týsdagur 10. januar 2017síða 14

Mikudagur 11. januar 2017 · Nr. 5 14 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Svenning av Lofti Týskland og alt Evropa liggja bløð­ andi og særd eftir yvir­gangsálopið í Berlin. Hetta álop, eins og álopini í París í fjør, eru framd av fólki, ið hevur svorið trúskap til mus­ limska yvir­gangsbólkin, Isis. Isis er fíggindi Ísraels, jødanna og hjá øllum kristnum. Meðan kristni heim­urin gjørdi seinastu jóla­fyri­ reikingarnar, hevur Trygdarráð Sameindu Tjóða kortini tikið sær stundir at umrøða og samtykkja at geva Ísrael eina gávu til jóla. Jóla­gávan til Ísrael frá hesi heim­ sins fremstu friðarsamkomu var samtyktin, at Ísrael skal steðga allari búseting í eystara býar­part­ inum av Jerusalem og aðrastaðni í Judea. Obama og Amerika sviku Ísrael At Obama forseti í Amerika sveik Ísrael, einasta demokratiska land­ ið í Miðeysti, er nakað, sum nítur í mønu og merg hjá Ísrael, tí júst Amerika hevur áður nýtt sín sýtingarrætt (veto) og forða slíkum avgerðum móti Ísrael. Tilætlað roynd at fjala sorgarleikin í Sýra? Sameindu Tjóðir og Trygdarráðið hava ikki megnað at rætt hond frá síðu at forða fyri, at út móti hálvari millión fólk eru dripin í borgarastríðnum í Sýria seinastu 6 árini. Í hesum borgarastríði drepa muslimar síni egnu í eini valds­uppgerð millum muslimskar bólkar. Teirra millum er Isis. Tí kennist nevnda viðtøka í Trygdarráðnum sum ein tilætlað roynd hjá hesum londum at fjala tær ræðuligu yvirgangsgerðir, ið mus­limskir bólkar fremja í Mið­ eystri, í Evropa og kring heimin. Við hesi samtykt hevur ST- felagskapurin lagt stein oman á byrði hjá Ísrael, sum hevur verið tað landið, sum hevur liðið mest av muslimskum yvirgangsbólkum. Evropa og allur heimurin kennir nú sviðan av hesum óbótagerðum. Fundarsamtyktin í Trygdarráði Sameindu Tjóða krevur, at Ísrael steðgar nýbygging á øllum teim økjum, sum Ísrael tók í seks­ daga­krígnum 1967. Felagsskapur Sameindu Tjóða tvíheldur um, at jødiska byggingin har, er ólóglig, tí hetta er hertikið land. Men hvør hevur hertikið hvat? Fari at endurtaka ein veruleika, ið eg áður havi ført fram, at sami sonevndi ”vestari áarbakki” var bretskt øki frá 1918-1948. Framman­ undan hevði Turkaland ræðið á hesum sama økið frá 1519-1917. Í krígnum millum jødar og arabar í 1948 varð Jerusalem og partar av Judea hertikið av kongaríkinum Jordan. Jordan hevði hetta økið hersett fram til seksdagakríggið í 1967. Hetta økið, sum Jordan tá hertók, fevndi m.a. um jødiska Grátimúrin og gamla jødiska býar­ partin av Jerusalem. Mær vitandi var eingin samtykt í felagsskapi Sameindu Tjóða hesi 19 árini, ið kravdi at Jordan skuldi geva aftur eystara partin av Jerusalem, sum Jordan hevði hertikið. Samtyktin í Trygdarráði Sam­ eindu Tjóða at lata arabarum aftur eystara partin av Jerusalem er púra órímilig. Jerusalem, við øllum teimum heilagu støðunum, er óloysiliga knýtt at jødisku søguni. At lata henda býin frá sær stríðir móti øllum søguligum veruleikum. Samtyktin í Sameindu Tjóðum er ein níðingsgerð móti jødunum í Ísrael. At arabisku og muslimsku londini framdu hetta, var ikki óvæntað, men at Obama forseti í Amerika ikki forðaði hesi samtykt, sum hann kundi gjørt, er prógv fyri, at Obama ikki er vinur Ísraels. Benjamin Nethanyahu boðaði beinanvegin frá, at Ísrael fer ikki at gera eftir samtykt Sameindu Tjóða. Felag sameindu tjóða