mánadagur 29. mai 2017síða 10

Mánadagur 29. mai 2017 · Nr. 62 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 MINNINGARORÐ Í gjár var Tórfinn Smith, fyrr­verandi blaðstjóri okk­ ara og býráðslimur í Havn í 18 ár, borin til gravar. Hann and­aðist brádliga týskvøldið. Tað var Theodor Ol­sen, prestur, sum hevði jarð­ ar­ferðina, og hann læs í præd­iku síni úr 20. kapitli í Jóhannesarevangeliinum um Mariu Magdalenu, sum leit­aði í urtagarðinum eftir Jes­usi, tá hann var risin upp, og Jesus segði við hana: »Nem ikki við meg; tí at eg eri enn ikki farin upp til fað­ir­in; men far til brøður mín­ar og sig teimum: Eg fari upp til faðirs míns og faðirs tykk­ ara, til Guðs míns og Guðs tykk­ara.« Niðanfyri prenta vit tað, sum prestur segði um per­sónin Tórfinn Smith: »Vit standa í dag við bør­una hjá Tórfinn Smith og kunnu staðfesta, at eingin veit á morgni at siga, hvar hann á kvøldi gistir. Tórfinn Smith varð fødd­ ur 27. mars 1946 og var sostatt 71 ára gamal, nú boð vóru eft­ ir honum. Hann hevur búð í Vági sein­astu árini, og hann doyði í heim­inum í Vági. Tórfinn var havnarmaður, son­ur Charles og Petru Smith. Charles var úr Vági, og Petra var úr Havn. Tórfinn hevði góð evnir og kundi vera skjótur við ein­um kvikum og stuttligum aft­ur­svari, um høvi var til tess. Eftir skúlaárini ar­beiddi hann á veðurstøðini í Havn, sum tá hoyrdi undir Dan­ marks Meteorologiske In­ sti­tut. Eisini arbeiddi hann á Post­húsinum. Tórfinn kom tíðliga at starv­ast á Sosialinum, og helst mundi fyrsta grein hans­ara snúgva seg um veð­ur­støð­ina, um tað at senda ball­ónir upp o. s. fr. Tá hann byrj­aði at skriva, var prent­smiðjan hjá Kar­bech á Heygsbreyt, og sum einans 22 ára gamal gjørd­ist hann blaðstjóri, tá báðir blað­ stjórarnir, Villi Sørensen og Jákup Lindenskov brád­liga máttu leggja frá sær, tí teir tóku við sum lands­stýr­is­ menn eftir at Petur Mohr Dam, løgmaður, var deyður. Í fyrstu syftu var Tórfinn Smith blaðstjóri til 1972. Hann var tó framvegis á blað­num og hevði blað­leiðsl­ una um hendi og var fyri­ taks­stjóri. Hetta tíð­ar­skeið­ ið var Vilhelm Jo­hanne­sen blaðstjóri. Men tá Vil­helm Jo­hannesen gjørd­ist lands­ stýr­is­maður í 1979 vóru aftur boð eftir Tórfinni Smith sum blaðstjóra umframt fyri­taks­ stjóra­starvið, og hesaferð var hann blaðstjóri í fimm ár. Eftir tíðina á Sosialinum starvaðist hann í nøkur ár hjá byggifelagnum hjá Finni í Puntabyrgi. Tað var undir leiðsluni hjá Tór­finn Smith, at Sosialurin fekk tað vit kunnu kalla eina pro­fes­sión­ella redaktión við fleiri journalistum í starvi, og blað­húsini á Argjum vórðu keypt. Í 1984 stillaði Tórfinn Smith upp til býráðsvalið í Havn fyri Javnaðarflokkin. Hann varð valdur, og hann sat í býráðnum í 18 ár fram til 2004. Fyrst frá 1984-88 og so aftur frá 1990-2004. Hann dugdi væl at taka til, skeldaði ikki, men var ein hvassur og litríkur eygleiðari, hevði politiskt tev, og man telj­ast millum teir fáu før­oy­ing­ar­nar, sum hava sitið til borðs við bæði Tage Erlander og Olof Palme. Tórfinn Smith fór seinni í starv hjá Dimmalætting. Ár­ini 1995 til 1999 arbeiddi hann á skriv­stov­uni hjá Starvs­manna­fe­lag­ num, og frá 2003 og til á sumri í fjør sam­skipaði hann útgávuna av Starvs­ blaðnum. Gjøgnum fe­lagið Rit&Ráð, sum hann setti á stovn í 2003, samkipaði Tór­ finn blaðútgávuna hjá fleiri føroyskum fakfeløgum. Tórfinn Smith var kendur fyri sítt blídliga lyndi, skemti­ligur var hann, gjørdi ikki manamun, og hann hevði ætlað sær til Havnar at há­tíð­ar­halda 90 ára dagin hjá Sosi­al­in­um, men andaðist hann kvøld­ið fyri. Á yngru árum var Torfinn sam­an við øðrum við til at stovna SU, Sosialistiskt Ung­ manna­felag. Helst mundi hann vera ávirk­að­ur av pápanum úr Vági, sum kom úr einum virkn­um javnaðarumhvørvi har suðuri. Felagið SU bleiv bein­ an­veg­in eitt stórt felag og ferðaðist nógv kring land­ið. Nógv javnaðarfólk vóru í skúlaflokkinum hjá Tórfinni, og ítrivið og