týsdagur 18. oktober 2016síða 14

Mikudagur 19. oktober 2016 · Nr. 120 14 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Danjal av Rana Mánadagin fingu íbúgvarnir undir Kongavarða endiliga sín nýggja innkoyringarveg. Synd er tó at siga, at hann er væl móttikin. Facebook- bólkurin fyri tey, ið búgva undir Kongavarða er á trem­ ur við atfinningum móti nýggju vegaføringini, sum onk­ur nevnir ein slalom­ bakka. Fólk, ið búgva undir Konga­varða hava leingi ilskast inn á innkoyr­ingar- vegin til býlingin. Tey hava ilskast um eitt stórt S-sving miðskeiðis á vegnum, men tað er lítið aftur í móti teim­ um atfinningum, sum nú eru. – Vegaføringin er full­ komi­liga skeiv, sigur Knud Bjørk, formaður í eig­ara­fe­ lagnum undir Konga­varða. Seinastu tíðina hava íbúgvarnir undir Kongavarða verið ónøgdir við fyribils inn- koyringarvegin í samband við byggiarbeiðið undir Konga­varða. Farið er undir at byggja næstu raðhúsini í býlinginum og í tí sambandi hevur arbeiðstakarin flutt innkoyringarvegin. Hetta hev­ur havt við sær, at vegurin hevur ligið eftir eyri og gróti, sum hevur dálkað bæði bilar og veg. Nýggja loysnin er tó ikki haldgóð, siga tey. Nýggja vegaføringin er lagd soleiðis, at tá ein koyrir út frá býlinginum, má ein fyrst koyra í eini lítl­ari undanbrekku og síð­ ani snara niðan í eina mót­ brekku. Í mótbrekkuni fær ein so víkiskyldu fyri teimum, ið koma oman frá nýggju bygningunum undir Kongavarða, sum skulu byggj­ast oman fyri verandi háhús. Frá krossinum skal ein so snara til vinstru og koyra í undanbrekku aftur út á Glyvursveg. – Fyrst av øllum so er eingin ivi um, at hæddar­ mun­urin fer at elva til trupul­leikar. Eg skilji ikki, hvussu teir hava lagt hasa vega­føringina, sigur Knud Bjørk. Hann ivast ikki í, at hetta fer at elva til ferðslu­trupul­ leikar, serliga í vetur. – Í hálku verða brekk­ur- nar ein stórur trupulleiki. Kommunan gravar ikki her inni, tá tað kavar, so tað verður ein avbjóðing at sleppa úr gøtuni. Vit mugu hava ferð á, um vit skulu megna at koma niðan gjøgnum brekkuna. Tá er vandi fyri, at vit fara á glið og kanska koyra út av. Komin niðan gjøgnum brekkuna, hava vit víkiskyldu og mugu tí víkja. Tá vit so aftur skulu koyra, er vandi fyri, at vit standa føst í hálkuni, greiðir Knud Bjørk frá. Umframt hetta eru tey eisini heldur ónøgd við, at tey mugu víkja fyri og halda av fyri teimum nýggju íbúgvunum. Vegurin er lagd­ ur soleiðis, at hann liggur beint upp á hamarin og so er ein síðuvegur gjørdur inn til verandi bygningar. – Tað er eingin ivi um, at vit halda, at hetta kundi verið loyst betri, sigur Knud Bjørk, men enn veit hann ikki heilt, hvat kann gerast. – Vit fara at hava nevndarfund um málið, so fáa vit at síggja, um vit skriva eina klagu ella okkurt líknandi, sigur Knud Bjørk. Undir Kongavarða óttast tey, at tey fara at standa føst í hálkuni í vetur, nú nýggjur innkoyringarvegur er gjørdur ILL UM NÝGGJAN INNKOYRINGARVEG VEGAGERÐ