givið Ísrael jólagávu: Krevur at Ísrael steðgar búseting á sonevnda »vestara áarbakka«. Ísrael noktar KJAK NØVN Minningarorð Jenny Peodora Andrea Joensen f. Højgaard, Tórshavn f. 22.11.1924 - d. 18.04.2016 Jólini 2016 Góða langomma Har stendur tú í køkinum við tínum vakra hári, sum er lættliga gránað. Tú ert í nið­urdeili, fyrriklæði, einari blusu og sunnudagar ert tú í háls­ prýði. Hárið er stórt og altíð ný­fris­erað hjá sama frisøri øll hesi árini. Tað er vinkona og navna­kona tín, Jenny, sum set­ur títt vakra hár. Døgurin kókar í pottinum. Í dag eru tað bollar í karry, har sósin er søt, gul og væl­smakk­andi. Eingin langomma á Glaðsheyggi, í Havn ella í øll­um Føroyum ger so góða karry­sós, sum tú langomma ! Í ovninum bakar køkan, og í kuldaskápinum stendur eis­ini okkurt gott og leskiligt til okk­ara. Ein veikur angi av cerutti er blandaður við køkuangan. Í vask­ inum sæst kanska ein feril av øsku frá ceruttini. Vit hava varn­ast, at tú hugnar tær við ein­um cerutti, tá tú ert liðug at matgera, hóast tú ikki vilt vera við tað. Vit leggja einki í cer­uttirnar langomma. Royk tú bara allar tær ceruttirnar, tú orkar! Kanska er Tórleif langabbi far­ in til handils. Kanska er hann farin at keypa tað tær mangl­ar til rættirnar, tú fert at borð­reiða fyri okkum í morgin. Og nú valdar friður í køkinum hjá tær at njóta hesa løtu. Vit eru mong lang­ommu­børn, men eisini ommubørn og børn, sum koma oman á Glaðs­heygg í tykkara lítla fitta hús. Inni í hugnaligu stovuni er altíð rúm fyri okkum øll­um, hóast fermetrarnir ikki eru mangir. Ofta sita vit í lofts­trappuni og práta, um eing­in stólur er til taks. Tað er hugna­ligt. Langomma, tú ert ein glað kona, men tú ert eisini ein lang­omma, sum er ”fødd be­kymr­að". Tú fylgir við, hvat vit hava etið, ella um vit hava et­ið. Um vit so eru stødd í Før­oy­um, Danmark, USA ella "Langt­bortistan", so minnist tú alt og fært alt við. Vit halda ofta, at tú eigur at óttast minni all­ar heimsins vandar, men tú hevur áhuga í familju tíni. Lang­omma tú kjúklar um okk­ um og vilt okkum øllum tað besta. Í veruleikanum er tú fyri tað mesta inni í tínum lítla køki, men við at tú hevur so stór­an familjuhóp, og tosar við øll næstan dagliga, fært tú alt við, bæði hvat fyriferst í Keyp­ mannahavn og Tórshavn bý. Tú livir teg inn í lívið hjá okk­um, og soleiðis livir tú við og saman við okkum. Langomma, tú hevur tína føstu erligu meining um mangt og hvat, og tú dugur at siga, hvar skápið skal standa, men ongantíð ert tú gremjandi ella í ringum lag. Tú kennir teg gávuríka at hava so stóran barnahóp kring teg. Tú sært tær bestu gáv­ur­nar í okkum øllum, og títt fok­us er altíð á tað góða. Tey okk­ara, sum hava eina veika síðu ella minni hepna síðu, tá held­ur tú fokus á tær betru síð­urnar hjá okkum. Langomma, tú hevur eisini kent, hvussu tað er at missa tíni egnu børn. Onkuntíð er tú kedd, tá tú hugsar um tíni farnu børn, og tá hevur tú sagt frá, hvussu meiningsleyst tað kenn­ist at missa síni børn. Kanska er tað tí, tú ansar so væl eftir okkum ? Og kanska er tað tí tú gleðist so nógv um stóra barnahópin ? Gávumild ert tú eisini, lang­omma. Tú gevur mikið og altíð meira enn neyðugt. Nú ert tú farin langomma. Nú hava vit mist teg, men í minn­inum goyma vit teg altíð. Takk fyri løturnar saman við tær. Takk fyri tín kærleika til okkum ! Takk fyri alt ! Ynskja Langommubørnini