mánadagur 27. februar 2017síða 46

VIKA 9 • 27. FEBRUAR 2017 ÓKEYPIS LÝSINGARBLAÐ Suðuroy 22 TEMA Áhugamál úr fjøru til fjalls Nýggi borgarstjórin í Hvalbiar kommunu, Janus Thomsen, er løgreglumaður. Áhugin fyri vinnulívi og trivnaði í fólkinum er stórur, og honum dámar væl at fáast við seyð og kríatúr Vilmund Jacobsen Á kommunuvalinum hin 8. no­ vember gjørdist 37 ára gamli løg­reglumaðurin í Hvalba, Jan­ us Thomsen, toppskorari við ikki færri enn 149 persónligum atkvøðum. Góða valúrslitið leiddi hann eis­ini í borgarstjórasessin í Hvalbiar komm­ unu, har hann tók við hesum álitisstarvi hin 1. januar í ár. – Eg havi ikki stillað upp áður, men í fjør summar fekk eg áheitan um at stilla upp, og eg tók av. Eg skrivaði onga grein til valið, og eg skrivaði einki valtilfar á Facebook. Hinvegin setti eg nakrar reglur saman á eitt A4-ark, sum eg bar í hvørt hús í kommununi. Her vísti eg á, hvørji míni áhugamál eru, og hvat eg kundi hugsað mær at arbeitt fyri, um eg fekk undirtøku. Janus Thomsen sigur, at hann und­ an valinum hevði ein varhuga av, at hann kanska fór at fáa nóg mikið av at­kvøðum til at koma í bygdaráðið. Stórliga ovfarin Á valkvøldinum gjørdist hann stórliga ovfarin. Tá liðugt var at telja upp í Sandvík, varð hann uppringdur og fekk at vita, at hann átti heilar 19 har. Síðan ringdi beiggi hansara úr val­hølinum í Hvalba, og har fekk hann at vita, at hansara bunki við atkvøðum var stórur. – Tá hugsaði eg, at nú er í hvussu er sloppið, og eg eri valdur. Eg hevði tó ikki droymt um, at undirtøkan fór at gerast so stór. Janus Thomsen sigur, at tá úrslitið fyrilá, og tað vísti seg, at hann varð valdur í bygdaráðið við flest atkvøðum, ásannaði hann eisini, at nú er tað álvari. – Okkara listi hevði gjørt eitt sera gott val. Vit høvdu fingið fimm av sjey valdum umboðum, og okkum rest­aðu bara fýra atkvøður í at fáa sætta umboðið. Tað var tískil eg, sum fekk samráðingarrættin um skip­an av nýggjum bygdaráði, og longu val­ kvøldið tosaðu vit sama um, hvussu vit skuldu skipa okkum, sigur borgar­ stjórin. Ein góð skipan Janus Thomsen er hálvur hvalbingur og hálvur tvørámaður. Hann er giftur Birgit Thomsen, sum er úr Klaksvík. Tey eiga trý børn. – Eg fór niður til Danmarkar á politi­ skúla í 2002, kom heimaftur í 2004 og gjørdist liðugur í 2005. Síðan eg var liðugur við mína útbúgving, havi eg arbeitt minsta partin í Suðuroy. Eg havi arbeitt fleiri ár í Havn, og arbeiði í løtuni í Klaksvík, har eg nú havi verið í eitt ár. Borgarstjórastarvið í Hvalbiar komm­unu er á pappírinum hálv­tíðar­ starv, og Janus Thomsen sigur, at hann hevur fingið eina góða skipan við sín ar­beiðsgevara um, hvussu starvið sum løg­reglu­maður og hálvtíðarstarvið sum borgar­stjóri kunnu flættast á besta hátt. – Sum løgreglumaður kemur tú í samband við ymiskar stovnar og myndug­leikar, og eg haldi, at hetta gev­ur mær ein part av barlastini, ið eg kann brúka sum borgarstjóri. Nógv áhugamál Tað var í 2012, at Janus, Birgit og børn­ini fluttu til Hvalbiar at búgva. – Pápi mín sigldi og hevði trolvirkið Bergið, so hetta er nakað, sum eg eri uppvaksin við, og sjálvur havi eg eisini arbeitt á Berginum. Borgarstjórin er ógvuliga errin av vinnulívinum í Hvalba. – Her hava vit nógv raskt sjófólk og arbeiðsfólk, bæði sum fyriskiparar og ikki minst á gólvinum á fiskavirkinum. Janus Thomsen sigur, at tá vinnu­ lívið hevur tað gott, hava fólkið og komm­unan tað eisini gott, og hann er sannførdur um, at vinnulívið saman við øllum teimum, sum arbeiða í komm­ ununi og aðrastaðni eru krumptappurin í bygdasamfelagnum. – Vit eru eisini ógvuliga spent eftir at síggja, hvat Hvalbiarfjørður kann koma at kasta av sær, nú royndir verða gjørdar