týsdagur 14. mars 2017síða 34

Mikudagur 15. mars 2017 14 Sosialurin LESTRARBLAÐIÐ Hallur av Rana T á fólkakæri sangarin Signar í Homrum leygardagin 25. juni 2016 trein á pallin við bólki sínum á Voxbotn framman fyri stóru manna­múgvuni í Vágs­ botni, hevði sang­arin eina eyka orsøk at vera í góð­um lag. Eins og nógvir av áhoyrarunum hevði sangarin nevniliga eina av eyðkendu hvítu húgvunum á høvd­ inum, ið boðaði frá, at hann hevði lokið prógv á einum av landsins nógvu miðnámsskúlan. Við 10,2 í miðal frá HF í Hoydølum kundi Signar í Homrum av sonnum vera errin av sínum prógvi, ið var fyrsta stigið á vegnum til eitt størri mál. Nøkur ár frammanundan hevði kollfirðingurin nevniliga sett sær fyri, at hann ynskti at lesa á Søgu- og Samfelagsdeildini á Fróð­ skaparsetrinum. Dreymurin gjørdist eisini veruleiki nakrar vikur eftir Vox­ botn, tá 42 ára gamli Signar í Hom­ r­um eftir summarferiuna var mill­um teir fyrstu føroyingarnir, ið fingu møguleikan at taka eina bachelor-útbúgving innan bú­ skapar­frøði á Fróð­skapar­setur Før­oya. Byrjaði sum 40 ára gamal Tvey ára vóru tá farin síðan Signar í Homrum á fyrsta sinni møtti sum næmingur á Føroya Studenta og HF-skeið í Hoydølum. Tað var als ikki ein sjálvfylgja, tí tað var nevni­ liga fyrstu ferð í 20 ár, at Signar í Homrum sat á skúlabeinki. – Eg var 40 ár, tá eg fór í HF. Eg tók FHS fyrst í nítiárunum, og fekk tá bjóðað lærupláss sum handilsnæmingur, og tók eg av tí møguleikanum. Tað lá ikki fremst í tonkunum tá, at fara undir víðari lestur, men er tað nakað, ið er komið til mín seinni í lívinum, sigur Signar í Homrum. Læruplássið gjørdist til eina longri yrkisleið innan sølu- og lýs­ ingar­verðina, men so ein dag­in hoyrdi hann eina lýsing í út­varp­ inum, ið gjørdist byrjanin til enn eitt skeið á skúlabeinki. – Í nøkur ár hevði eg spælt við tankan um at fara undir víðari lestur. Hugurin var serliga til at lesa á Søgu- og Samfelagsdeildini á Fróðskaparsetur Føroya, men tað bar ikki ordiliga til, tí eg manglaði eina miðnámsútbúgving. Eg hevði enntá spurt meg fyri, um eg ikki kundi fáa undantak við mínum arbeiðsroyndum, men tað bar ikki til, greiðir Signar í Homrum frá, og heldur á. – Ein dagin hoyrdi eg so eina kunngerð í útvarpinum um, at síðsta freistin at tekna seg til HF nærkaðist. So eg gjørdi skjótt av, tók eina avgerð um, at nú skuldi tað verða, sendi eina umsókn inn, og byrjaði so á skúlanum eftir summarferiuna. Strævið at sita stillur Við eitt varð tilvera á arbeiðs­ markn­aðinum býtt út við eina tilveru á skúlabeinki aftur, og tað eydnaðist sum heild væl, tó at onkrir avbjóðingar vóru. – Eg mátti líka venja meg við tað í byrjanini. Fyrstu tíðina var eg øgiliga troyttur av at skulu sita so langar dagar. Tað var øgiliga tungt. Men tað at lesa og læra var eingin trupulleiki, minnist Signar í Homrum aftur á. At fara aftur á skúlabonk sum 40 ára gamal hevði sínar avgjørdar fyri­munir, ásannar Signar í Hom­ rum, tá hann hugsar aftur á tíðina í Hoydølum. – Tað er eitt sindur øðrvísi at fara í skúla í hesum aldrinum, og tað krevur nakað av einum. Men tað eru nokk so nógv ting, ið man bara veit frá lívsroyndum, ið man ikki veit tá man er 18 ella 20 ár. Man veit t.d., at ting skulu gerast og tey gera seg ikki sjálvi. Í hesum aldri situr man ikki og skrivar ein stíl klokkan ellivu dagin áðrenn hann skal latast inn, sigur Signar í Homrum. Hóast tað aldrin var ætlanin hjá Signar í Homrum at fara aftur í miðnámsskúla, so er hann í dag glaður fyri avgerðina at fara á HF. Tí hóast hann sjálvur metti, at ar­ beiðs­royndir møguliga kundi viga upp móti einum manglaði prógvi frá miðnámsskúla, so er hann í dag sannførdur um, at hann lærdi nøkur virðismikil amboð í HF, ið eru góð at hava, nú hann er farin