frí­ tíð­ar­virksemið í Havnini í seks­ti­árunum kann neyvan sam­anberast við tað, sum er at finna í dag. Um hesa tíðina mið­skeið­ is í seks­ti­ár­un­um fór Tór­ finn sjálv­ur ann­ar til Utøya í Nor­egi á legu, har fleiri ungdómar vóru savn­að­ir á javnaðarlegu. Teir ásann­aðu, at ungdómurin í granna­lond­ un­um helst var komin longri á so nógvum økjum, enn her heima hjá okkum. Ikki bara tá kom til at seta telt upp, ið mundu ganga so sum so, fyri ikki at tala um klædamótan, og helst mundu vælkliptu og fínu unglingarnir úr Før­ oy­um síggjast millum hini á leguni, ið flest øll gingu við síð­um hári og troyggjum og víð­um buksum. SU gav eisini blaðið Berg­ mál út, og mundi blaðið yv­ir­ hála Sosialin: Prentað í lit­um, og sølan gekk væl. Barn­ dóms­heimið hjá Tor­finni lá mitt í Havnini, har hann vaks upp saman við systr­ini Ellu, og altíð var mamman Petra klár við einum kaffimunni hava vinmenninir hjá Tor­ finni fortalt. Tórfinn giftist Guðbjørg, og fingu tey børnini Erlu og Eyðun. Eyðun druknaði í 1998, og var hetta ein dyggur smeit­ur fyri alla familjuna. Veri hesin dagur, vit minnast tey, ið undan eru farin. Seinni giftist hann Sonju, hvørs børn hann mundi taka til sín sum ein góður fost­ur­ pápi, og heldur ikki har er hann gloymdur. Seinastu tíðina livdi hann sam­an við Jórun, sum hann hevði eina góða tíð saman við í heiminum í Vági, og í Vági dámdi honum sera væl. Hann treivst eisini væl mill­ um vág­bingar, og sum ein bygd­ar­mað­ur tók til um Tór­ finn: betri psykologur fanst ikki. Tórfinn var kendur sum ein vinsælur maður. Nú hann fór um sýn, átti hann fýra abba­børn og eitt lang­ abba­barn. Eitt av hansara stóru ítriv­um var urta­garðs­arb­ eiði, og lagnan vildi tað so, at Tórfinn doyði í gummi­ stivl­um. Men guð­røk­in sum hann var arbeiddi hann ikki heil­ig­dag. Vit sungu áðni í sálm­in­ um: Vermir nú ta stirdu jørð várs­ins lýkka blíða livnar tað, sum fell í jørð, grønkast fold­in fríða. Lívga Guð so sinn­ið várt, linna lat, sum svíð­ur svárt, legg tín frið í barm­in. Dagurin er langur og ljós­ur, nú sprettur og spírar. Í dag verður Tórfinn lagd­ ur í jørðina á gravstaðið hjá for­eldrum sínum. Men hetta merk­ir ikki, at kærleikin end­ar. Kær­leik­in end­ar ikki á grav­ar­bakk­an­um, og størri kær­leiki finst ikki enn at elska ein deyðan, tí tey krevja einki av okkum. Men við tí kristnu vónini jarða vit okkara deyðu við trúnni á eina gleðiliga upp­reisn, har vit hitta hann, ið Maria Magda­lena helt vera urta­ garðs­mann­in. Guðs ríki verður sam­an­ bor­ið við eitt fræ, ið veks­ur seg til eitt træ, har himm­ als­ins fuglar at enda byggja reið­ur í. Í dag eru vit komin saman í kirkj­uni, her fólk í øldir eru kom­in saman at finna ugga styrk í myrkum tíðum. Tað er altíð syrgiligt, tá okkurt gott endar. Men tað er sum Mikkj­al á Ryggi endar sálm­ in: Hann, sum leggur vetr­ar­ snjó, hann, sum lýkku sendir, hann, sum dimmið burtur dró, sorg til sólskin vendir, hann, sum okkum elska man, hann, sum geva vil og kann sín­um ævigt summar. Vit biðja Harran ugga og styrkja tykkum, ið stóðu Tór­ finni nær, við orðunum hjá Pæt­uri ápostli, ið bæði verða søgd við doypifuntin, tá lívið byrj­ar, og við grøvina um eina løtu, tá vit lata okkara kæru í Guðs hendur: Lovaður verði Guð og fað­ir várs Harra Jesu Krists, sum eftir miklu miskunn síni hev­ur endurføtt okkum til liv­andi vónar fyri uppreisn Jesu Krists frá deyðum Harr­ in styrki tykkum, ið varða av! Guds friður veri við okkum øll­um. Guds friður veri við Tór­finn. Jesus fylgi tær. AMEN« Vit á Sosialinum, sum hava starv­ast saman við Tórfinni og sum kendu hann sera væl, minn­ast hann sum ein fittan, blíð­an og góðan starvsfelaga. Friður veri við minninum um Tórfinn Smith. Til minnis um Tórfinn Smith Tórfinn Smith andaðist brádliga týskvøldið 71 ára gamal. Í tveimum umførum var hann blaðstjóri á Sosialinum. Fyrru ferð sum bert 22 ára gamal í 1968 til 1973. Seinnu ferð frá 1979 til 1984