við aliringi á fjørðinum, og eg vóni, at alingin í komandi tíðum kemur at geva okkum eitt bein aftrat at standa á, sigur hann. Framtíðar dagstovnur Í løtuni byggir Hvalbiar kommuna barna­garð, sum ætlandi kemur at nøkta tørvin á stovnsplássi fleiri ár fram í tíðina. Her verður bæði vøggu­ stova, barnagarður og frítíðar­skúli. – Eg haldi, at tað var skilagott av undanfarna bygdaráði at fara undir hesa verkætlan, og alt bendir á, at vit fáa ein góðan, kærkomnan og funktionellan stovn, ið er ein av fyri­ treytunum fyri einari kommunu í menn­ing og við trivnaði í hásæti. At nýggi stovnurin liggur tætt upp at skúl­anum, verður eisini til fyrimunar. Janus Thomsen vísir á, at sambært byggiætlanini verður stovnurin liðugur í summar, tá hann eisini verður tikin í nýtslu. – Sjálvsagt er hetta ein stór íløga, sum kemur at merkjast, men eg eri glaður fyri, at vit fáa ein veruligan stovn – og ikki eina lappaloysn, leggur hann aftrat. Haft um beinini Tað gleðir eisini borgarstjóran, at ætlanin at byggja ein nýggjan Hval­ biar­tunnil nú veruliga er í eygsjón. – Vit hava vónir um, at arbeiðið fer at byrja næsta ár. Hetta gleða vit okkum rættiliga til, tí tað er eingin loyna, at verandi tunnil er eitt haft um beinini á vinnulívinum í Hvalba, umframt at tunnilin, sum árini eru gingin, og tunga ferðslan er økt, als ikki er nøktandi. Janus Thomsen sigur, at fólk í Hval­ biar kommunu vóna, at ein skila­góð loysn fæst um linjuføringina, soleiðis at nýggi tunnilin kemur út so niðarlaga í lendinum í Trongisvági sum gjørligt. – Tað er ógvuliga umráðandi, nú tunnilin skal byggjast, at vit fáa eina framtíðartryggjaða loysn – eina loysn, sum vit øll kunnu liva við og fegnast um. Ein nýggjur Hvalbiartunnil verður vónandi eisini ein farleið í komandi tíðum til og frá einum Suðuroyartunnli, sigur hann. Bíligari í Roynhøllini Ein trupulleiki, sum Suðuroyggin dreg­ ist við, er fráflyting, sum tykist vera trupul at steðga. Tá tað gongur best í eitt ár, veksur fólkatalið í onkrari kommunu, men tendensurin yvir ár er, at Suðuroyggin minkar í fólkatali. – Vit vilja gjarna gera nakað fyri tey ungu í okkara kommunu, sum kann viðvirka til, at ungdómurin trívist. Kommunan hevur yvirtikið Roynhøllina, og vit hava nú lækkað prísirnar fyri leigu av høllini í vónini um, at her verða enn fleiri tiltøk av ymiskum slagi. Janus Thomsen vísir á, at neyðugt verður helst at gera nakrar dagføringar í høllini, og hetta er nakað, sum nýggja kommunustýrið helst fer at taka upp. – Royn hevur fingið nýggja nevnd, og vit eru spent eftir at vita, hvat fe­ lagið fer at gera, serliga við atliti til tær yngru deildirnar. Tað gleðir okk­ um eisini, at øll Suðuroyggin stendur saman um vaksnamannaliðini í fót­ bólti. Hetta er avgjørt positivt fyri sam­ an­haldið í oynni, sigur hann. Áhugi fyri seyði Janus Thomsen og beiggin, Jógvan Thomsen, taka sær eisini í felag av einum festi. Tað var pápin, sum hevði festið, og síðan hann doyði fyri sjey árum síðan, hevur festið ligið hjá mamm​uni. – Okkum dámar væl at fáast við seyð. Vit hava eisini trý fjallaneyt úr Kirkjubø, tvær kvígur og ein tarv. Hetta er eisini ein av orsøkunum til, at vit fluttu suður at búgva. Mær hevur altíð dámt væl í Hvalba, og konan trívist eisini her suðuri. Hon arbeiðir hálva tíð á skrivstovu á Tvøroyri og er við í onkrum bindiklubba. Vit valdu at flyta suður, tí vit bæði hildu, at tað kundi verið gott fyri børnini at veksa upp á bygd, sigur Janus Thomsen, borgarstjóri í Hvalbiar kommunu. – Tá valúrslitið fyrilá, og tað vísti seg, at eg varð valdur í bygdaráðið við flest atkvøðum, ásannaði eg, at nú er tað álvari, sigur Janus Thomsen, borgarstjóri í Hvalbiar kommunu Mynd: Vilmund Jacobsen