týsdagur 21. september 2004síða 14
‹ fyrra síða allar 38 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 179 - 21. september 2004
27
Gøtumenn vóru sam-
anpakkaðir á egnari
hálvu og dúvaðu
uppá, at tyngstu
menninir á liðnum
skuldu avgera. Teir
megnaðu at fáa eitt
stig, og tað var um
reppið, at teir fingu øll
trý
GÍ-SKÁLA
Jóannes Hansen
Skálamenn fóru um Gøtu-
eið við einum stigi. Hetta
var triðja ferðin á rað, at
teir ikki fingu fult. So
mangar ferðirnar hava teir
ikki fyrr í ár spælt uttan at
fáa fulla úrtøku.
Skálamenn vóru umleið í
bestu uppstilling hesa ferð.
Teir høvdu bóltin nógv, teir
vóru stinnir í nærdystnum,
og teir vóru skjótir, men tað
var striltið hjá teimum at
spæla seg til málmøgu-
leikar. Eitt er, at gjøgnum-
brotsmegin hjá teimum
kanska ikki er tann sama nú,
sum hon var fyrr í summar,
tá ið teir vóru eitt vet betri
upplagdir, enn teir nú er tað.
Eitt annað er, at mót-
støðuliðini nú taka Skála í
størri álvara, enn teir
gjørdu fyrrapartin av kapp-
ingini, tá ið mótstøðuliðið
var eitt, sum tvey tey sein-
astu árini við neyð og deyð
hevði sloppið sær undan
niðurflytingini.
Nú verður Skála roknað
sum mótstøðulið, sum hev-
ur megnað at vunnið á øll-
um hinum. Tað hevur einki
annað lið megnað.
Gøtumenn høvdu gjørt
upp við seg sjálvar, hvussu
teir skuldu syfta gamla
venjaranum hjá teimum,
Johan Nielsen, og hansara
undirsáttum. Talan var um
viging av egnum dygdum
og
veikleikum
og
av,
hvussu stinnasta vápnið hjá
gestunum, skuldi skerjast.
Stinnasta vápnið hjá GÍ er
álopsparturin. Har vóru
landsliðsmaðurin Súni Ol-
sen og venjarin Popczynski
hesa ferð. Teir hava førleika
at megna nógv hvør fyri
seg og saman, og teir hava
royndirnar.
Burtursæð frá Halli Han-
sen í málinum, og Poul
Ennigarð, liðformanninum,
sum hesa ferð var í mið-
verjuni, tí yngri beiggin,
Kaj, var skaddur, eru
royndirnar ikki so nógvar
aftari á vøllinum. Miðvøll-
urin og verjan vóru væl
pakkað saman á egnari
hálvu. Tað hevði við sær, at
tað var torført hjá Skála at
spæla seg til upplagdar
málmøguleikar.
Mál og møguleikar
Onkra ferðina í fyrra hálv-
leiki vóru skálamenn nær
við, men teir høvdu ongan
heilt upplagdan málmøgu-
leika. Beinanvegin eftir
steðgin løgdu teir seg fram-
um. Nenad var eftir leik-
bannið ímóti KÍ aftur á
miðvøllinum, og har var
hann góður styrkur. Jón-
hard var aftur í álopinum
eftir skipstúr, og landsliðs-
maðurin arbeiddi nógv.
Teir báðir áttu leiðslu-
málið,
sum
skálamenn
fingu í 47. minutti. Jónhard
fekk bóltin í høgra borði,
sneiddi framvið tveimum á
baklinjuni, áðrenn hann
legði skrátt út frá. Eitt
sindur uttanvert brotsteig-
armarkið smekkaði Nenad
til, og bólturin sang í netin-
um aftanfyri Hall Hansen.
At Skála hevði lagt seg
framum bar við sær, at
heimaliðið
noyddist
at
leggja eitt sindur meiri í
álopspartin. Tað gjørdu teir,
uttan at teir kortini sleptu í
verjuni. Súni Olsen og
Popczynski órógvaðu Skála
verjuna, teir vóru um
reppið at fáa mál ta einu
ferðina, og so eydnaðist tað
hjá teimum.
Uppskriftin
var
tann
sama báðu ferðirnar. Pop-
czynski legði innfyri, og
Súni Olsen nýtti høvdið. Í tí
fyrra førinum brast bólturin
í tvørtræið, og í tí seinna
førinum eydnaðist tað eftir
innlegg úr høgru at stýra
bóltinum í kassan.
