum, sum megnaði at undirhalda teimum eina løtu. Tað er kortini eingin ivi um, at koyringin má tillagast børnunum. Tað er týdn­ ingarmikið at steðga javnan at spæla og eta á rastiplássum við vegin, sigur Birna Berglind. Birna Berglind sigur, at hon hevði ikki funnið upp á at farið ein slíkan túr sjálv, men maðurin er uppvoksin við slíkum túrum og lokkaði hana við. – Tað var ein ordilig dreymaferð í vakrari náttúru. Vit fingu nógva góða familjutíð saman. Børnini snakka enn um, hvussu gott tað var, so vit fara heilt víst aftur. Børnini eru eingin forð­ing, men ein slíkur túrur krevur góða fyrireiking, sigur Birna Berglind. Við eini fýra ára gamlari gentu og einum tvey ára gomlum dreingi í baksetrinum, fóru Sune og Birna Berglind á teltferiu í Eysturríki í fimm vikur Børnini eru eingin forðing