undir víðari lestur. – Hóast eg royndi at sleppa und­ an, so dugi eg at síggja aftaná, at tað var skilagott at taka HF. Har lærdi man tað at lesa, og fáa tey røttu amboðini til víðari lestur. So í dag eri eg glaður fyri, at eg valdi at fara á HF, sigur Signar í Homrum. Leiðin gekk á Fróðskaparsetrið Eftir tvey ár í Hoydølum hevði Signar í Homrum loksins fingið skjølini, ið hann hevði brúk fyri at sleppa víðari, og gamli dreymurin um at sleppa undir hægri lestur livdi enn í huganum hjá kenda koll­firðinginum. Einki ivamál var heldur um, at tað skuldi vera á Fróð­skaparsetrinum. – Eg dugdi ikki at ímynda mær eina tilveru sum 42 ára gamal á Oyrarsundi, so avgerðin at lesa víðari á Fróðskaparsetur Føroya var løtt at taka, greiðir Signar í Hom­rum frá. Meðan Signar í Homrum tók HF, var arbeiðið við at seta eina nýggja búskaparútbúgving á stovn á Fróðskaparsetrinum komin so langt áleiðis, at útbúgvingin á fyrsta sinni varð boðin út, tá Signar í Homrum søkti inn á Setrið. – Tá man bjóðaði næmingum at lesa búskaparfrøði fyri fyrstu ferð í Føroyum, hugsaði eg, at tað hevði verið spennandi at roynt. So tað gjørdist mítt val, sigur Signar í Homrum. Langir dagar At tað ikki er heilt tað saman at taka eina miðnámsskúlaútbúgving og eina bachelor í búskaparfrøði, var nakað, ið Signar í Homrum skjótt legði merki til, tá hann byrj­ aði á Fróðskaparsetrinum. – Eg væntaði ikki, at tað var so nógv at gera, sum tað er. Vit eru í skúla fýra tímar hvønn dag, og eg brúki minst tað sama til at lesa heim. So hetta er eitt full­tíðar­ arbeiði, sigur Signar í Hom­rum. Men hóast umhvørvið er mun­ andi øðrvísi, so er hann glaður fyri nýggja umhvørvið á Søgu- og Sam­felagsdeildini, har hann følir, at lærararnir og starvsfólkini gera sítt til, at tað skal gangast næm­ ingunum væl. – Nú havi eg ikki sjálvur lisið í Danmark, men tað hava nøkur av hinum, ið eg lesi saman við. Tey vísa á, at tað er ein øgiliga stórur munur á at lesa á Setrinum, og at lesa í Danmark, tí at man her í Føroyum er so nógv tættari upp á læraran. Um man hevur onkran spurning, so ber til at fáa fatur á honum, tí man skal ikki kappast við 150 aðrar næmingar, greiðir Signar í Homrum frá. Framtíðin Bachelor í búskaparfrøði á Fróð­ skaparsetrinum er ein trý ára út­ búgving, og í løtuni er ikki møguligt at taka eina víðari útbúgving á Setrinum innan búskaparfrøði. Hvat ætlanin er eftir, at Signar í Homrum vónandi fær prógv á Setrinum, veit hann ikki reiðiliga enn. – Eg taki hetta fyrst, og so fáa vit at síggja hvørjar møguleikarnir eru, tá eg eri liðugur á Setrinum. Men eg havi arbeitt nógv innan sølu, so eg vænti at tað verður á onkran hátt tann vegin eg fari, sigur Signar í Homrum. Spurdur um hann kann viðmæla øðrum til at gera tað sama sum hann, og fara aftur á skúlabonk eftir ein longri steðg, er hann skjót­ ur at svara. – Absolutt, tað er eingin orsøk at halda seg aftur. Um man hevur hug og umstøður til at lesa, so kann tað viðmælast. Aldurin er eingin forðing fyri tí, og talan er um eina góða íløgu, sigur Signar í Homrum. hallur@sosialurin.fo Tað er eitt sindur øðrvísi at fara í skúla í hesum aldrinum, og tað krevur nakað av einum. Men tað eru nokk so nógv ting, ið man bara veit frá lívsroyndum, ið man ikki veit tá man er 18 ella 20 ár. Man veit t.d., at ting skulu gerast og tey gera seg ikki sjálvi. Í hesum aldri situr man ikki og skrivar ein stíl klokkan ellivu dagin áðrenn hann skal latast inn, sigur Signar í Homrum, sum 40 ára gamal fór aftur á skúlabonk. Í dag lesur hann búskaparfrøði á Fróðskaparsetri Føroya Eingin orsøk at halda seg aftur »Tað var skilagott at taka HF. Har lærdi man tað at lesa, og fáa tey røttu amboðini til víðari lestur. So í dag eri eg glaður fyri, at eg valdi at fara á HF«