Út frá kortlistanum kundi
ábending verið um, at talan
var um harðliga spæla
grannauppgerð. Fýra spæl-
arar hjá Skála og fýra spæl-
arar hjá GÍ sóu gult. Men
talan var á ongan hátt um
óregluligt avrik. Sammett
við so nógvar aðrar ferðir
fyrr í summar var talan
heldur um eitt sindur spaka
uppgerð.
Á báðum liðunum stað-
festu spælararnir, at tað er
torført at finna eina og
somu linjuna hjá dómarun-
um. Hesa ferð varð okkurt
gult kort givið fyri at trilla
bóltin nakrar metrar burtur
frá, har fríspark varð dømt,
og onkur fekk fríspark fyri
ikki serliga ógvusligt frí-
spark, sum var tað fyrsta
hjá hesum spælaranum.
Dómararnir royna sjálvsagt
allir eftir besta førimuni at
døma eftir ásetingunum,
men tað er verri enn so
altíð, at tær verða tulkaðar
og nýttar á sama hátt, og
tað ørkymlar spælararnar.
Krónurnar framvegis
fyri nøsini
Skála hevur frá fyrsta
umfari, sum var flaggdagin,
havt málm fyri nøsini. Átta
tey fyrstu umførini var tað
gullið, sum teir luktaðu.
Síðani hevur tað verið silv-
ur og tvær tær seinastu vik-
urnar bronsan. Javnleikurin
sunnudagin hevur við sær,
at Skála neyvan fer at vinna
silvur. Teir liggja væl fyri í
kappingini um bronsu-
merkini, har teir eru fýra
stig frammanfyri KÍ, men á
Skála undirstrika teir staði-
liga, at teir als ikki enn hava
vunnið
heiðursmerkini.
Næsta vikuskifti verður
ikki lættari av, at fleiri
spælarar verða leikbannað-
ir, tá ið NSÍ fer at vitja.
GÍ skal í Gundadali
royna at spæla FM vinnar-
unum í HB eitt puss. Tá
verður tað kansa meiri
upplagt at nýta taktikkin,
sum varð nýttur á heima-
vølli ímóti skálamonnum.
GÍ-Skála 1-1 (0-0):
Skála sigurleysir tríggjar ferðir á rað
Tað tykist nakað truplari hjá Skála, nú mótstøðuliðini tykjast hava ásannað, at hetta so sanniliga er eitt lið, sum skal takast í álvara
Mynd: Álvur Haraldsen
GÍ-Skála 1-1 (0-0)
0-1:Nenad Stankovic 47.
1-1: Súni Olsen 74.
GÍ: Hallur Hansen - Poul Andrias Jacobsen, Poul
Ennigarð, Atli Gregersen, Hans Pauli Petersen - Jón-
reid Dalheim, Poul Henning Jacobsen, Símun Louis
Jacobsen, Áslakkur R. Petersen ( Hanus Jacobsen,
70.) - Krzystof Popczynski, Súni Olsen.
Gult kort: Atli Gregersen, Poul Henning Jacobsen,
Krzystof Popczynski, Poul Andrias Jacobsen
Skála: Igor Bjarni Kostic - Rúni Rasmussen, Arnold
Berg, Dusan Jaic, Iulian Florescu - Hanus Thorleifs-
son, Bárður Danielsen, Nenad Stankovic, Alexandur
Johansen - Bogi Gregersen, Jónhard Frederiksberg.
Gult kort: Nenad Stankovic, Bárður Danielsen,
Iulian Florescu, Bogi Gregersen.
Dómari: Páll Augustinussen
FAKTA UM DYSTIN
27
26
Nr. 179 - 21. september 2004
Toppskjúttin
trívist á Eiði
Eftir at hava spælt øll
undanfarnu árini í
NSÍ, er Sonni L.
Petersen nú á Eiði, og
her hevur úrtøkan
verið óvanliga góð
TOPPSKJÚTTI
Jákup Mørk
jakup@sosialurin.fo
Ein av teimum trimum,
sum liggja ovastir á mál-
tindinum, er rituvíkingur-
in, Sonni L. Petersen, sum
í ár traðkar síni spor á
Mølini á Eiði.
Og sum vera man, so er
hann fegin um málini,
sum í ár eru skolað inn,
og nú kappingin er farin
at halla, tykist gylti stylv-
in eisini at vera vorðin eitt
mál í sjálvum sær.
