mánadagur 23. januar 2017síða 28

VIKA 4 • 23. JANUAR 2017 4 MIÐLAHÚSIÐ ÓKEYPIS LÝSINGARBLAÐ Vilmund Jacobsen T á Vikublaðið vitjaði í Íslandi í heyst, vóru vit inni á gólvinum hjá fryntligu hjúnunum báðum, har borð­reitt varð við øllum góðum. –Vit keyptu hús í Hveragerði í 2010, og eg haldi, at vit vóru ógvuliga heppin at fáa møguleikan at ogna okkum júst hesi húsini fyri ein líkinda prís. Húsini, sum eru bygd í 2006, eru 154 fermetrar stór. Tað sigur Jens Vilhelm Danielsen. Spurdur, hví tey valdu at flyta til Íslands at búgva, sigur hann brosandi, at tað kundu vit heldur spurt konu hans­ara um. – Jú, hon helt, at nú høvdu vit verið í Føroyum í 27 ár, eftir at bæði vóru komin heim úr Danmark, og nú kundi hon hugsað sær, at vit búsettu okkum í Íslandi. Um hetta mundið vóru vit bæði eisini gott og væl pensjóneraði, men eg helt kortini fram sum pres­tur í Føroyum eini 2-3 ár eftir pensjóns­ aldurin, sigur hann. Byrjaði í 1984 Jens Vilhelm Danielsen fór blaðungur til Danmarkar á kostskúla hjá advent­ istunum, og seinni fór hann eisini at lesa teologi, harav hann eisini las nøkur ár í Onglandi. Umframt at arbeiða á kostskúlan­ um, har hann hevði ábyrgd av ungu dreingjunum, og konan hevði ábyrgd av ungu gentunum, arbeiddi hann eisini sum hjálparprestur og seinni sum prestur innan adventista­sam­ komuna. Sum tíðin leið, vildi samkoman í Føroyum hava hann heim til Føroyar at vera prestur, og hetta gjørdist veruleiki, tá hjúnini fluttu heim til Føroya at búgva í januar mánaði í 1984. Tá komu tey úr USA, har Jens Vilhelm hevði verið í nakrar mánaðir og tikið eina master-útbúgving innan teologi. – Samstundis, sum eg tók við presta­starvinum hjá Adventista­kirkj­ uni í Føroyum, byrjaði konan, sum er út­búgvin korrospondentur í fronskum, týskum og enskum, sum lærari í Adventista­skúlanum. – Vit vórðu biðin um at koma heim til Føroya at taka hesar uppgávur á okkum. Hann sigur, at konan er fødd í Vestmannaoyggjunum, men ein stór­ an part av barna- og ungdóms­árunum búði familjan her nærindis Hveragerði, har tey nú hava valt at seta búgv aftur. Har familjan hjá Sonju búði, var ein bóndagarður og kostskúli. Framvegis virkin Jens Vilhelm Danielsen hevur eisini verið virkin sum hjálparprestur, eftir at hjúnini komu yvir til Íslands at búgva. Beiggi Sonju, sum var leiðari í Adventistakirkjuni í Íslandi, tá tey komu yvir, helt, at nú tey vóru í Íslandi, kundi Jens Vilhelm hjálpa til við at hava gudstænastur viðhvørt. – Vit hava eina samkomu her í Sel­ fossi, sum liggur nær við Hveragerði. Eg lovaði honum tá, at eg kundi taka eina gudstænstu fast um mánaðin í Selfossi. Vit byrjaðu so við hesum. Eg eri ikki so kønur í íslendskum, so eg hevði tær fyrstu prædikurnar á før­oyskum, og konan týddi so til ís­ lendskt undir gudstænastuni. Men, so gjørdi Jens Vilhelm, sum hann brosandi tekur til, ein »brølara«. – Brølarin var, at eg einaferð end­ aði eina gudstænastu við einum sitati úr einari bók, sum eg las á íslendskum. Tá ið so gudstænastan var liðug, fóru øll til Sonju og søgdu, at »… nú heldur hann uppat við at prædika á før­oyskum…« Jens Vilhelm sigur, at hann og Sonja nú gjørdu av, at hann skuldi skriva prædikuna á føroyskum, og síðan skuldi Sonja týða hana til ís­ lendskt. – So, seinnu árini havi eg hildið prædikuna á íslendskum, leggur hann aftrat. Sonja er organistur í Adventista­ kirkjuni Hveragerði, tá maðurin præ­ dikar og eisini, tá onkur skal loysast av ella hevur forfall. Men, Jens Vilhelm sleppur ikki altíð við bara at hava eina gudstænastu um mánaðin. – Tá tørvur er á hjálparpresti aðra­ staðni, eitt nú í Reykjavík, Hafnar­ fjørðinum ella í Keflavík, so taki eg eisini eina hond í har. Tað er soleiðis, at tey kenna mítt telefonnummar, sigur hann brosandi. – Eg eri fallin til Jens Vilhelm Danielsen sigur, at hann gjøgnum árini er komin nógv til Íslands, tá Sonja hevur røtur haðani. – Jú, eg haldi, at eg eri fallin til her yviri, men vit eru av og á í Føroyum og vitja, og tað kemur eisini fyri, at eg prædiki í Adventistakirkjuni í Føroyum, sigur hann. Sonja sigur, at henni dámdi væl í Føroyum tey 27 árini, tey búðu her, men nú tey bæði eru pensjónerað, heldur hon, at tað er deiligt at vera komin aftur til Íslands at búgva. Vit á Vikublaðnum kunnu bara leggja aftrat, at vit sótu sera væl í nýggja heiminum hjá Jens Vilhelmi og Sonju, meðan vit vitjaðu, og Sonja syrgdi eisini fyri frálíkum og væls­ makkandi nátturða. Morgunin eftir, tá vit fóru heim aftur úr Hveragerði og skuldu heim aftur til Føroya, skuldu Jens Vilhelm og Sonja eisini heim til Føroya. Vit koyrdu tískil saman á flogvøllin og fylgdust allan vegin heim til Føroya. Vikublaðið takkar teimum báðum hjartaliga fyri, at vit kundu vitja tey í nýggja heimi teirra í Hveragerði. Jens Vilhelm Danielsen, sum í Føroyum er kendur sum hin avhildni og fólksligi adventistapresturin, býr ikki í Føroyum longur. Í 2010 fluttu hann og konan Sonja, sum er íslendsk, til Íslands at búgva Nú býr Jens Vilhelm í Hveragerði í Íslandi Hjúnini búðu í Føroyum í 27 ár, har hann starvaðist sum prestur í Adventistakirkjuni, og hon var lærari á Adventistaskúlanum – Jú, eg haldi, at eg eri fallin til her yviri, men vit eru av og á í Føroyum og vitja. Tað kemur eisini fyri, at eg prædiki í Adventistakirkjuni í Føroyum, sigur Jens Vilhelm Danielsen