– Tað er jú spennandi at
liggja somikið væl fyri, so
sjálvandi verður tað eitt
mál í sær sjálvum. Hin-
vegin vil eg eisini siga, at
tað ikki útilokar, at eg
eisini spæli fyri liðið,
sigur hann.
– Samstundis haldi eg
eisini, at viðleikararnir nú
hava enn betri hug at
spæla meg upp, tí endi eg
sum toppskjútti, so er tað
jú eisini ein nýggjur leik-
lutur hjá EB/Streymi, so
alt í alt er tað bara heilt
hugaligt fyri tíðina, held-
ur hann.
Máltevið hevur Sonni
annars ikki frá ongum.
Eldri
beiggin,
Helgi,
plagar eisini at skora
nógv, og í 2001 var hann
maðurin, sum fekk gylta
skógvin. Millum annað
takkað verið eini metrøð
upp á átta dystir í slag við
skoringum.
Og júst hetta heldur
Sonni eisini vera nakað,
sum vert at stremba eftir.
– Tað vildi sjálvandi
verið stuttligt, um eg
eisini kann hava ein slík-
an standandi á hillini, sig-
ur hann flennandi, meðan
Helgi, ið starvast á sama
starvsplássi, mutlar okk-
urt mótmæli í bakgrund-
ini.
Trívist væl
Í fjør var tað annars í NSÍ
– sum jú var mótstøðu-
liðið hesaferð - at Sonni
royndi síni kynstur, men
úrtøkan var ikki tann
sama. Hann sýndi annars
góð evni at vinna seg
fram til møguleikar, men
seks mál á botnlinjuni
vigaðu ikki nóg nógv, og
fleiri ferðir mátti hann tí
taka til takkar við einum
plássi á beinkinum.
Og spurdur, hvør mun-
urin er á árinum í fjør og í
ár hjá sær, er Sonni
skjótur at svara, at sjálvs-
álit og tryggleiki eiga sín
stóra lut í hesum.
– Tað er sjálvandi trup-
ult at geva nakra einfalda
frágreiðing,
men
ein
partur er helst, at eg ikki
er so bangin fyri at
brenna. Ikki soleiðis, at
vit hava minni kapping
um plássini, men onkurs-
vegna kenna eg tað, sum
um bonkurin er longri
burturi, og so verður
tryggleikin av sær sjálv-
um størri.
Og hetta sama hevur
helst eisini viðført, at
Sonni trívist ógvuliga væl
á Mølini, sum er. Men
hóast hetta, so hevur hann
enn ikki gjørt av, hvørt
hann eisini fer at spæla
her komandi árið.
– Nú spæli eg her, sum
eg spæli, og so hugsi eg
ikki so nógv meira um tað.
Sjálvur dámar mær eisini
best, at slíkt tos verður
tikið upp, tá kappingin er
liðug, men okkurt hevur
so verið tosað kortini. Enn
fái eg tó ikki sagt so nógv
um hetta, men eg kann í
øllum førum staðfesta, at
mær dámar væl her. Hetta
er eisini eitt felag, sum tú
onkursvegna verður góður
við, so vit fáa at síggja,
sigur Sonni, sum soleiðis
letur
hendan
seinsta
spurningin
meira
ella
minni verða hangandi í
luftini.
Av netinum
»Stríðið um keisarans skegg« varð dysturin á Mølini
nevndir í upptakt okkara í leygardagsblaðnum, og
hesum høvdu báðir heimasíðuvertirnir so eisini fingið
nakað burturúr:
»Miðlar høvdu givið dystinum heitið »Stríðið um
keisarans skegg« og kunnu vit staðfesta beinan vegin,
at vit rakaðu runavíkingum so dyggiliga.«
www.eb-streymur.fo
»Í dystinum um »keisarans skegg« blivu okkara
mestsum rundbarberaðir…«
www.nsi.fo
Við sigrinum á NSÍ
roynir EB/Streymur
at kjálkast heilt upp
móti stóru føroysku
feløgunum
FÓTBÓLTUR
Jákup Mørk
jakup@sosialurin.fo
EB/Streymur tykist fram-
vegis hava beina kós upp
móti bestu endastøðu fel-
agsins nakrantíð. Kanska er
júst hendan sannroynd eis-
ini størsti motivatiónsfakt-
orurin hjá leikarunum í
løtuni, tí hóast støðan hjá
NSÍ á talvuni líkist nógv
henni hjá samansetta liðn-
um, so var munur á, hvat
liðini bæði vildu á Mølini
sunnudagin.
Eftir eina nakað trilvandi
byrjan, var tað nevnliga
skjótt, at vertirnir settu seg á
dystin, og so var tað í veru-
leikanum bara ein vegur.
Ikki, tí. Liðini vóru hampu-
liga jøvn í spælinum úti á
vøllinum, men munurin í
stríðsviljanum
kom
til
sjóndar, tá avgerandi støð-
urnar skuldu skapast. Her
megnaðu
gestirnir
sera
sjáldan at koma framvið
verjuni hjá heimaliðnum,
sum alla tíðina átti longstu
tánna.
Og tað var í so máta
eisini í tráð við spælið, at
vertirnir fóru til steðgin við
leiðsluni. Málið kom, tá
Sorin Anghel hegnisliga
dróg seg leysan í høgru, og
so var lag á manni hjá
Sonna L. Petersen at klintra
upp á ovastu rók á máltind-
inum, tá hann bara skuldi
seta innarusíðuna á.
Sorin enn einaferð
Ivaleyst mundu runavíking-
arnir í steðginum tosað um,
hvussu teir skuldu stríða
seg inn aftur í dystin, men
tað var tó skjótt, at hesar
ætlanir vórðu skotnar til
botns.
Aftur var tað Sorin Ang-
hel, sum var høvuðsmaður-
in, og hesa ferð var hann
eisini sjálvur maðurin, sum
endaði álopið. Staddur
millum tveir runavíkingur
spældi hann hegnisliga
bóltin millum báðar, áðr-
enn hann stakk av sjálvur,
og so meddaði hann til, tá
Jens Martin kom ímóti.
Tvey-null og í veruleik-
anum avgerðin í dystinum.
Runavíkingarnir royndu
eftir hetta at koma aftur í
dystin, og fortreytirnir fyri
at leypa á, batnaðu sjálv-
sagt, nú vertirnir kundu
spæla meira í bíðistøðu,
men veruligur spenningur
kom ikki aftur. Fyri tað
mesta var tað hugflogsskert,
sum vertirnir borðreiddu
við, og høvuðssterka EB/-
Streyma verjan hevði sjáld-
an trupulleikar av longu
sendingunum, sum vórðu
sendar niðan. Bert eina ferð
mátti Gunnar á Steig veru-
liga sýna, hvør dugur var í
honum, og tað var altso ikki
nóg mikið hjá NSÍ, sum við
hesum datt niður á sjeynda
plássið á talvuni.
Nærkast tindunum
Hjá heimaliðnum var lagði
sum vera man av tí besta.
Teir eru nú á fimta plássin-
um, og heilt ógjørligt
skuldi heldur ikki verið at
betra um hetta.
Til tað krevst tó, at menn
eru minst líka uppsettir til
komandi dystin, tá vitjast
skal á Toftum. Har er so
einki at ivast í, at teir á
heimaliðnum fara at stríð-
ast av øllum alvi, soleiðis at
niðurflytingin
kann
fyribyrgjast.
Hjá
runavíkingunum
stendur nakað verri til. Teir
báðir seinastu dystirnir hjá
felagnum eru enntá somik-
ið truplir – Skála úti og HB
heima – at liðið sum so ikki
skal gera sær nakrar serlig-
ar vónir um at røkka eini
hægri endastøðu.
Ivaleyst er sjálvrannsak-
anin longu farin í gongd
við Løkin, men ein av or-
søkunum var í øllum førum
sjónlig á Mølini sunnudag-
in. Sonni L. Petersen sýndi
til tíðir í fjør, at hann hevur
evnini til at gerast ein av
vandamestu álopsleikarun-
um í landinum, og í ár hev-
ur hann so sanniliga livað
upp til hetta. At hann í ár
hevur skotið ellivu mál fyri
EB/Streym – og ikki NSÍ –
man í øllum førum vera ein
sera tungt-vigandi orsøk til,
at liðini liggja, so sum tey
gera, og uttan iva er hetta
eisini nakað, sum nívur
hart hjá runavíkingunum.
EB/Streymur-NSÍ 2-0 (1-0):
EB/Streymur nærkast
tindunum
EB/Streymur er nú ávegis
bestu endastøðu felagsins
nakrantíð í bestu deildini
Mynd: Sopfus D. Johannesen
C
M
Y
K
26